سرمقاله
اسماعیل عسلی
حداقل انتظار مردم
ارائه ی تحلیل های منصفانه از حوادث و رویدادهای اخیر ارزش تجربی آن را بالا می برد به طوری که نه تنها تهدید محسوب نمی شود بلکه به عنوان یک فرصت و سرمایه می توان از آن در راستای بهبود اداره کشور بهره برداری کرد به طوری که تضمین کننده ی عدم تکرار آن باشد. شکی نیست که موج ایجاد شده به دلیل این که مورد سوء استفاده ی عده ای فرصت طلب قرار گرفت فروکش خواهد کرد چرا که مردم امنیت جانی و مصونیت نمادهای ارزشمند خود را از توهین بر هر چیز دیگری ترجیح می دهند. در عین حال اگر کسانی در ارائه ی تحلیل از حوادث اخیر همه را به یک چوب برانند و نارضایتی مردم از نحوه ی روند امور را نادیده بگیرند مجدداً از یک فرصت تهدید ساخته اند. پر واضح است همان گونه که ما تحولات اجتماعی و سیاسی در سایر کشورها را دنبال می کنیم و در راستای مواضع و سیاست های خود به تبیین و تفسیر آن می پردازیم، دشمنان منطقه ای و جهانی ما نیز بدشان نمی آید که از آب گل آلود ماهی بگیرند و از ارسال پول و اسلحه و نفوذ برای به اغتشاش کشانیدن اعتراضات مردمی سوء استفاده کنند. حتی پیش از شروع اعتراضات نیز اگر گفتگوهای مطرح شده در مجلس، هیات دولت و برخی محافل را مرور کنیم به نشانه هایی از درک نسبی نارضایتی مردم نسبت به روند امور می رسیم. اگر سخنان معنادار کسانی که قبلاً در ردیف بازیگران فعال در دایره قدرت بوده اند پیرامون عملکرد برخی از مؤلفه های تأثیرگذار را در کنار اظهارات مخالفان دولت بگذاریم و چالش های سربرآورده از جزئیات لایحه ی بودجه را نیز چاشنی آن کنیم، طبیعی است که می توانیم برآیند جمع جبری القائات داخلی ایجاد شده را حدس بزنیم. حس میهن دوستی مردم کماکان به قوت خود باقی است و این مردم همان مردمی هستند که وقتی فرزندانشان در میادین علمی و ورزشی به افتخاری دست پیدا می کنند خوشحالی خود را با بوسیدن پرچم کشورشان نشان می دهند لذا کسانی که پرچم کشور را آتش زده اند معترض نبوده اند بلکه آشوبگر و گماشته شده بوده اند لذا باید اذعان داشت مردم همان مردم هستند و تغییری نکرده اند اما باید ببینیم چه چیزی تغییر کرده است. آیا آستانه ی تحمل آنها پایین آمده یا موضوع چیز دیگری است؟ (ادامه…)