یادداشت
محمد عسلی
مروری بر وصیت‏نامه حضرت امام خمینی (رضوان‏الله)
بی‏شک وصیت‏نامه امام خمینی (رضوان‏الله) یکی از اساسی‏ترین محورهای دین‏باوری و هشدار به امت مسلمان در جهت رعایت موازین و اصول و فروع دین است که منشأ نیروهای محرک رهایی از ظلم‏پذیری و ستمگری است، زیرا مبانی استنباطی حقوق اسلامی آنقدر غنی است که دستورالعمل و مانیفست کاملی برای رشد و کمال انسانی را پیش روی هر مسلمانی قرار می‏دهد.
امام راحل با کسب فیض از منویات پیامبر اسلام (ص) و سنت و سیره ائمه هدی (ع) توانست با نیروی عظیم عرفان عملی و باور دینی بر طاغوت زمان غلبه کند و رهبری انقلابی عظیم را همانند معجزه‏ای در عصر فضا و الکترونیک رقم زند. بی‏شک آیندگان در قرون آتی از این رویداد بزرگ تاریخی حیرت خواهند کرد که چگونه مردی روحانی بدون سلاح مادی و نظامی توانست نیرویی فراتر از حد تصور را آزاد و بسیج کند که هیچیک از دولت‏ها و دولتمردان زمین نتوانند از بروز و ظهور آن پیشگیری کنند، بلکه امکانات مخابراتی و اطلاع‏رسانی جهانی در خدمت غیرمستقیم ایشان قرار گیرند و جهانیان را از سخنان و خواسته‏های وی مطلع نمایند.
بدیهی است آنچه در سال‏های ۵۶ تا ۵۷ و سال‏های بعد تا به اینک اتفاق افتاده و موجب تحولات و تغییراتی شگرف در ساختار دولت‏های اسلامی گردیده مرهون تأثیرگذاری انقلاب شکوهمند اسلامی ایران است که گر چه کشورهای مسلمان عربی و مردم انقلابی آنها نتوانسته‏اند به اهداف اسلامی خود نائل آیند اما بیداری آنها راه را بر دشمنان و استعمارگران قرن بسته و اسباب زحمت برای آنان فراهم کرده است.
این مقدمه را از آن رو یادآور شدم که تأثیر وصیت‏نامه امام راحل (ره) را در پایداری، آزادیخواهی و استقلال‏طلبی ملت مظلوم ایران عزیز و راه پیش رو برای آیندگان بازگو نمایم.
و اما بعد: ذکر اهمیت ثقلین در مقدمه وصیت‏نامه حضرت امام (ره) از باب پاسخگویی علمای اسلام به منظور رعایت فرمایشات پیامبر اعظم و اهمیت آن است که همان کتاب الله و عترتی است: «قرآن و سنت ائمه معصومین (س)» (ادامه…)