• print
یادداشت “محمد عسلی” ۱ خرداد ۱۳۹۵

یادداشت

محمد عسلی

سربازان گمنام و مقوله امنیت

در سال ۱۳۹۱ برای بازدید از نمایشگاه چاپ «اروپا» به کشور آلمان سفر کردیم و در یکی از آپارتمان‏هایی که قبلاً پیش‏بینی شده بود اقامت نمودیم. من بودم و پسرم که با زبان آلمانی آشنا بود و می‏توانست به زبان آنها حرف بزند.

در آسانسور یکی از همسایگان آلمانی از پسرم سؤال کرد که این آقا کیست؟ و پسرم جواب داد: پدرم هست و برای بازدید از نمایشگاه چاپ آمده.

وقتی وارد اتاق شدیم؛ پسرم گفت: این همسایگان هر غریبه‏ای را ببینند فوراً به پلیس امنیتی با مشخصات کامل گزارش می‏دهند. گفتم: چرا؟ گفت: برای آنکه در حفظ امنیت پلیس را یاری دهند.

و اما بعد.

امروز مهم‏ترین و پرهزینه‏ترین اقداماتی که هر دولتی خود را موظف به انجام آن می‏داند مقوله امنیت است. از تشکیل ارتش و سازمان‏های امنیتی گرفته تا نیروهای انتظامی و پلیس و غیره برای ایجاد و حفظ امنیت کار می‏کنند. ارتش و سپاه در مقام دفاع از حریم کشور مرزها را امن و تهدیدات دشمنان را خنثی می‏کنند و وزارت اطلاعات و نیروهای امنیتی به عنوان بازوهای آگاهی دهنده چشم و گوش نظام هستند تا رخنه‏ای از جانب دشمنان در ساختار امنیتی کشور ایجاد نشود.

این مسایل را همه می‏دانند به ویژه مردم فهیم و انقلابی ما که در طول ۳۷ سال گذشته بعد از پیروزی انقلاب فراز و نشیب‏های زیادی را پشت سر گذاشته و ضربات مهلکی از ضد انقلاب و دشمنان داخلی و خارجی را شاهد بوده‏اند.

از این رو است که مردم ما برای حفظ امنیت جامعه خود حرکات موذیانه دشمنان این ملت را زیر نظر دارند و با نگهبانان مرزهای امنیتی، فرهنگی و جغرافیایی همدلی لازم را دارند.

در این میان افراد ناشناس و ایثارگری هستند که بی آنکه اصراری بر معرفی خود داشته باشند کارهای بزرگی را انجام می‏دهند که به نام ایران ثبت می‏شود و گاه به نجات جان ده‏ها، صدها و هزاران نفر می‏انجامد.

اصولاً کشورهای در حال توسعه که برای جبران گذشته قدم برمی‏دارند و به دنبال دستیابی به علوم و فنون و بهبود جایگاه اقتصادی خود هستند بیش از سایر کشورها از سوی انحصارطلبان جهانی و غول‏های اقتصادی در معرض هجوم‏های زیرپوستی هستند و اگر قادر به رصد حرکات موذیانه دشمنان نباشند، رشته‏های آنها پنبه می‏شود و زحماتشان بی‏نتیجه می‏ماند. ترور دانشمندان هسته‏ای نمونه‏ای از حرکات زیرپوستی دشمنان بود که با هدف متوقف کردن قطار پیشرفت‏های علمی صورت گرفت.

در میدان جنگ نرم که سالیانی است بر علیه کشور و مردم انقلابی ما از طرف دشمنان خارجی برنامه‏ریزی شده و در فضاهای مجازی روز به روز گسترده‏تر می‏شود سازمان اطلاعات و امنیت کشور، سپاه و ارتش و نیروهای انتظامی و نظامی و قوه قضاییه وظیفه خط‏شکنی را بر عهده دارند.

