سرمقاله
اسماعیل عسلی
دومینوی مطالبات
اگر قرار باشد در پاسخ به آن بخش از اعتراضات که طیف هایی از مردم بدون آشوب و توهین و ایجاد خسارت مطرح کردند و بسیاری از مسئولین و شخصیت ها و صاحبان تریبون نیز بر حقانیت آن صحه گذاشتند اقداماتی صورت گیرد و پاسخی در خور به مطالبات عمومی داده شود مسلماً اولین بحثی که پیش کشیده خواهد شد مسأله ی اولویت بندی مطالبات است، زیرا نمی توان مطالبات همه ی اقشار جامعه را اقتصادی دانست کما این که رئیس جمهور نیز اشاره ای تلویحی به این موضوع داشتند و گفتند که برخی از مطالبات از گذشته مطرح بوده و مختص این دولت نیست مانند باز شدن فضای سیاسی و اجتماعی! وجود اختلاف در سطح برخورداری معترضین و نوع شعارهای آنها نیز بر این واقعیت صحه می گذارد!
حتی با تحلیل سخنان برخی از نمایندگان مجلس و شخصیت های سیاسی که بخش هایی از آن حتی پیش از این اعتراضات در برخی رسانه ها بازتاب پیدا کرد می توان دریافت که مطالبات مردم تنها اقتصادی نیست زیرا جامعه ی متعادل نیازمند همه گونه امکانات مادی و معنوی است لذا صرف نظر از این که برداشت های خاص از قانون اساسی و برخی ملاحظات که سر در آبشخور دیدگاه های شخصی دارد اجازه ی پاسخگویی به کدام نوع از مطالبات را می دهد باید اذعان داشت باز شدن فضای سیاسی، برخی آزادی های اجتماعی نظیر آزادی حضور بانوان در ورزشگاه ها که کف اینگونه از مطالبات است، آزادی و مصونیت بعد از بیان و قلم، شایسته سالاری و تنظیم سیاست خارجی بر اساس ظرفیت های اقتصادی را نیز باید به مطالبات معیشتی اضافه کرد که البته هر کدام از این مطالبات نیازمند تحلیل و بررسی و (ادامه…)