یادداشت
الف – بیدار
داوری تاریخ
نیمه‏ ی خرداد برای ملتی که در این روز شاهد وداعی باشکوه با بنیانگذار جمهوری اسلامی بود، یادآور لحظات تلخی است که حتی مرور آن نیز هاله ای از اندوه را پیرامون سیمای دوستداران این سرزمین نمایان می سازد. امام خمینی (ره) که چند سال پیش از اوج گیری انقلاب اسلامی نامش با حادثه تاریخی ۱۵ خرداد ۴۲ گره خورده بود، پس از ۲۵ سال از گذشت چنین روزی و مصادف با سالگرد چنین واقعه ای دار فانی را وداع می گوید، آن هم در شرایطی که نهال انقلاب با وجود ریشه دوانیدن و شاخه افشانی هنوز آن گونه که امام خمینی (ره) می خواست به بار ننشسته و سایه نگسترانیده بود و نتایج ۱۰ سال جانفشانی مردان و زنان مبارز تحت زعامت ایشان آشکار نگردیده و مردم فرصت زدودن غبار هشت سال جنگ تحمیلی را از چهره ی اقتصاد و مناسبات اجتماعی و فرهنگی پیدا نکرده بودند. زندگی امام خمینی (ره) چه زمانی که دوران طفولیت و نوجوانی و جوانی و تحصیل و کمالات علمی و معنوی را پشت سر می گذاشتند و چه در زمانی که به دنبال درک واقع بینانه شرایط دشوار مردم و کشور و جهان اسلام، با احساس مسئولیت، ناگزیر به بروز واکنشی فراخور این اوضاع بودند و همچنین در موقعیتی که دوران تبعید در ترکیه و عراق را می گذرانیدند و نهایتاً وقتی که به ایران آمدند و انقلاب را تا پیروزی هدایت کردند و به دنبال آن با وجود خستگی و کسالت ناشی از کار و تلاش فراوان، با اختلاف افکنی ها و تجزیه طلبی ها و خرابکاری ها مقابله نمود و کفه ی جنگ را با بهره گیری از نفوذ معنوی خود به نفع ایران، مدیریت کرد و … در تمامی این دوران با رنج و مشقت و شکیبایی و تحمل شداید و مصیبت ها مواجه بود و با روحیه ای وصف ناپذیر فشارهای طاقت فرسای ناشی از برخی ریزش های اجتناب ناپذیر در پروسه ی انقلاب را نیز از سر گذرانیدند و در نهایت خداحافظی باشکوهی با مردم داشتند. (ادامه…)