با توجه به اینکه سازمان‏های مخوف اطلاعاتی در جهان مانند سیا CIA، موساد، اینتلجنت سرویس و تشکیلات امنیتی مخوف دیگر، گذشته از کاربرد امنیتی در کشور خود به دیگر کشورهای تحت ستم نفوذ کرده و با اختلاف‏افکنی بین اقوام و ملل از آب گل‏آلود ماهی می‏گیرند؛ لیکن در هیچیک از رسانه‏ها و فضاهای مجازی مورد تهاجم و نقد مستمر قرار نمی‏گیرند و یا به صورتی ضعیف و ظریف از کنار جنایات آنان بر علیه ملت‏های مظلوم عبور می‏کنند. اما مدام تلاش می‏کنند سازمان امنیتی کشورهای دیگر که مدافع حقوق خود هستند را زیر سؤال برده مورد تهاجم و بدنامی قرار می‏دهند.

چرا؟

زیرا برای حفظ استقلال و امنیت کشور به خوبی کار می‏کنند و کار خودشان را به قضاوت عمومی می‏گذارند و مردم هم به اهمیت و ارزش کار آنها وقوف کامل دارند.

چنین افرادی از نسبت‏های ناروا که به آنها می‏دهند نمی‏هراسند. بر این اساس اگر امروز کشور ما در میان کشو

یادداشت

محمد عسلی

سربازان گمنام و مقوله امنیت

در سال ۱۳۹۱ برای بازدید از نمایشگاه چاپ «اروپا» به کشور آلمان سفر کردیم و در یکی از آپارتمان‏هایی که قبلاً پیش‏بینی شده بود اقامت نمودیم. من بودم و پسرم که با زبان آلمانی آشنا بود و می‏توانست به زبان آنها حرف بزند.

در آسانسور یکی از همسایگان آلمانی از پسرم سؤال کرد که این آقا کیست؟ و پسرم جواب داد: پدرم هست و برای بازدید از نمایشگاه چاپ آمده.

وقتی وارد اتاق شدیم؛ پسرم گفت: این همسایگان هر غریبه‏ای را ببینند فوراً به پلیس امنیتی با مشخصات کامل گزارش می‏دهند. گفتم: چرا؟ گفت: برای آنکه در حفظ امنیت پلیس را یاری دهند.

و اما بعد.

امروز مهم‏ترین و پرهزینه‏ترین اقداماتی که هر دولتی خود را موظف به انجام آن می‏داند مقوله امنیت است. از تشکیل ارتش و سازمان‏های امنیتی گرفته تا نیروهای انتظامی و پلیس و غیره برای ایجاد و حفظ امنیت کار می‏کنند. ارتش و سپاه در مقام دفاع از حریم کشور مرزها را امن و تهدیدات دشمنان را خنثی می‏کنند و وزارت اطلاعات و نیروهای امنیتی به عنوان بازوهای آگاهی دهنده چشم و گوش نظام هستند تا رخنه‏ای از جانب دشمنان در ساختار امنیتی کشور ایجاد نشود.

این مسایل را همه می‏دانند به ویژه مردم فهیم و انقلابی ما که در طول ۳۷ سال گذشته بعد از پیروزی انقلاب فراز و نشیب‏های زیادی را پشت سر گذاشته و ضربات مهلکی از ضد انقلاب و دشمنان داخلی و خارجی را شاهد بوده‏اند.

از این رو است که مردم ما برای حفظ امنیت جامعه خود حرکات موذیانه دشمنان این ملت را زیر نظر دارند و با نگهبانان مرزهای امنیتی، فرهنگی و جغرافیایی همدلی لازم را دارند.

در این میان افراد ناشناس و ایثارگری هستند که بی آنکه اصراری بر معرفی خود داشته باشند کارهای بزرگی را انجام می‏دهند که به نام ایران ثبت می‏شود و گاه به نجات جان ده‏ها، صدها و هزاران نفر می‏انجامد.

