سرمقاله
محمد عسلی
چه کسانی به مردم آزار و ضرر می‏رسانند؟
جناب شهردار شیراز و آقایان اعضای شورای شهر و رؤسا و مدیران شرکت‏های برق، تلفن، آب و فاضلاب و گاز حتماً از خیابان‏های شیراز و کوچه‏های فرعی آن عبور و مرور دارند؛ اما نمی‏دانم اتومبیل آنها از چه جنس و مدلی است که وقتی داخل چاله‏ها و ناهمواری‏های ناشی از کند و کاوهای اخیر می‏افتد آه و ناله‏شان به هوا بلند نمی‏شود و سوزنی به خود نمی‏زنند تا نیش درفش به مردم را احساس کنند؟
راستی این همه مسئول که مدام در جلسات مختلف دم از حمایت خلق می‏زنند چرا نسبت به ناهمواری‏های بعد از آسفالت کانال‏ها به شرکت‏های دست‏اندرکار تذکر نمی‏دهند و یا جریمه‏ای در کار نیست.
کافی است به خیابان‏ها و انشعابات هدایت، حکیمی و امثالهم که مدت‏ها از حفر و آسفالت کانال‏های آنها می‏گذرد توجه کنند.
تمامی کانال‏هایی که در عرض و طول خیابان‏های شیراز حفر شده بعد از پوشش هیچکدام صاف و هموار نیست. بعضی از آنها آنچنان نشست و فرورفتگی دارند که کمک فنر و سگ‏دست اتومبیل‏های سواری را شکسته و خراب می‏کنند.
می‏توان به جرأت گفت که هر راننده‏ای پای اتومبیلش در این ناهمواری‏ها و گودال‏ها و فرورفتگی‏ها افتاده باشد فریاد اعتراضش بلند شده اما به گوش مسئولین نرسیده و یا اگر رسیده بی‏خیال از کنار آن عبور کرده‏اند.
هر خیابانی با حفر کانال‏ها بعد از پوشش می‏باید همسطح خیابان شود؛ اما متأسفانه چنین نیست. در کنار یا وسط خیابان‏های جراحی شده یک سطح صاف دیده نمی‏شود. دریچه‏های برآمده از سطح خیابان هم آزار دهنده و ضرر زننده‏اند.
بعضی از سرعت‏گیرها به علت نداشتن خط راهنما یا علامت باعث شکستگی فنر، سگ‏دست و کمک فنر شده‏اند و یا موجب انحراف و تصادف گشته‏اند.
کافی است نظارتی دقیق بر عملکرد شرکت‏هایی که دست به این اقدامات می‏زنند صورت پذیرد که متأسفانه گویی با آنها تعارف دارند که این همه اغماض و تساهل در نظارت می‏کنند.
خط‏کشی خیابان‏ها هم گاه گاهی فراموش می‏شود و در خیابان‏های دو طرفه که در آنها دور زدن ممنوع است و یا سبقت ممنوع خط وسطی وجود ندارند.
در بسیاری از چهارراه‏ها خط عابر پیاده‏ای در کار نیست و یا کلاً پاک شده، بعضی از چراغ‏های راهنما بعضاً خاموشند و تابلوهای عریض و طویل تبلیغاتی دید رانندگان را در چهارراه‏ها مسدود کرده‏اند.
در چنین شرایطی که مسئولین قوانین را رعایت نمی‏کنند از راننده عصبانی چه توقعی داریم؟
زمانی بود اعتراض می‏کردیم و می‏نوشتیم، توجیه می‏کردند که در حال جنگیم و فرصت چنین کارهایی نداریم. امروز که سال‏هاست جنگی در کار نیست چه توجیهی برای گذشت و یا بی‏تفاوتی داریم؟
عوارض بیکاری یا اعتیاد هر چند تأثیرات عمیق منفی بر افکار و اخلاق جامعه دارند اما تأثیرات لحظه به لحظه رفت و آمدهای پرخطر و عصبیت‏ها و خشم حاصل از آنها روزآمد شده‏اند.
سؤال: مگر شرکت‏های مقاطعه‏کار وظیفه ندارند کانال‏های حفر شده را به خوبی پوشش دهند؟
آیا به هنگام تسویه‏حساب با آنها نظارتی بر عملکردشان نیست؟
متأسفانه روش بزن در رو و ماست مالی عادت شده وگرنه نباید شاهد چنین عملکردهای ضرر زننده و ناراضی‏تراش باشیم.
باغچه‏های خیابان‏ها را با گل‏های رنگارنگ و با زحمت زیاد در این هوای گرم پوشش می‏دهیم که روان عابرین و رانندگان را شاد و آرام می‏کند و چه کار خوبی است.
کوچه‏ها و خیابان‏ها را بموقع تمیز می‏کنیم و بر عملکرد پاکبانان نظارت داریم که جای شکر و سپاس دارد.
درختان را بموقع هَرَس می‏کنیم و پارک‏ها و گردشگاه‏های زیبایی ساخته‏ایم که این عملکردها قابل تقدیرند.
پل‏های عریض و طویلی برای روان‏سازی عبور و مرور و با زحمت زیاد بنا کرده و یا در حال ساخت آنها هستیم. این اقدامات در ذهن و حافظه مردم می‏ماند. اما چه بهتر که به کف خیابان‏ها و به چاله چوله‏ها و برآمدگی‏ها هم توجه کنیم و برای رفع آنها اقدام نماییم.
شیراز فقط نام حافظ، سعدی، تخت‏جمشید، باغ ارم و امثالهم را یدک نمی‏کشد.
شیراز پیوسته مردمانی تمیز، قانوندان، ظریف‏اندیش و حساس داشته است که همگی در تمیزی کوچه‏هایشان هم معروف بوده‏اند.
شیراز جدید با اخلاق و رویه قدیم زیباتر، دوست داشتنی‏تر، مطلوب‏تر و سالم‏تر است. پاسدار و نگهبان خوبی‏های گذشته باشیم تا در تهاجم آهن و فولاد لطافت و مهر از خاطره‏ها زدوده نشوند.
والسلام