سرمقاله
محمد عسلی
هفته دولت و اما و اگرها
معمولاً در هفته دولت بیشتر شاهد افتتاح پروژه¬های عمرانی و صنعتی هستیم و یا کلنگ-زنی همین پروژه¬ها برای افتتاح در سال¬های آتی.
در جلساتی که به هر مناسبتی در هفته دولت تشکیل می¬شود ذکر خیری از سوابق خدمتی شهیدان رجایی و باهنر هم می¬شود؛ اما کمتر شاهد اعلام برنامه¬های دولت برای خدمات و کارهای در دست اجرا هستیم.
اهداف سیاسی و اقتصادی و فرهنگی و روش¬هایی که برای کاهش معضلات اجتماعی در دستور کار قرار می¬گیرند به نقد و بررسی گذاشته نمی¬شوند و صرفاً به ارائه کارنامه¬های خدمتی پرداخته می¬شود و دولت همه هم و غم خود را برای توجیه و تحلیل مسایل اقتصادی به کار می¬گیرد.
و اما بعد:
به نظر می¬رسد آنچه دولت¬های گذشته و حال را به اهداف انقلاب اسلامی نزدیک و یا دور کرده عدم مرور و یا یادآوری اهداف اولیه انقلاب بوده است مثل مدیرمسئول روزنامه¬های بخش خصوصی که به جای صرف اوقات در مطالعه و کسب آگاهی برای ارائه طریق مطلوب گرفتار تدارکات و روزمره¬گی می¬شوند برای گذران روز و ماندگاری و حفظ وضعیت فعلی.
متأسفانه آنچه دولت¬های پیشین و حال را از اصول و اصلاحات ضروری بازمی¬دارد عدم ثبات خط مشی¬های اقتصادی و فرهنگی است و سیاست¬هایی که بیشتر جنبه تدافعی دارند برای حفظ وضعیت موجود بدین معنی که اگر در جبهه¬های نظامی دارای برنامه¬های روشن و تجهیزات و تدارکات فنی و پیشرفته روز هستیم در جبهه¬های اقتصادی و فرهنگی متزلزلیم به گونه¬ای که با کاهش درآمد نفت بسیاری از پروژه¬هایمان یا راکد می¬شوند و یا در نوبت بودجه و سرمایه¬گذاری می¬مانند و یا تکمیل آنها به تعویق می¬افتد.
آنچه امروز دغدغه دولتمردان نظام است یکی اشتغالزایی و کاهش نرخ بیکاری است؛ دیگری حفظ کارخانجات و کارگاه¬های تولیدی و نهایتاً مقابله با قاچاق کالا، اعتیاد، طلاق و انحرافات اخلاقی و مفاسد اقتصادی است اما کمتر در اندیشه مدیریت بر افکار عمومی هستیم.
بدیهی است وقتی با قاچاق کالا مقابله می¬شود نان عده¬ای که از این راه ارتزاق می¬کنند چوب می¬شود و آنها هم به خیل بیکاران می¬پیوندند. در بازار خرید و فروش هم بی¬تأثیر نیست زیرا به گرانی کالاهای خارجی منجر می¬شود و نهایتاً عدم توانایی خریداران، بازاریان و فروشندگان را با کسادی کار مواجه می¬کند و معمولاً در این راه عده¬ای از قاچاقچیان سرمایه-سوز می¬شوند.
در یک کلام تمامی انحرافات اقتصادی اعم از اختلاس¬ها، رشوه¬گیری¬ها، دزدی¬ها، کلاهبرداری¬ها به دو موضوع برمی¬گردد. نخست فقر و دوم حرص زیاده¬خواهی در شرایطی که نظارت ضعف و ارزشیابی از کار کارکنان هم به صورت علمی و کارشناسانه انجام نمی¬شود.
دولت در حال حاضر می¬باید در چند جبهه یا بجنگد و یا در حالت دفاعی باشد.
نخست در برابر تحریم¬ها و مقابله¬ای که با برجام می¬شود و بدعهدی¬های دولت آمریکا که منافع خود را در برجام نمی¬بیند و یا آنکه ما را به مرگ می¬گیرد تا به تب راضی شویم.
دوم برای کاهش تورم با رکود مواجه می¬شود و رکود خود عامل دیگر بیکاری است که چوب لای چرخ اقتصاد و گردش پول می¬گذارد.
از طرفی وقتی می¬خواهیم به اقتصاد مقاومتی بپیوندیم باید فرهنگ¬سازی کنیم. ابزار این کار رسانه¬های مکتوب، فضاهای مجازی و رسانه¬های دیداری و شنیداری هستند. مطبوعات بخش دولتی که در حمایت از برنامه¬های دولت قلم می¬زنند و یا سخن می¬گویند دغدغه مالی و تدارکاتی ندارند.
مطبوعات حزبی و نهادی هم که در راستای اهداف حزب و نهاد خود کار می¬کنند سهم تدارکاتی¬شان می¬رسد. می¬ماند مطبوعات و رسانه¬های خصوصی که به علت مشکلات تدارکاتی و مالی همه هم و غم خود را صرف درآمدزایی می¬کنند در شرایطی که حمایت¬های یارانه¬ای گذشته را به صورت قطره¬چکانی شاهدند و آن هم معمولاً اسمش هست و خودش نیست.
حال طرح این سؤال بی¬مناسبت نیست که با کدام توان مطبوعاتی و رسانه¬ای می¬خواهیم برای رسیدن به اهداف اقتصاد مقاومتی فرهنگ¬سازی کنیم؟
متأسفانه امروز نقش رسانه¬ها برای اعمال قدرت نظامی و مدیریت بر افکار عمومی به علت دلمشغولی¬های تدارکاتی به شدت تضعیف شده و روز به روز بر بهای کاغذ و سایر مواد مصرفی چاپخانه¬ای افزوده می¬شود و حمایت¬ها هم برعکس کاهش می¬یابد و یا به صفر می¬رسد و عملاً قوه چهارم نمی¬تواند کارگشا باشد.
و اما بعدتر:
پیشنهاد می¬گردد دولت حداقل در هفته دولت برنامه¬ای مدون و یکساله ارائه نماید که در آن نقش مطبوعات دیده شود و قدرت رسانه¬ای کشور تقویت گردد.
پیشنهاد می¬گردد دولت برنامه اقتصاد مقاومتی یکساله را ارائه نماید تا برای تحقق آن فرهنگ¬سازی شود.
پیشنهاد می¬گردد دولت طرح¬های تسهیلاتی سرمایه¬گذاری یکساله را برای سرمایه¬گذاران داخلی و خارجی به قضاوت افکار عمومی گذارد تا مورد نقد و نقادی قرار گیرند.
پیشنهاد می¬گردد شرح وظایف کارگزاران و ادارات دولتی و نهادها به گونه¬ای شفاف¬سازی شود تا مردم بدانند با افراد خاطی چگونه باید برخورد نمایند و برای کمک به دولت چگونه باید راهگشا باشند.
والسلام
بقیه در شماره¬های آتی