سرمقاله
محمد عسلی
دغدغه¬های رئیس جمهور آینده
وقتی محمدرضا شاه جوان به تخت سلطنت نشست از دو میراث برخوردار بود.
یکم میراث پدر در خوش¬گذرانی و دنیاطلبی که منجر به قلع و قمع مخالفان شد.
دوم حمایت کشورهای غربی از جمله آمریکا که خود حکایتی بس شنیدنی دارد.
و اما بعد:
وقتی انقلاب اسلامی در ایران به پیروزی رسید، رهبر کبیر انقلاب اسلامی و سایر مسئولین از آغاز تاکنون با مصائب و مشکلات زیر مواجه بوده¬اند.
یکم سهم¬خواهی گروه¬های سیاسی که از حمایت کشورهای غربی و شرقی برخوردار بودند که هنوز هم بعضی از گروهک¬های مدعی، برای خود دولت در تبعید تشکیل داده¬اند و آمریکا هم آنها را به ترتیب در آب نمک نگه داشته تا هر زمان فرصت یافت به عنوان حاکمان دست نشانده از آنها حمایت مالی، سیاسی و نظامی کند.
دوم جنگ تحمیلی ۸ ساله همراه با تحریم و تهدید و جوسازی¬های سیاسی به هر بهانه¬ای از جمله فناوری انرژی هسته¬ای در ایران.
سوم ایران¬هراسی به منظور ترغیب همسایگان غرب حوزه خلیج فارس و دیگر همسایه¬ها تا درآمدهای نفتی خود را برای خرید اسلحه و تجهیزات نظامی صرف نمایند و مذهب علیه مذهب را مدیریت و کارگردانی کنند.
چهارم هراس¬افکنی از انقلاب اسلامی تا آنجا که هر حرکت انقلابی در کشورهای اسلامی را به ایران نسبت دهند و دخالت ایران را در آن تبلیغ نمایند.
و نهایتاً ادعای به انزوا بردن ایران از طریق جوسازی¬های سیاسی در کشورهای همسایه و مسایل دیگری که جای بحث فراوان دارد.
و اما بعدتر:
متأسفانه از همان ابتدای انتخابات ریاست جمهوری در ایران شبکه¬های فارسی¬زبان وابسته به قدرت¬های استعماری قصد داشته¬اند یا با تشویق مردم به تحریم انتخابات و یا با تخریب شخصیت¬ها و یا با تهدید به اسم آزادی و آزادیخواهی در افکار عمومی تردید و تشکیک نسبت به عملکرد مسئولان مملکت ما ایجاد نمایند.
حال در شرایطی که برای اصلاح و بازسازی اقتصاد کشور سعی می¬شود تورم مهار شود و کاهش یابد یک نفر قرار است با انتخاب مردم رئیس جمهور شود. هر کس که به این مقام برسد بار سنگینی بر دوش خواهد داشت که مهم¬ترین آنها بار خواسته ۸۰ میلیون نفر مردم مظلومی است که می¬خواهند از راه حلال ارتزاق نمایند و حکومتی که مدعی اسلامی بودن است و هر مسئولی باید به خدا هم در روز بازپسین جواب دهد.
و اما بپردازیم به پاسخ عنوان مطلب.
اولاً من نمی¬خواهم رئیس جمهور باشم؛ چون نمی¬توانم در رفع معضلات و مشکلات کنونی کاری کارستان کنم.
و اگر کسی بخواهد به چنین مَقام و مُقامی برسد، نخست باید از خود سؤال کند با چه پشتوانه مالی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی می¬خواهد برنامه¬های خود را به پیش ببرد در شرایطی که آمریکا هنوز گزینه نظامی را روی میز دارد و بخش عمده¬ای از تحریم¬ها پابرجاست.
وضعیت سوریه، عراق، افغانستان، یمن و بحرین، وضعیت جنگی است و داعش مدام در کشورهای همسایه از جمله ترکیه کشتار می¬کند و اگر پایش به ایران برسد که نمی¬رسد امنیت ما را خدشه¬دار خواهد کرد.
بهای نفت رو به کاهش گذاشته و آمریکا برای ضربه زدن به کشورهای نفت¬خیز از جمله ایران شرکت نفتی شل را وادار نموده تا نفت بیشتری صادر کند و ارزان¬تر بفروشد و مدام در شبکه¬های خبری بر علیه ایران تبلیغ می¬شود تا از حضور سرمایه¬گذاران خارجی در ایران ممانعت به عمل آید و بسیار مسایل و مشکلات دیگر که جای بحث فراوان دارد.
پس ریاست جمهوری چندان آش دهن¬سوزی هم نیست؛ زور فیل می¬خواهد و دل شیر، گنج قارون و صبر ایوب.
پس هر کس که با آرای مردم بر کرسی ریاست جمهوری بنشیند نخست باید در اندیشه معاش مردم باشد و رونق کسب و کار تا دل خوشی حاصل شود و هر کس به درد چه کنم گرفتار نباشد!
و مهم¬تر آنکه در این عالم وانفسا باید به وحدت بیاندیشد و از ایجاد تفرقه و دوقطبی کردن جامعه جداً پرهیز کند که خواست دشمنان برای نفوذ از همین راه صورت می¬گیرد.
آزادی مطبوعات به عنوان رکن چهارم مشروطیت به منظور تنویر افکار عمومی و پیشگیری از تخلفات اداری با افشاگری¬ها، آزادی مدنی و حقوق شهروندی برای از دست دشمن گرفتن بهانه¬هایی که مدام آن را در بوق می¬کنند و اینکه در انتخاب وزراء و سایر مدیران توان¬گرایی کنند نه جوانگرایی و نه صرفاً تجربه¬گرایی.
توان¬گرایی یعنی کسی که می¬باید در پست¬های کلیدی منصوب شود. هم توان جسمی داشته باشد؛ هم توان علمی و تجربه مدیریتی و هم کارنامه پاک و قابل قبولی ارائه نماید.
و مهم¬ترین عامل بازدارنده انحراف از معیارهای قانونی نظارت است که متأسفانه تاکنون به آن چندان بهاء نداده¬اند.
والسلام