سرمقاله
محمد عسلی
فریاد بلند قدس و گوش‏های ناشنوای ستمگران
مردم نجیب و شریف ایران عزیز و حق‏طلب بار دیگر با حضور باشکوه خود روز قدس را گرامی داشتند و در جهت حمایت از مظلوم ادای دین کردند.
گرامیداشت روز قدس از جنبه‏های مختلف اسلامی و انسانی دارای اهمیت ویژه و تاریخی است.
نخست به لحاظ باورهای دینی و برادری اسلامی که مرز، نژاد، زبان و پرچم، خط و نوع حکومت متفاوت نمی‏تواند برادری دینی و احساس مسئولیت باورمندانه را نادیده انگاشته و یا تضعیف کند. بلکه آنچه در این میان موجب وحدت اسلامی و اقتدار مسلمانان است، حفظ وحدت و برادری است که متأسفانه با اختلاف‏افکنی کشورهای غربی به ویژه آمریکا و انگلیس بین مسلمانان، از آب گل‏آلود ماهی‏های درشت صید می‏شود و منابع مالی و ذخایر معدنی آنان را به یغما می‏برند با فروش اسلحه، باج‏گیری قلدرانه و سلطه سیاسی و مالی که نمونه‏های آن را از ۲۰۰ سال قبل تاکنون به انحاء مختلف شاهدیم، مذهب علیه مذهب که اخیراً باعث آوارگی، مهاجرت، کشتار و خرابی‏های بی‏شمار در کشورهای اسلامی افغانستان، عراق، سوریه، یمن، لیبی، مصر، بحرین، فلسطین و امثالهم شده استقلال، آزادی، امنیت و معیشت مردمان مسلمان را با خطرات جدی مواجه ساخته روح و روان و باور آنان را به سخره گرفته‏اند.
دوم، شرافت و اخلاق انسانی حکم می‏کند که دوستی و حفظ حرمت انسان‏ها توسط انسان‏ها می‏باید حفظ شود زیرا به ندرت دیده شده حیوانات با همنوعان خود سر جنگ و ستیز داشته باشند در حدی که یکدیگر را شکار کنند.
هیچگاه شکار ببر، ببر نیست و گرگ‏ها هم یکدیگر را شکار نمی‏کنند و بر علیه هم نیش و دندان نشان نمی‏دهند مگر وقتی که یکی بر غذای دیگری دست‏اندازی کند.
مدعیان فرهنگ و رفتار برتر و کسانی که مدعی دانش و تکنولوژی روزآمدتری هستند متأسفانه بیشتر، وحشت‏آورتر و سبعانه‏تر همنوع‏کشی می‏کشند و شبانه بر سر زنان و کودکان بی‏دفاع بیرحمانه با هواپیماهای بدون سرنشین بمب و موشک می‏ریزند و نام آن را دفاع از امنیت می‏گذارند.
امنیتی که فقط در یک جا و برای از ما بهتران معنی و مفهوم دارد، غافل از آنکه جهان امروز زمانی به صلح می‏رسد که نان، بهداشت و امنیت برای همه قابل احترام باشد حتی اگر همه قادر نباشند از رفاه و تسهیلات زندگی برخوردار شوند؛ حداقل آنان که برخوردارند به آنان که برخوردار نیستند اگر کمک نمی‏کنند احترام بگذارند و امنیت و بهداشت و غذا و محل سکونت را حق آنان بدانند زیرا آنها هم انسانند.
صهیونیست‏ها فلسطینیان رانده شده از سرزمین‏های اجدادی را آدم به حساب نمی‏آورند و رفتارشان با آنها حتی مشابه رفتار با حیوانات هم نیست. مردمان جهان همواره شاهد قتل و کشتار و تخریب خانه و کاشانه مردم مظلوم فلسطین توسط صهیونیست‏ها هستند. اما افشاگری جنایات اسراییل در روز قدس که سالیانی است همگانی شده و در دیگر کشورهای اسلامی هم کم و بیش ظهور و نمود دارد گذشته از آنکه یک وظیفه اسلامی و انسانی است به لحاظ سیاسی هم حرف و حدیث‏های بسیار به دنبال دارد.
نفرت و نفرین مردم مظلوم غزه و سایر شهرهای مسلمان‏نشین فلسطین دیر یا زود خواب و آرامش را از صهیونیست‏ها و هواداران و حامیانشان خواهد گرفت زیرا گذشته از آثار روانی و ایمانی نفرین، نفرت‏ها ریشه‏های خشونت‏ها را در سینه‏ها و دل‏های مظلوم می‏رویانند تا جایی که ترور و تروریسم هم به نوعی رهاورد آن می‏شود و چه بسا پاک‏باختگان به جایی برسند که از دین و آیین بگذرند و راه انتقامجویی را با بمب‏گذاری و کشتار پی گیرند که تاکنون چنین شده است و در این میان عده‏ای بی‏گناه هم کشته شده‏اند و شهرها و کشورهایی هم چنان ناامن شده‏اند که درآمد و کسب و کارشان تعطیل شده و به روز سیاه فقر افتاده‏اند. مثل لیبی، مصر، افغانستان و امثالهم.
و اما بعد.
مخالفت و مبارزه با ظلم و بیداد و ستمگری و جهان‏خواری در انسان‏ها جنبه غریزی هم دارد. زیرا خداوند انسان‏ها را آزاد آفریده و حق انتخاب سرنوشت را به آنها داده است. هر کس به هر دلیل آرامش آنان را به ناحق به هم زند مستوجب قصاص و تلافی است.
پس تا زمانی که ظلم است، جنگ و ستیز و مبارزه و مقابله هم هست. مگر آنکه انسان‏ها سر عقل آیند یا ترس از عقوبت موجب شود حقوق یکدیگر را رعایت نمایند.
خروش و اعتراض ملت قهرمان و شریف ایران اسلامی در روز قدس نشانه کمال و حریت آنان برای ابراز همدلی و همدردی با مظلوم است تا آنها در مبارزه برای احقاق حقشان مصمم‏تر شوند و احساس کنند از پشتوانه مردمی سایر ملل مسلمان برخوردارند و تنها و رها شده نیستند.
والسلام