سرمقاله
محمد عسلی
نقش امام حسین (ع) در هویت¬بخشی به جهاد در راه خدا
امام حسین (ع) میراث¬دار سنتی حسنه بود از پدر و جد مادری، سنتی انسان¬ساز، آزادیخواهانه، عدالت¬محور، ظلم¬ستیز و مظلوم¬یار.
و جنگ و جهاد در راه خدا برای مقابله با تجاوز، کفر، نفاق و شرک.
برای ورود به عرصه مبارزات از نوع اسلامی¬اش نخست باید خداترس بود و معتقد به روز بازپسین و انجام رسالتی که هر انسان باایمان و باورمند زندگی¬اش را بر مبنای آن تعریف می¬کند.
امام حسین (ع) در خانه¬ای دیده به جهان گشود که در آغوش مادری چون حضرت فاطمه زهرا (س) شیر پاک و حلال نوش جان کرد و چشم در چشم پدری دوخت که یکه-تاز میدان نبرد حق علیه باطل بود. پدری که نقطه امید محور بسیاری از جنگ¬های پیامبر بر علیه کفار و مشرکین بود. پس هراسی از جنگ و جهاد نداشت و هیچگاه سر تسلیم در برابر ظالم و مفسد خم نکرد و دست به شیطان نداد چنانکه به بهای شهادت خود، ۷۲ تن از یاران و اسارت تمامی اهل¬بیتش تمام شد.
به همین جهت تأثیرپذیری مسلمین جهان و به ویژه شیعیان که پیروان آن حضرتند از سنت و سیره او و نهضتی که برای مقابله با ظلم و فساد و انحراف در کربلا با نهایت شجاعت و صداقت به سرانجام رساند برای قرن¬ها زنده ماند و هم¬اینک نیز زنده و پویاست و هر موفقیتی که شیعیان به دست آورده¬اند چه در جهاد فی سبیل¬الله و چه در ستم¬ستیزی و عدالت¬محوری و آزادیخواهی وامدار او هستند.
اینکه نقل کرده¬اند از ایشان: «ان الحیات عقیده و جهاد» [همانا زندگی عقیده و جهاد برای حفظ آن است] خود یک مکتب است با بار غنی خداشناسی و انسان¬شناختی که در عمل و نه به زبان که امام حسین (ع) بدان دست یافت و به آن جامه عمل پوشاند.
تقویت این باور که اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید با خون ۷۲ شهید از جان گذشته در زندگی مسلمانان عینیت یافت و آزادی از نوع الهی و اسلامی را بنیان نهاد.
آزادی که در آن جوانمردی، حمیت، شجاعت و ظلم¬ستیزی مشهود بود.
زیرا امام علی (ع) بود که فرمود: «کونوا للظالم خصما و للمظلوم عونا» [دشمن ظالم باشید و دوست مظلوم]
از این رو است که ما شیعیان امام حسین (ع) را چراغ هدایت و کشتی نجات می¬دانیم تا اگر جنگی را به ما تحمیل کردند که مرزهای عقیدتی و میهنی ما را مورد تجاوز و خدشه قرار می¬دهد با یاد و نام او دلیرانه به میدان برویم و با متجاوزان بستیزیم، چنانکه چنین کردیم و دشمن را نادم و پشیمان و شکست خورده یافتیم.
چراغ هدایت یعنی روشنایی راهی که برای حیات در مقابل تاریکی¬ها و ظلمات پیش رو داریم. انتخاب راه در عقیده و عمل، بکارگیری در توکل و اراده و کند و کاو تردیدها و تشکیک¬ها در فضای غبارآلود ناشی از تبلیغات رسانه¬ای دشمنان در جنگ¬های گرم و سرد.
مگر نه اینکه قبل از جنگ در آن زمان¬ها طرفین تلاش می¬کردند با معرفی خود و عقایدشان روحیه طرف را تخریب کنند و او را از اراده و توکل بیاندازند. همین روش گذشته جنگ سرد، جنگ الفاظ و نهایتاً جنگ نرم بود که می¬شود از آن به جنگ رسانه¬ای هم تعبیر کرد.
امام حسین (ع) کسی بود که در هویت¬بخشی اسلامی به جهاد نقش کلیدی داشت و همانند پدر این میراث اسلامی را به یادگار گذاشت تا به دست و به فهم ما برسد که ظالم و مظلوم را از هم تشخیص دهیم و حق و باطل را بشناسیم و باورمندی را مقدس داشته پاس داریم.
امام حسین (ع) نه کاخی ساخت که امروز با بازدید از آن جهانگردان همانند پادشاهان و امیران گذشته به یاد و نام او عکس و تصویر تهیه کنند و خاطره بازدید بنویسند و نه جهانگشایی کرد تا شهر و دیاری را به نام خود ثبت کند.
امام حسین (ع) از خود راهی به جای گذاشت که فردی چون گاندی گفت: مبارزه در راه حق¬طلبی را از او آموخته و امروز در عصر فضا و الکترونیک خود باوری است برای زنده ماندن برای هر انسانی که از فهم و شجاعت و جهاد او آگاهی دارد.
امام حسین (ع) انسان والا و امامی برای همه عصرها و نسل¬هاست عرب باشد یا غیرعرب فرقی نمی¬کند مهم روح بالنده و قدرت ایمان و تقوای اوست. او نیک¬مردی بزرگ بود.
امید که ما بتوانیم ذره¬ای از بزرگی و فهم دینی او را درک کنیم و به باور حسینی¬مان در حفظ ارزش¬ها استوار بمانیم زیرا تولد و وفات این بزرگان به هر سال یادآور شهامت، تقوا و زندگی جهادی آنهاست نه برای خودشان بلکه برای حال و آیندگانی که بدون پاسداشت ارزش¬ها قادر نخواهند بود هویت اسلامی و مرزهای دینی خود را حفظ نمایند.
والسلام