سرمقاله
محمد عسلی
بیست و سومین نمایشگاه مطبوعات، بایدها و نبایدها
آقای جهانگیری معاون اول ریاست جمهوری در مراسم افتتاح بیست و سومین نمایشگاه مطبوعات گفت از روزنامه¬ها نترسید…
بنده عرض می¬کنم خاطرتان جمع دیگر کسی از روزنامه¬ها هراسی ندارد زیرا مطلب ترس¬آوری ندارند نه به طنز و نه به جد آنقدر خودسانسوری نهادینه شده و خاکشیرمزاجی رواج یافته که نقد دستوری هم جای پایی در روزنامه¬ها ندارد چون بی¬پولی و فقر مالی مطبوعاتی از مدیرمسئول گرفته تا سردبیر و خبرنگار همه به دنبال درآمدزایی برای تدارکات نشریه¬اند و فراغتی برای اندیشدن که چه باید و چه نباید بنویسند نمی¬یابند.
و اما بعد:
سخنان آقای جهانگیری در واقع حرف دل همه دست¬اندرکاران مطبوعات و دیگر رسانه¬هاست که اگر تدارکات جنگ گرم یک ضرورت است تدارکات جنگ نرم هم که همان جنگ رسانه¬ای است یک ضرورت است زیرا دشمنان مردم ایران و انقلاب هر دو جنگ را سالیانی است به ما تحمیل کرده¬اند و روز به روز بر آتش ذخیره آن می¬افزایند.
متأسفانه چند سالی است یارانه¬های کاغذ در حد زیادی کاهش پیدا کرده و روزنامه¬ها به حال خودشان رها شده¬اند تا اگر می¬خواهند بمانند در آشفته بازار فعلی به دنبال تأمین هزینه¬ها باشند در چنین شرایطی روزنامه¬های خصوصی چه می¬توانند بنویسند که در همین اندک آگهی¬های دولتی هم به رویشان بسته نشود!
امروز هر گزارش محله¬ای و یا شهری و بکارگیری نیروهای کارآمد نقاد، نویسنده و هنرمند و تدارکات رفت و آمدها کلی هزینه دارد؛ جوانمرگ شدن نشریات جدید هم ناشی از عدم حمایت مالی است جناب رئیس جمهور و آقایان وزرا با دست و پای بسته نمی¬توان از گرداب¬ها عبور کرد ایثارگران هم اندک قوت لایموتی برای حرکت نیاز دارند.
یک ده آباد بهتر از صد شهر خراب است آگهی¬های دولتی مانند گوشت قربانی بین نشریات توزیع می¬شود که به علت ناچیز و ارزان بودن دردی را دوا نمی¬کند کاغذ و دیگر ملزومات چاپ هم روز به روز گران¬تر می¬شود و هیچ امتیازی برای جبران فشارهای مالی ارائه نمی¬گردد.
شوربختانه ادارات هم اعتباری برای پرداخت آبونمان نشریات ندارند
فقط روزنامه¬های دولتی هستند که دغدغه مالی ندارند و اگر هم بعضاً مشکل مالی دارند سردبیران و مدیران آنها ملزم به پاسخگویی و تأمین مالی هزینه¬ها نیستند.
و اما بعدتر:
نمایشگاه مطبوعات که همه ساله در محل مصلای تهران برگزار می¬گردد در واقع نشانه¬ای از روی زردی است که با سیلی سرخ نگه داشته شده است و به قول حافظ:
به طرب حمل مکن سرخی رویم که چو جام
خون دل عکس برون می¬دهد از رخسارم
برای آنکه عشاق سینه¬سوز رسانه حرارت و سوزشان در اصلاح جامعه و تنویر افکار عمومی تأثیرگذار شود نیاز به تغییر و تحولات ساختاری و کمی وکیفی دارند از جمله اصلاحات قانونی آزادی در عمل، حمایت مالی و تدارکاتی، حمایت سیاسی، دسترسی به اطلاعات، آمادگی حرفه¬ای، فرصت و توان مالی، مسافرت به خارج از کشور جهت آشنایی با نحوه عملکرد رسانه¬های تأثیرگذار و دسترسی آسان به تجهیزات مدرن و به روز که اگر چنین شود آنگاه هم باید از آنها ترسید و هم نترسید زیرا به عنوان یک قدرت پشتوانه مردمی می-توان به آنها تکیه کرد.
کسانی باید از شفاف¬سازی رسانه¬ای بهراسند که در اعمالشان غشی باشد چون از قدیم قدیما نقل کرده¬اند.
الخائن خائف…………… والسلام