یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
خانه ها، اولین سنگر اقتصاد مقاومتی
اگر با نگاهی حسابگرانه خریدهای بازاری بانوان عمدتاً شهرنشین را مورد بررسی قرار دهیم درمی یابیم که تغییر سبک زندگی به گونه ای ذائقه ی آنها را تغییر داده که مصرف گرایی را به حد اعلای خود رسانیده اند‏.‏‏‏ وقتی اعداد و ارقام مربوط به سهم بانوان در سبد خرید روزانه را در کنار تولید ناخالص ملی می گذاریم و آن را با سهم بانوان چینی یا کره ای یا حتی اروپایی مقایسه می کنیم شگفت زده می شویم زیرا زنان چینی زمانی که کشورشان شرایطی مشابه شرایط ما را تجربه می کرد بیشتر از ۱۸ ساعت در شبانه روز کار و فعالیت می کردند و هم اکنون که دومین اقتصاد جهان را دارند نیز بیش از ما که هنوز هم جهان سومی به حساب می آییم و نیازمند تلاشی مضاعف برای جبران عقب ماندگی هایمان هستیم کار می کنند‏.‏‏‏
گاهی خرید کردن و مصرف کردن به رونق اقتصاد کشور می انجامد اما به شرطی که کالاهای خریداری شده محصول تلاش کارگران داخلی باشد.
اگر به خانه های طبقات نسبتاً برخوردار به بالا خصوصاً در کلانشهرها سرکشی کنید‏،‏‏‏ در اغلب خانه ها، گنجه ها‏،‏‏‏ کمد ها‏،‏‏‏ کابینت های فلزی و چوبی و ویترین های شکیلی را می بینید که پر شده از ظروف و لوازم تزئینی شامل کلکسیونی از لیوان ها‏،‏‏‏ آجیل خوری ها‏،‏‏‏ استکان ها‏،‏‏‏ نمکدان های رنگ آمیزی شده‏،‏‏‏ ظروف نقره ای، بشقاب ها و لوازمی که عمدتاً ساخت چین‏،‏‏‏ تایوان‏،‏‏‏ ترکیه و فرانسه است و مورد استفاده آنها نیز بیش از آن که معطوف به رفع حوائج زندگی باشد‏،‏‏‏ رشک برانگیزی‏،‏‏‏ روکم کنی‏،‏‏‏ به رخ کشیدن‏،‏‏‏ تبلیغ خوی اشرافی گری و در خوش بینانه ترین وضعیت‏،‏‏‏ جلوه بخشی به اتاق پذیرایی و آشپزخانه است‏.‏‏‏ در واقع پول حاصل از کار صورت گرفته در این آب و خاک پس از تبدیل شدن به دلار صرف خرید چنین اقلامی می شود‏،‏‏‏ بدون این خریدار به دنبال ایجاد ارزش اضافی در آن باشد و صرفه ی اقتصادی بر آن مترتب باشد‏.‏‏‏ (ادامه…)