سرمقاله محمد عسلی

آفت  هایی که انقلاب ایران را تهدید می  کند

یکی از آفت  های مهم هر انقلابی پیری است. پیری به این معنی که نسل انقلابی جای خود را به نسل جدیدی می  دهد که اگر به درستی نتواند امانتداری کند و انقلاب را به پیش برد، انقلاب شکننده و پیر می  شود و قائم به شخص یا اشخاص.
نمونه  هایی از آن را می  توان هم در روسیه شوروی و هم در چین مثال زد. زیرا با مرگ مائو در چین انقلاب چین از اصول اولیه خود که تفکر سوسیالیستی و مقابله با سرمایه  داری بود دور شد و اگرچه هنوز مردم آن روحیه انقلابی خود را با کار کردن و به درآمد ملی افزودن حفظ کرده  اند اما شرایط کنونی چین با چین زمان مائو بسیار متفاوت شده است.
در مورد روسیه شوروی هم کم و بیش در به همان پاشنه چرخیده و دیگر مقابله با خرید به قصد انتفاع جایگاهی ندارد و اصلاحات اجتماعی «پروسترویکا» توسط گورباچف معادلات این اندیشه کمونیستی را تا حدود قابل توجهی تغییر داد.
اما در مورد انقلاب ایران هر چند نسل کنونی انقلاب اسلامی چندان آگاهی و ذهنیتی از شرایط قبل از انقلاب ایران ندارد و چونان نسل انقلابی سال ۵۷ علت مقابله با رژیم شاه را در حافظه ندارد، اما چند اصل مهم انقلاب که بیشتر جنبه باور دینی و اخلاقی دارد می  تواند نسل به نسل منتقل گردد و انقلاب را به صورت ریشه  ای حفظ کند هر چند به لحاظ شکلی تابع زمان و تغییرات آن باشد.
پایه اصلی و محتوای قوانین حاکم و رویه قضایی آن می  طلبد نگاه دینی به آن داشت.
تلاش مسئولین کنونی نظام هم که مردم را به رعایت قوانین و اخلاقیات دینی تشویق می  کنند ریشه در همین اندیشه و تفکر و باور دارد.
برگزاری مراسم دینی که مناسبت  های مهمی را در تقویم فارسی ما رقم زده است مانند مراسم محرم و صفر به تقویت اندیشه دینی و پذیرش بیشتر یک انقلاب دینی نسبت به یک انقلاب لائیک کمک کرده است.
در روند پیشبرد انقلاب اسلامی آفاتی نیز
وجود دارد.
آفت اول: اگر رفتار مسئولان و مردم به مرور از رعایت موازین و عدالت اسلامی دور شود یکی از مهم  ترین پایه  ها و اصول انقلاب ایران آسیب می  بیند که آفت جبران  ناپذیری است زیرا اگر بپذیریم که به قول مارکس هیچ انقلابی دستوری و بخشنامه  ای پدید نمی  آید و ظهور نمی کند باوری هم که رابط بنده با خداست و موضوعی قلبی، حسی و تعقلی است امری دستوری و بخشنامه  ای نمی  تواند باشد زیرا حضور خودجوش
مردم را می  طلبد.
آفت دوم: گسستن رشته  های وحدت است که به همان داربست اولیه انقلاب تعبیر می  شود. در انقلاب ایران حفظ وحدت و شعار و عمل به آن ریشه قرآنی دارد. «واعتصموا بحبل الله جمیعاً ولا تفرقوا» [به ریسمان الهی چنگ بزنید و متفرق نشوید] ریسمان الهی برای فرد مسلمان و آحاد جامعه هم فرصت ایجاد می  کند و هم محدودیت. فرصت برای بهره   بردن از حضور جمع و یکی شدن و محدودیت به منظور پرهیز از پیوند با کسانی که قرآن آنها را کافر، مشرک، منافق و دشمن دین و خدا خوانده است.
هر آنچه امروز می  تواند وحدت جامعه اسلامی ما را در ایران تهدید کند، جناح  گرایی، قوم-گرایی، سهم  خواهی  های حزبی، جزیره  ای عمل کردن و به فراموشی سپردن همان پابرهنه  هایی که امام راحل آنها را انقلابی اصیل قلمداد کردند.