اصولاً کشورهای در حال توسعه که برای جبران گذشته قدم برمی‏دارند و به دنبال دستیابی به علوم و فنون و بهبود جایگاه اقتصادی خود هستند بیش از سایر کشورها از سوی انحصارطلبان جهانی و غول‏های اقتصادی در معرض هجوم‏های زیرپوستی هستند و اگر قادر به رصد حرکات موذیانه دشمنان نباشند، رشته‏های آنها پنبه می‏شود و زحماتشان بی‏نتیجه می‏ماند. ترور دانشمندان هسته‏ای نمونه‏ای از حرکات زیرپوستی دشمنان بود که با هدف متوقف کردن قطار پیشرفت‏های علمی صورت گرفت.

در میدان جنگ نرم که سالیانی است بر علیه کشور و مردم انقلابی ما از طرف دشمنان خارجی برنامه‏ریزی شده و در فضاهای مجازی روز به روز گسترده‏تر می‏شود سازمان اطلاعات و امنیت کشور، سپاه و ارتش و نیروهای انتظامی و نظامی و قوه قضاییه وظیفه خط‏شکنی را بر عهده دارند.

با توجه به اینکه سازمان‏های مخوف اطلاعاتی در جهان مانند سیا CIA، موساد، اینتلجنت سرویس و تشکیلات امنیتی مخوف دیگر، گذشته از کاربرد امنیتی در کشور خود به دیگر کشورهای تحت ستم نفوذ کرده و با اختلاف‏افکنی بین اقوام و ملل از آب گل‏آلود ماهی می‏گیرند؛ لیکن در هیچیک از رسانه‏ها و فضاهای مجازی مورد تهاجم و نقد مستمر قرار نمی‏گیرند و یا به صورتی ضعیف و ظریف از کنار جنایات آنان بر علیه ملت‏های مظلوم عبور می‏کنند. اما مدام تلاش می‏کنند سازمان امنیتی کشورهای دیگر که مدافع حقوق خود هستند را زیر سؤال برده مورد تهاجم و بدنامی قرار می‏دهند.

چرا؟

زیرا برای حفظ استقلال و امنیت کشور به خوبی کار می‏کنند و کار خودشان را به قضاوت عمومی می‏گذارند و مردم هم به اهمیت و ارزش کار آنها وقوف کامل دارند.

چنین افرادی از نسبت‏های ناروا که به آنها می‏دهند نمی‏هراسند. بر این اساس اگر امروز کشور ما در میان کشورهای همسایه و به ویژه کشورهای خاورمیانه دارای امنیت زبانزد است حاصل همین تلاش‏ها و از جان گذشتگی‏هاست.

سربازان گمنام و مجاهدانی که در راه امنیت و آرامش جامعه تلاش می‏کنند هر چند شناخته شده نیستند، اما مورد احترام و تکریم مردمند. زیرا به فرمایش امام علی (ع): «نعمتان مجهولتان، الصحت والامان» [دو نعمت ناشناخته‏‏اند، تندرستی و امنیت]

من این مطلب را به مناسبت نیمه شعبان که مصادف است با هفته امنیت به لحاظ اهمیت آن قلمی کردم اما ذکر نکاتی را در این باب ضروری می‏دانم. نخست اینکه بعضی‏ها در سمت‏های امنیتی با سوء استفاده از موقعیت‏های شغلی‏شان جرایم و تخلفاتی انجام داده‏اند که دستگیر، محاکمه و مجازات شده‏‏اند. چون رکن اصلی همکاری‏های امنیتی، اخلاص، صداقت، امانتداری و پاکی و پرهیزکاری است که اگر این صفات در یک فرد امنیتی نباشد انتخاب او نقض غرض است.

بالاخره در گندمزارها هم علف هرز می‏روید، لیکن برای تقویت و حفظ گندم‏ها علف‏های هرز را از ریشه در می‏آورند. این واقعیت‏ها نباید به گونه‏ای تعمیم داده شود که مجموعه را در برگیرد و قضاوت‏های ناآگاهانه تیشه بر ریشه امنیت کشور بزند.

