سرمقاله
محمد عسلی
استراتژی سیاسی و اقتصادی آمریکا در خاورمیانه

سفر اخیر وزیر امور خارجه آمریکا به عربستان آن روی سکه سیاست خاورمیانه  ای آمریکا را رو کرد تا بار دیگر موضع  گیری ترامپ بر علیه سیاست  های منطقه  ای ایران به شیوه جدیدی اعلام شود وقتی او در کنفرانس خبری گفت: جنگ با داعش تمام شده و نیروهای حشد الشعبی
به خانه بازگردند.
این سخن دو معنی واضح و آشکار داشت که بی  شک سهوی در آن بود و آن اینکه نیروهای ایرانی سپاه قدس بر علیه داعش بوده  اند و حالا دیگر به وجود آنان نیاز نیست و باید عراق را
ترک کنند.
دو دیگر آنکه عراق بدون آنها امن  تر است.
سخن یاوه تیلرسون در شرایطی خبری می  شود که بارزانی دست به ریسک و اشتباه بزرگی زد. برای استقلال کردستان و دولت مرکزی عراق برای تصرف کرکوک و موصل مجبور به اعزام نیرو شد و این اقدام بدون نیروهای
حشد الشعبی امکان  پذیر نبود.
از دیدگاه سیاست خارجی آمریکا، خاورمیانه می  باید پیوسته در جنگ و چالش باشد تا درآمدهای حاصل از فروش نفت نتواند استقلال سیاسی و اقتصادی کشورهای مسلمان را تثبیت کند و درصد بالایی از آنها صرف خرید اسلحه و مهمات برای برادرکشی شود تا هم خیال اسراییل از مقابله مسلمانان با آنها راحت باشد و هم آمریکا به هر بهانه  ای به ویژه برای حفظ امنیت عربستان که علیرغم خرید میلیاردها دلار اسلحه قادر نیستند از خود دفاع کنند در منطقه اردو زند و ناوگان جنگی خود را با هزینه کشورهای عربی در آب  های خلیج فارس نگه دارد.
نکته دوم اینکه ترامپ از یک طرف اسلام  هراسی می  کند و حتی اطلاعات خود را در خصوص حمله تروریست  ها به برج  های دوقلو و پنتاگون با دست داشتن عربستان در آن خبری می  کند و از طرفی در دفاع از حاکمیت سعودی  های وهابی که تروریسم طالبان و داعش و القاعده با حمایت  های مالی و پشتوانه عقیدتی آنها شکل گرفته وفاداری خود را با رقص شمشیر اعلام می  کند تا گردنبند یک کیلویی طلا و جواهرات تعبیه شده در آن گردن  آویز وی شود و با غارت ذخایر ارزی عربستان راهی آمریکا گردد.
آری این چنین است مردم مسلمان که هنوز فهم نکرده  اند ترفندها و سیاست  های گاودوشانه آمریکا را.
و اما بعد:
آمریکای امروز که دیگر شوروی را رقیب و رفیق راه خود نمی  بیند دست به تحریم و تهدید نظامی شوروی هم می  زند تا مبادا کشوری و دولتی در این منطقه انتظار حمایت از رقیب آمریکا در سر بپروراند.
راستی چه راحت می  توان برای فریب و غارت اموال کشورهای اسلامی دروغ گفت؛ ایران  هراسی کرد و رفیق دزد و شریک قافله شد.
چند ماه قبل عربستان تشویق می  شود تا رابطه خود را به بهانه طرفداری از تروریسم با قطر قطع کند و اینک که قطر راضی شده با آمریکا وارد معامله شود عربستان مأموریت پیدا می  کند تا آشتی  کنان راه  اندازی کند و کشورهای عراق و قطر را به مواضع ضد ایرانی خود بکشاند.
این موش و گربه بازی آمریکا در منطقه که پر از ابهام و غیرقابل پیش  بینی است حکایت از مدیریت قماری می  کند که نهایتاً سود و منافع برنده و بازنده نصیب کوزه دار می  شود زیرا ز هر طرف که شود کشته نفع آمریکا و اسراییل است.
با این وصف خاموش کردن ترامپ که دست از فشار و تحریم بر ایران بردارد فقط یک راه دارد و آن اینکه از طرف ایران چه منافعی به آمریکا می  رسد. وقتی ترامپ می  گوید عربستان و کشورهای عربی نفت  خیز منطقه خاورمیانه مانند گاوهای شیری هستند که باید شیرشان را دوشید و رهایشان کرد: «تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل»
شبکه بانکی جهانی که همانند ظروف مرتبطه عمل می  کنند سرنخ اصلی آن در اختیار آمریکاست و این خود بدترین استعماری است که کشورهای جهان را به دام انداخته است.
سایت  ها و شبکه  های اینترنتی و اطلاعاتی را که سازمان جاسوسی آمریکا تحت نظارت دارند از سیر تا پیاز اطلاعات و عملکردها را ثبت و ضبط و تحلیل می  کنند. گویی دنیا در چنبره اختاپوسی گرفتار آمده که رهایی از آن فقط در گرو جزیره  ای زیستن است.
زمانی می  گفتند در باورهای کمونیستی هدف وسیله را توجیه می  کند و امروز می  بینیم که در روش  های کاپیتالیستی غارتگر امپریالیسم آمریکا و حتی کشورهای اروپای غربی هم هدف وسیله را توجیه می  کند.
یعنی دشمن دیروز آنها برای دشمنی با ما دوست امروز آنها می  شود یک نوع بازی بچه  گانه که فقط از بچه  های جرزن و نُنُر بر می  آید و نشانه استیصال دولتمردان آمریکاست که به هر خس و خاشاکی دست می  یازند و به قولی «الغریق یتشبث کل حشیش»
و اما بعدتر:
مردم فهیم، مظلوم و رنج کشیده و آبدیده ایران که انقلابی عظیم و سرنوشت  ساز را پشت سر گذاشته و قهرمانانه آن را به جلو می  برند به خوبی می  دانند رمز پیروزی وحدت و یک زبانی بوده است. تحمل سختی  های اقتصادی بهتر از اسارتی است که با شکستن صفوف اتحاد نصیب می  شود. رابطه دوستی ایران و آمریکا در زمان شاه و آن همه حمایت  ها و غارتگری  ها نتیجه  اش انقلابی بود که مردم محروم و مستضعف ما کردند.
بدیهی است وقتی آمریکا آن همه منافع کلان خود را در ایران از دست می  دهد، به دنبال بهانه برای براندازی نظام است.
این سخن بدان معنی نیست که نظام جمهوری اسلامی تمام اقدامات ۳۸ ساله  اش بدون عیب و نقص بوده است. دل  مشغول کردن ما به جنگ تحمیلی ۸ ساله عوارضی داشته است که آثار آن چند سالی است نمایان شده است ولی این بدان معنی نیست که فداکاری  ها، ایثارگری-ها، شهادت  ها و حمایت  های ۳۸ ساله مردمی دیده نشوند.
اشتباه مدیریتی در برنامه  ریزی، سازماندهی و نظارت بسیار داشته  ایم و به هیچ عنوان قابل توجیه نیست.
ما اینک وارث تلاش  هایی هستیم که اصلاحات منطقی و به دور از گرایشات سیاسی آمریکاپسندانه آن یک ضرورت است. اصلاحات قانونی، اقتصادی، آموزشی، فرهنگی و پرهیز از حاشیه  های نچسب به باورهای عقیدتی.
والسلام