سرمقاله
محمد عسلی
امروز ترور کور نیست هدفمند است
حمله کامیونی که در بازارچه مرکزی شهر برلین در آلمان به کشته شدن ۱۲ نفر و مجروح شدن بیش از ۵۰ نفر انجامید می‌تواند هشداری به آلمان باشد که گر چه هشتصد هزار نفر مهاجر و آواره از جنگ سوریه و افغانستان را پذیرفته اما اخراج ۸۰ نفر از افغان‌ها شعله خشم طرفدارانشان را برافروخته است تا به نوعی دست به اعتراض و انتقام زنند هر چند این عملیات تروریستی نه اولین و نه آخرین خواهد بود و مورد تأیید هیچ انسان فهیم و باشرفی نیست اما می‌تواند پیامی باشد به کشورهای اروپایی و آمریکا که جهان امروز تبعیض، شکاف طبقاتی، فقر، جنگ و آوارگی را تحمل نمی‌کند.
حرکاتی از این دست می‌تواند حامل این پیام باشد که در آستانه سال نو مسیحی اروپا نباید دارای ثبات باشد در شرایطی که بسیاری از آوارگان جنگ سوریه، افغانستان، پاکستان، یمن و بسیاری از کشورهای آفریقایی در به در به دنبال مکان امنی برای حداقل زندگی مختصری هستند اما در دریاها غرق و یا در ساحل‌ها تحقیر می‌شوند.
و اما بعد:
مردم همه کشورهای اروپایی و ایالات متحده آمریکا با تمام تجهیزات و امکانات بازدارنده عملیات تروریستی در خانه‌ی شیشه‌ای نشسته‌اند.
ابراز خشم و نفرت و کینه و دشمنی انسان‌ها با هر مرام و مسلک مرز نمی‌شناسد وقتی سران کشورهای پیشرفته برای ابراز قدرت نظامی و تکنولوژی پیشرفته در تدارک و عملیات جنگی، برای نابودی زیرساخت‌های حیاتی کشورهای در حال پیشرفت و یا عقب مانده‌اند و فرمان حمله و جنگ صادر می‌کنند باید زمان حال را فهم کنند که با دوران گذشته‌ای که اسکندر، چنگیز، آتیلا، ناپلئون و هیتلر و امثالهم دست به کشورگشایی می‌زدند بسیار متفاوت است و عملیات پیشگیرانه نظامی و امنیتی هر چند تا حدودی از وسعت و شدت عملیات تروریستی می‌کاهد، اما آن را در نطفه خفه نمی‌کند.
هیچ انسان باشرف و باوجدانی اعم از عالم و عامی، شهری و روستایی و یا این ملتی و آن ملتی عملیات تروریستی را که در هر نقطه از جهان اتفاق بیفتد و منجر به مرگ انسان‌های بیگناه شود تأیید نمی‌کند و آن را زشت و مشمئزکننده می‌داند.
این شعر مانای فردوسی زبان حال جنگ‌افروزان است
پدر کشتی و تخم کین کاشتی
پدر کشته را کی بود آشتی
وقتی کلینتون در تبلیغات انتخاباتی اخیر ریاست جمهوری آمریکا صراحتاً اعلام کرد: «داعش را ما به وجود آوردیم» از آن سخن و هدف وزیر سابق خارجه دولت آمریکا این معنی مستفاد می‌شود که کشتار بیرحمانه انسان‌های بی‌گناه که منافع ما را تأمین کند مورد خواست و تأیید ماست و این همان روش ماتریالیستی است که: «هدف وسیله را توجیه می‌کند» استفاده از این‌گونه وسیله‌ها مورد تأیید هیچ مذهب، دین و مرامی نیست؛ زیرا نقض اخلاق حتی اخلاق علمی است.
به هر تقدیر هیچ شک نباید داشت که انباشت سلاح‌های مخوف کشتارجمعی در انبار کشورهای عربی خاورمیانه و دیگر کشورها و تشویق آنها در رقابت‌های تسلیحاتی نه تنها ایجاد امنیت نمی‌کند، بلکه خبر از جنگ‌های خونین قریب‌الوقوعی می‌دهد که حاصل آن آوارگی میلیون‌ها انسان بیگناه و تشدید عملیات تروریستی است.
کسی که داوطلبانه کمربند انفجاری خود را در میان مردم بی‌گناه منفجر می‌کند و یا دست به عملیات تروریستی می‌زند که مرگ خودش را نیز در پی دارد، انسان پاکباخته و بریده‌ای است که خودباختگی را نیز از یأس و ناامیدی و فلاکت و بدبختی به نمایش می‌گذارد و متأسفانه دیگران را که در شرایط او هستند بدین کار تشویق می‌کند.
چه باید کرد؟
آیا راهی جز این متصور است که کشورها در امور یکدیگر دخالت نظامی نکنند و به جای تدارک و تجهیز جنگ، پیام‌آور صلح و دوستی باشند؟
آیا هر کشوری به لحاظ مالی و نظامی قوی‌تر بود حق دارد به دیگر کشورها زورگویی کند و به هر بهانه‌ای دست به تخریب و کشتار بزند؟
آیا هنوز فهم نکرده‌ایم که کلوخ انداز را پاداش سنگ است؟
آیا چماق حقوق بشر از طرف فریادکنندگان جز بهانه‌ای برای دخالت و ضربه زدن کاربرد دیگری دارد؟
آیا کارخانجات اسلحه‌سازی و قراردادهای میلیارد دلاری که سر به جهنم می‌زنند و جیب کشورهای عربی و غیرعربی را خالی می‌کنند برای ایجاد صلح است و یا خبر از جنگ و ترور و وحشت می‌دهد؟
و اما بعدتر:
پیام هر ترور هدفمند این است یا امنیت و آرامش و صلح و دوستی برای همه و یا برای هیچکس هر چند تروریست‌ها خود به این هدف باور ندارند و آنها هم امنیت را برای خود و کشورشان می‌خواهند و نه برای دیگران زیرا هر انتقامی، انتقام شدیدتر و مهیب‌تری را به دنبال دارد.
کشور ترکیه مرز آسیا و اروپا را به هم وصل می‌کند و کشور در حال توسعه‌ای به حساب می‌آید؛ اما چون مردمانش مسلمانند از دید اروپاییان و صهیونیست‌ها نباید قدرتی و اقتداری همانند کشورهای اروپایی داشته باشد. اسلام‌هراسی و ایران‌هراسی و توهین به مقدسات و باورهای مردم مسلمان زمینه‌ساز کینه و دشمنی و نهایتاً جنگ و خونریزی است. این اشتباه استراتژیک آمریکا و اروپاست که ظرف چند دهه گذشته به آن دامن زده‌اند و آب در لانه مورچگان ریخته‌اند؛ ای کاش درس می‌گرفتند. برای کشته شدگان بی‌گناه و مظلوم متأسفیم اما تأسف کاری از پیش نمی‌برد.
والسلام