عوامل نفوذی دشمن ممکن است در هر لباسی پنهان شوند، باید واقع‏بین باشیم. در شرایطی که نیروهای اهریمنی تروریست مانند داعش، وهابی‏ها و گروه‏های وابسته به آنها که به دلارهای نفتی وصل شده و برای تخریب و اختلاف‏‏افکنی از غرب دستور می‏گیرند و تا دل فرانسه و اروپا هم نفوذ کرده‏اند به خون مردم ایران تشنه‏اند و اگر فرصت نفوذ پیدا کنند دمار از روزگار همه ما در می‏آورند وجود و حضور فعال سربازان گمنام تکیه‏گاه و دیوار نفوذناپذیر امنیت‏اند چون تاکنون اجازه ورود و نفوذ به آنها نداده‏اند.

نظارت بر عملکرد آنها می‏تواند اعتبار بیشتری به جایگاهشان بدهد تا همان علف‏های هرز هم در گندمزارهای سرسبز و بلندقامت مزارع امنیتی ما سر بلند نکرده و جایگاه سوء استفاده نیابند و اخلاص و پاکی این نهاد انقلابی بیش از پیش حفظ شود.

ضمناً مقوله امنیت در ابعاد اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی قابل بحث است که در شماره‏های آینده به آنها می‏پردازیم.

والسلام

 

سربازان گمنام و مجاهدانی که در راه امنیت و آرامش جامعه تلاش می‏کنند هر چند شناخته شده نیستند، اما مورد احترام و تکریم مردمند. زیرا به فرمایش امام علی (ع): «نعمتان مجهولتان، الصحت والامان» [دو نعمت ناشناخته‏‏اند، تندرستی و امنیت]

من این مطلب را به مناسبت نیمه شعبان که مصادف است با هفته امنیت به لحاظ اهمیت آن قلمی کردم اما ذکر نکاتی را در این باب ضروری می‏دانم. نخست اینکه بعضی‏ها در سمت‏های امنیتی با سوء استفاده از موقعیت‏های شغلی‏شان جرایم و تخلفاتی انجام داده‏اند که دستگیر، محاکمه و مجازات شده‏‏اند. چون رکن اصلی همکاری‏های امنیتی، اخلاص، صداقت، امانتداری و پاکی و پرهیزکاری است که اگر این صفات در یک فرد امنیتی نباشد انتخاب او نقض غرض است.

بالاخره در گندمزارها هم علف هرز می‏روید، لیکن برای تقویت و حفظ گندم‏ها علف‏های هرز را از ریشه در می‏آورند. این واقعیت‏ها نباید به گونه‏ای تعمیم داده شود که مجموعه را در برگیرد و قضاوت‏های ناآگاهانه تیشه بر ریشه امنیت کشور بزند.

عوامل نفوذی دشمن ممکن است در هر لباسی پنهان شوند، باید واقع‏بین باشیم. در شرایطی که نیروهای اهریمنی تروریست مانند داعش، وهابی‏ها و گروه‏های وابسته به آنها که به دلارهای نفتی وصل شده و برای تخریب و اختلاف‏‏افکنی از غرب دستور می‏گیرند و تا دل فرانسه و اروپا هم نفوذ کرده‏اند به خون مردم ایران تشنه‏اند و اگر فرصت نفوذ پیدا کنند دمار از روزگار همه ما در می‏آورند وجود و حضور فعال سربازان گمنام تکیه‏گاه و دیوار نفوذناپذیر امنیت‏اند چون تاکنون اجازه ورود و نفوذ به آنها نداده‏اند.

نظارت بر عملکرد آنها می‏تواند اعتبار بیشتری به جایگاهشان بدهد تا همان علف‏های هرز هم در گندمزارهای سرسبز و بلندقامت مزارع امنیتی ما سر بلند نکرده و جایگاه سوء استفاده نیابند و اخلاص و پاکی این نهاد انقلابی بیش از پیش حفظ شود.

ضمناً مقوله امنیت در ابعاد اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی قابل بحث است که در شماره‏های آینده به آنها می‏پردازیم.

والسلام

 

Comments are closed.