یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
اگر به خود نیاییم
اگر از روی کنجکاوی تمامی آنچه که در بهشت وعده آن به درستکاران داده شده را فهرست کنیم و میزان برخورداری خود در دنیا را از نعمت های بهشتی بسنجیم‏، متوجه می شویم که چه فاصله ای از بهشت داریم‏. قبل از هر چیز باید گفت: بهشت در نظر انسان ها به معنای بهترین مکان است و طبیعی است که در چنین مکانی نعمت هایی وجود داشته باشد که دسترسی به آن در دنیا آرزوی هر کسی است‏. برخی از نعمت های بهشتی نظیر جاودانگی قابل دستیابی در دنیا نیست‏. بیکرانگی عرصه ی حیات و گستردگی آن که در قرآن مورد اشاره قرار گرفته به گونه ای که عرض بهشت به اندازه آسمان ها و زمین توصیف شده بیانگر پاسخگویی به آرزوی انسان ها برای جولان در عرصه ای لایتناهی است‏. ضمن این که در آنجا خوبان با همسرانشان که آنها نیز حتما باید خوب باشند همنشین هستند‏، حور و غلمان هم که جای خود دارد‏، مضاف بر این که اهل بهشت روبروی یکدیگر به تخت ها تکیه می زنند و محصول همنشینی و مصاحبت آنها غیبت و تهمت و حرف مفت و لغو و سخنان گناه آلود نیست بلکه سلاما سلاما هر چه می گویند بر نشاط و خوشی آنها می افزاید‏. ناگفته نماند که در بهشت اگرچه تفکیک جنسیتی وجود ندارد اما برای آن مراتب و درجاتی ذکر کرده اند که هر کس فراخور جایگاهی که در نزد خداوند دارد در مرتبه ی خاص خود قرار می گیرد‏. (ادامه…)