سرمقاله
محمد عسلی
آیا خاورمیانه آبستن حوادث تلخی است
انبارهای اسلحه و دلارهای به یغما رفته و حرص کینه¬توزانه¬ای که مدام تحریک می¬کند تا دست بر ماشه رود و حس نوع¬دوستانه¬ای که فراموش شده است و وابستگی به غیر که مدام محرک است و حرکت آن تشدید می¬شود و غم بازنده¬هایی که راه فرار از پاسخگویی نمی¬یابند و پول¬های حجیم بلوکه شده¬ی شاهزادگانی که برق از چشم¬ها می¬برند و بدهکاری¬ها را چاره¬اند در کشوری که روی دریایی از نفت نشسته و سرعت تلمبه¬ها را مدام افزایش می¬دهند و ترس از همسایه¬ای که داعش دست¬آموز را از پای در آورده، همه و همه دست در دست هم داده¬اند تا خاورمیانه بار دیگر شاهد جنگ ویرانگری باشد بالمناصفه و فرسایشی که تمامی کشورهای منطقه روی خاک سیاه بنشینند و دوباره استعمار بر چاه¬های نفت خیمه زند و دست¬های تکدی به سوی امپریالیسم دراز شود.
***
حب مقام و ثروت و حس برتری¬طلبی به خاطر انباشت سلاح¬های مخوف و دست¬هایی که دست شیطان بزرگ را بوسه زده¬اند و مدعیان خداپرستی که خدا را مزاحم اعمال و رفتار خود می¬بینند و خادمان حرمین شریفین که فریب خلق را دستمایه حفظ موقعیت پادشاهی خود می-کنند؛ و خانه¬های امنی که بموقع برای فرار در آن طرف مرزها برای خود ساخته¬اند جنگ را نوید می¬دهند برای کشتار بیشتر و خرابی¬هایی که نان خود را به سفره عربستان می¬گذارد تا رونق اقتصادی را نصیب آمریکای ورشکسته کند.
همه و همه عوامل و اسبابی شده¬اند تا جنگ تنها راه پنهان کردن فجایع و جنایت¬های مستمرشان باشد.
و اما بعد:
ولیعهد جوان که محمد سلمانش خوانند و جوان است و جویای نام وقتی از دستگیری و قتل برادران تنی و دینی خود نمی¬گذرد و برای از میان برداشتن مخالفان خود بهانه¬تراشی می-کند تا به سرمایه¬های نامحدود آنان دست یابد قطعاً به مردم عربستان و سایر کشورهای اسلامی رحم نخواهد کرد زیرا چشم و گوش او به فرمان ترامپ، اسراییل و مشاوران آمریکایی است تا چشم و گوش بسته هر آنچه آنان به وی دیکته می¬کنند بی کم و کاست انجام دهد غافل از آنکه بر سر شاخ نشسته و بُن می¬برد.
وای از آن روز که اختلافات فعلی بین قبایل حکومتی عربستان چنان گسترده شود که به قتل عام یکدیگر بپردازند و جنگ بیرونی را به جنگ داخلی تبدیل کنند که دیگر نه از تاک نشان ماند و نه از تاک¬نشان.
به نظر می¬رسد چنین روندی در پیش است و این گنجی که امیران عرب بر آن تکیه زده-اند عنقریب همچون کشور لیبی نصیب گرگ¬های سیاس آمریکایی شود چنانکه ترامپ گفت: این گاو شیری را باید دوشید و چه سیاسانه نوشید وقتی وارد ریاض شد و با قراردادی ۴۰۰ میلیارد دلاری روانه کاخ سفید گشت.
ایران¬هراسی چه دستمایه¬ای برای غارت کشورهای عربی شده است!
کره شمالی¬هراسی هم یواش یواش ذخایر کره جنوبی را می¬بلعد و چین را قلقلک خواهد داد تا کسری مبادلات بازرگانی آمریکا را با قراردادهای حجیم دیگر پر کند.
و چه بازار سودآوری شده است جنگ¬های نیابتی که آمریکا و اسراییل راه انداخته¬اند تا عربستان، امارات، قطر و دیگر کشورهای درگیر جنگ را از هستی ساقط کنند و طعم فقر را بار دیگر به آنان بچشانند تا پیوسته مطیع و بله قربان¬گو بمانند.
و اما بعدتر:
جنگ در چنین شرایطی که بازار فروش اسلحه داغ است اجتناب¬ناپذیر به نظر می¬رسد و این بار کل منطقه را در تیررس موشک¬ها قرار خواهد داد.
هم¬اکنون آمریکا و عربستان نادان در حال آماده¬سازی افکار عمومی¬اند تا جنگی دیگر بر ما تحمیل کنند.
دشمنان نیاز به بهانه ندارند؛ بهانه¬تراشی می¬کنند و بهانه را ایجاد کرده¬اند.
اسکندر، چنگیز، تیمور، صدام و سردمداران دیگری که به ایران حمله کردند، همه بی¬بهانه نبودند.
گاه شرایط به گونه¬ای پیش می¬رود که راه گریزی نیست جز دفاع و مقابله جدی با تمام توان. متأسفانه هر حرکت صلح¬آمیزی را دشمن ضعف تلقی می¬کند و هر حرکتی که به عقب وا داشته شود عقب نشینی بیشتری را به دنبال خواهد داشت.
دشمنان نخست در صفوف ملت¬ها شکاف می¬اندازند و با جوسازی و راست و دروغ توی دل مردم را از دولت¬ها و حاکمیت¬هایشان خالی می¬کنند و وقتی شری به پا کردند به حیزشان می-رسند.
تنها ملت و کشوری می¬تواند از پس دشمنان کینه¬توز برآید که اختلافات داخلی را فراموش کند و یکپارچه و متحد مقابل دشمن تا دندان مسلح بایستد.
این مطلب را همه ایرانیان قهرمان با گوشت و پوست و استخوان حس کرده و به آن باور دارند.
آفت¬زدایی اجتماعی و سیاسی همانند سم¬پاشی بموقع درختان، مصونیت¬ساز است. عربستان هرچند توان نظامی مردمی ندارد اما سلاح¬های مخوفی انبار کرده است و کارشناسان آمریکایی باتجربه¬ای را به کار گرفته. ما باید هوشیار و بیدار باشیم و حرف¬های چالش¬آور آنان را جدی بگیرم و به خود آییم که مار زخم خورده¬اند و شکست¬های پیاپی کینه آنان را نسبت به ایرانیان صد چندان کرده است.
عربستان امروز در میان کشورهای اسلامی عربستان گذشته نیست کارنامه سیاهی در جنگ یمن و مقابله با مردم سوریه و بحرین دارد و این همان موقعیتی است که آمریکایی¬ها برای ایجاد آن سر و دست می¬شکستند و امروز به آن رسیده¬اند تا فقط خود را حامی پادشاه و ولیعهد عربستان بدانند و آنان امیدشان را از حمایت مردمان مسلمان دیگر کشورها قطع کنند.
لیبی، سوریه، عراق، ترکیه، مصر، افغانستان و حتی پاکستان هیچگونه کمکی نمی¬توانند به عربستان بکنند زیرا هر کدام در شرایطی هستند که اگر بتوانند امنیت خود را حفظ کنند شاهکار کرده¬اند.
عربستان امروز تنهاتر از همیشه است به آمریکا هم تا وقتی پول دادند امید دارند همین امروز هم آمریکا اصالتاً عربستان را دوست خود نمی¬داند زیرا دست آنان را در حمله به برج¬های دوقلو دخیل می¬داند. تا چه پیش آید.
والسلام