یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
دلمویه های دوست لحظات تنهایی
دانستن، بدیهی ترین نیاز انسان برای زندگی کم هزینه و پربار است و مطالعه کردن شاخص ترین راه دانش افزایی است. این که ما برای مطالعه چه تعاریفی قایل باشیم و دایره شمولیت آن را به چه اموری گسترش دهیم ممکن است روی داوری ما پیرامون افت شاخص های رواج مطالعه در جامعه تأثیرگذار باشد. در اینجا ناگزیر به موردی می پردازیم که در پیوند با کتاب و کتابخوانی است. اگر چه بهره گیری از سخنان اهل فضل، گشت و گذار، ارزیابی تجربیات و تبادل اطلاعات از طریق سرکشی به رسانه های مجازی نیز می توانند مصداق مطالعه باشند.
شاید یکی از دلایل حساسیت صاحب نظران روی شاخص های کمی کتابخوانی در ایران ناشی از نگاه استاندارد به این نوع از مطالعه باشد. هرچند برخی اصرار دارند، اعمال سانسور و لحاظ انواع محدودیت ها در تالیف و نشر کتاب خصوصا در حوزه ی علوم انسانی را دلیلی برای روایی مراجعه به سایت های مجازی بدانند ولی باید اذعان داشت که رویکرد به رسانه های مجازی صرفاً در پیوند با تنگناهای رایج در عرصه نشر و چاپ قابل توجیه نیست بلکه روزآمدی و حس کنجکاوی و وجود امکان هم افزایی و تبادل نظر در سایت های مجازی را نیز باید به انگیزه های مراجعه کنندگان به سایت های مجازی افزود.
به هر تقدیر ما در این یادداشت کتابخوانی را در تیررس نگاه خود قرار داده ایم و ناگزیر به تنگناهایی خواهیم پرداخت که در مسیر حرکت کتابخوان ها، نویسندگان، ناشران و عرضه کنندگان کتاب قرار دارد. (ادامه…)