یادداشت
محمد عسلی
چه بنویسیم چه ننویسیم؟
بنویسیم کشوری داریم که خداوند در هر گوشه‌ای از آن نعمت‌های فراوان قرار داده و هیچ نقطه‌ای نیست که به هر دلیل آن را بتوان بی‌اهمیت، فقیر و محروم تلقی کرد، زیرا اگر نتوانسته یا نخواسته‌ایم از قابلیت‌های سرزمینمان استفاده‌های مطلوب کنیم نقص یا فقر قسمت یا قسمت‌هایی از خاکی که در آن زندگی می‌کنیم نیست.
ننویسیم که نسبت به کشورهای اروپایی یا آمریکایی آنچنان عقب‌افتاده‌ایم و آنها از نعمت‌هایی برخوردارند که ما از آنها محرومیم، زیرا رفاه و نعمت و ثروت نسبی است، چه بسا در ما قابلیت‌هایی است که در آنها نیست و بالعکس، ما آفتاب زر داریم. دریا، جنگل، نفت، مس و بسیار مواد کافی دیگر که اگر همت کنیم و برای بهره‌برداری از آنچه داریم سیستم علمی حاکم کنیم و هر کس را جای خودش بنشانیم، آنگاه از آنچه داریم و دیگران ندارند بهره‌مند می‌شویم و از قوه به فعل درمی‌آییم. (ادامه…)