سرمقاله
محمد عسلی
در آستانه سی و هشتمین دهه فجر انقلاب در چه حالیم؟
یادآوری روزهای شور و هیجان، فریاد مرگ بر شاه، سینه¬های ستبر در مقابل گلوله¬ها، غرش تانک¬ها در خیابان¬ها، حضور میلیونی مردم در مقابل جوخه¬های آتش، روزهای سرنوشت¬ساز تغییر نظام، فرار شاه، درد چه کنم ژنرال¬های ارتش، آمدن امام، فرار بختیار و شوق بی¬حد احساس پیروزی آنقدر که کیلومترها مسیر امام را گلباران کردند و آن نطق¬های آتشین و نهایتاً فروپاشی نظام….
یادآوری لحظات سخت اخبار ناگوار از ترورها، ترور مطهری، مفتح، قرنی و بعد از آن سهم¬خواهی احزاب و گروهک¬ها و جدال¬های خیابانی نفس¬گیر.
یادآوری حمله بی¬امان صدام به ایران و به درازا کشیده شدن جنگ ۸ ساله تحمیلی و حماسه¬های ماندگار و افتخارآمیز سربازان رشید و شجاع و جان¬برکفان ارتشی و سپاهی و بسیجی و اتحادی که مردم را به آزادسازی مناطق اشغالی مصمم کرد و آن همه ایثار و مجاهدت¬ها که تاریخ را توان درج آن نیست.
یادآوری تحریم¬ها و تهدیدهای مستمر، تلاش بی¬وقفه دانشمندان جوان، رهاوردهای انرژی هسته¬ای، شکوفایی دستاوردهای علمی و نهایتاً یادآوری غرورآفرین ساخت و بکارگیری موشک¬های دوربرد غول¬آسا و آماده¬سازی ارتش و سپاه و بسیج مردمی برای دفاع تا بدانجا که شعاع حمایت¬های تسهیلاتی و نظامی از مرزها گذشت و به نجات همسایگان از هجمه¬ی بی-امان داعش تبدیل شد و در یمن، سوریه، لبنان و سرزمین اشغال شده فلسطین سرنوشت¬ساز شد و ایران را به کشوری مقتدر در خاورمیانه و منطقه تبدیل کرد و نهایتاً یادآوری روزهای سخت که دشمنان به مردم ما تحمیل کردند و معضلات اجتماعی، بیکاری، طلاق، اعتیاد و فسادهای مالی و اداری بر تشنج¬آفرینی و ایجاد چالش¬های سیاسی و اقتصادی حتی بعد از برجام افزودند تا ما باور کنیم که انقلاب به حمایت هیچ کشور خارجی حتی آنان که دم از دوستی و حمایت می¬زنند نباید امیدوار باشد و اینک نیز در شرایط حساس کنونی که آمریکا قصد دارد همه درها را به روی ما ببندد راهی جز نفوذ در دل¬های مردم آگاهمان نداریم که استقلال بهای سنگینی دارد!
و اما بعد: هم¬اینک که ۳۸ سال از پیروزی انقلاب اسلامی ایران می¬گذرد در فراز و نشیب¬های عبور از سختی¬ها و گردنه¬های ناهموار صاحب تجربیات زیادی شده¬ایم که عمل به بسیاری از آنها و عبرت گرفتن از ناکامی¬ها به معنای عدم تکرار اشتباهات گران از اهم واجبات است.
نخست اینکه انقلاب ما باید به جای داعش¬تراشی به دنبال دوست¬یابی باشد و از شعارهای خصمانه پرهیز نماید تا رأفت و گذشت اسلامی همراه با مهمان¬نوازی و لطف فرهنگ اصیل ایرانی راهگشای روابط حسنه سیاسی، اقتصادی و فرهنگی گردد.
دوم نگاهی از سر تدبیر به مسایل داخلی معطوف گردد تا شکاف¬های ایجاد شده بین فقر و غنا و فاصله طبقاتی به مرور ترمیم گردد و فقر و مسکنت نتواند موج نارضایتی را از دولت به حاکمیت تسری دهد و حداقل با شفاف¬سازی عملکردها بتوانیم تردیدها و تشکیک¬های ایجاد شده در اذهان بسیاری را پاسخ مناسب دهیم.
سوم برای نسل کنونی که هیچ ذهنیتی از دوران ستمشاهی ندارد تصویری واقع¬بینانه از عملکرد رژیم پهلوی ارائه دهیم و میزان نفوذ دولت¬های آمریکا و اسراییل و انگلیس و سایر کشورها را در دربار شاه و مقدرات مردم به نمایش گذاریم. مشروط بر آنکه یکطرفه به قاضی نرویم و تاریخ را آنگونه که بوده است یادآور شویم.
و مهم¬تر آنکه اگر چنین انقلاب باشکوه و ساختارشکنی را پیروزی و جشنی است مقدمات آن را به گونه¬ای فراهم کنیم که از حالت تکرار و شعارزدگی و باری به هر جهت بودن بیرون آید و آن نباشد که چند روز مانده به دهه فجر انقلاب در اندیشه برگزاری مراسم باشیم که تفاوتی بین هیچیک از سال¬های قبل و بعد از آن محسوس و ملموس نباشد.
باعث تأسف است که هیچیک از رسانه¬های ما تاکنون در برابر تهاجم و تحریف وقایع انقلاب توسط رسانه¬های بیگانه نخواسته یا نتوانسته¬اند کارشناسانه و با اطلاع به میدان آیند و مدام پتک مخالفان و دشمنان انقلاب است که بر سر نهضت عظیم اسلامی ما فرود می¬آید.
به هر تقدیر ما هنوز امیدواریم به روزهای بهتر به دوباره¬خوانی انقلاب به اقرار اشتباهاتی چند از جانب مدیرانی که در مسایل اقتصادی به درد چه کنم گرفتارند.
ما امیدواریم به رفع کدورت¬ها و ختم مخاصماتی که حاصلی جز مشکلات اقتصادی و چالش¬های سیاسی نداشته است.
ما امیدواریم به تدبیر و دیپلماسی عادلانه و عاقلانه¬ای که بتواند گره تحریم¬ها و تهدیدها را باز کند و جوانان ما را به فردایی بهتر همراه با امید سوق دهد.
ما امیدواریم اقتدار نظامی و ارزش¬های اسلامی ما بتوانند چشم طمع دشمنان استعمارگر را کور و امید آنها را وابستگی و ضعف ما ناامید گردانند و پاسخی برای این سؤال داشته باشیم که بعضی¬ها مطرح کرده¬اند اگر در ایران انقلاب نمی¬شد ما در چه شرایطی بودیم؟
ناگفته پیداست که انقلاب امری و دستوری نبود. میوه رسیده¬ای بود که به دست مردم ما چیده شد اما نگذاشتند که این میوه شیرین به کام مردم ما گوارا باشد و تلخ و شیرین همراه شد تا بدینجا رسیده¬ایم که راهی جز دفاع از دستاوردها و گریز از ناخواسته¬ها نداشته باشیم.
والسلام