تبعیض، واسطه  گری، رانت  خواری، پارتی  بازی، دوست  گرایی، قوم  گرایی و اندیشه  های کاسبکارانه بعضی مسئولان کلیدی، عواملی هستند که وحدت ما را خدشه  دار می  کنند و همانند موریانه پایه  های اصلی نظام و انقلاب را می  خورند و از درون تهی می  کنند.
آفت سوم: چالش  های عمیق در سیاست خارجی و دشمن  تراشی است که با روحیه صلح-طلبی و حسن همجواری مغایرت دارد.
شیطنت  ها و دیپلماسی  های فرامنطقه  ای که از جانب کشورهای امپریالیستی استعمارگر به صورت بسیار پیچیده و هدفمند تدوین و کارگردانی و اجرا می  شوند گاه ممکن است مسئولان را به اشتباه بیاندازند تا ناخواسته وارد چالش  های عمیق سیاسی با همسایگان و یا خواسته  های به حق مردم شوند که اگر تدبیر، کاردانی و خردمندی توأم با آگاهی از مسایل روز در عملکرد مسئولین دیده نشود پایشان به چاه ویل بی  بصیرتی فرو می  رود و در دام صیادان سیاست و تدبیر می  افتند.
به عنوان مثال اگر به کشورهای همسایه غربی و شرقی و جنوبی نظری از سر تدبیر بیاندازیم می  بینیم همگان به نوعی در چاه ویل غرب و به ویژه آمریکا و انگلیس گرفتارند تا به حدی که آخرین دلار بیت  المالشان را هزینه خرید اسلحه و کشتار برادران و خواهران دینی می-کنند. همان روش استعمارگرانه قبلی انگلیسی  ها که مذهب علیه مذهب را برنامه  ریزی و تحریک و تشویق کرده و می  کند.
آفت بعدی تهدیدکننده انقلاب نارضایتی مردم از وضعیت ناگوار معیشتی و رفاهی است وقتی می  بینند شکاف طبقاتی و فاصله فقر و غنا روز به روز بیش و بیشتر می  شود و سرعت تورم یا رکود به هر دلیل نسبت به سال قبل افزون و
افزون  تر می  گردد.
غفلت در برنامه  ریزی  های واقع  بینانه و علمی در جهت افزایش یا کاهش جمعیت که به هر تقدیر نیاز به مسکن، بهداشت، آموزش و پرورش و کار و پیشه دارند معضلی به نام بیکاری درست می  کند که امروز ما با آن دست به گریبانیم و بی  شک طلاق، اعتیاد و ناامیدی از عوارض آن هستند.
و در پایان هرچند نقش تهدید و تحریم و دشمنی مخالفان و دشمنان نظام و انقلاب را نمی  توان نادیده گرفت اما این عملکرد مردم و نظام است که تعیین کننده است زیرا با اتحاد و یکپارچگی هدفمند مردم می  توان با تمامی دشمنی  ها و حرکت  های ایذایی مقابله کرد.
نمونه  های بارزی از شکوه وحدت و اتحاد در انقلاب ایران مثال زدنی است که کمتر کشوری آن شکوه را به خود دیده است.
انقلاب هر اندازه بزرگ و برای دشمنانش خطرساز شود به همان اندازه حفظ و استمرار آن سخت و سخت  تر می  شود. مثل نوزادی که در سنین پایین وزن کمتری برای نگهداری دارد اما در سنین بالا گاه خودمحور و مثل ماهی لغزنده می  شود و میل دریا می  کند.
امروز انقلاب شکوهمند اسلامی ایران از رودخانه  ها گذشته و به دریا پیوسته و در افکار عمومی مردم دنیا جای پایی باز کرده، این گستردگی هزینه  بر است و توجه بیشتری می  طلبد، نیاید زمانی که همانند اسلام بعد از پیامبر (ص) چشم امیدهای بسیاری مردم نقاط فتح شده جهان به آن باشد اما بر سر خلافت در ام  القرای اسلامی جنگ  های داخلی راه بیفتد و انحراف از معیار بر سر انقلاب آن آورد که امروز بر سر اسلام آورده و ما شاهد این همه اختلافات در باورها و
سلایق هستیم.
ما باید از شکست و انحراف در معیار انقلاب  های بزرگ جهان درس بگیریم که مهم  ترین آن همان اعتصام به حبل الله است که آفت ندارد و خود ناظر و پلیس خود است هر چند نیازها و ضرورت  های صنعتی شدن می  طلبد در واکاوی و اصلاح فرهنگ برآمده از آن هوشیارتر عمل کنیم.
والسلام