سرمقاله
محمد عسلی
بعد از اعتراضات مردمی
بالاخره اعتراضات مردم بر علیه گرانی و نابرابری¬های اقتصادی به پایان رسید و با آشوبگران برخورد شد و سردمداران آشوبگر آنها منتظر محاکمه و علت¬یابی جریان¬های هدایتگر داخلی و خارجی¬اند که اخبار آن را از رسانه¬های داخلی و خارجی می¬شنویم.
اینک سؤال این است: «در پاسخ به اعتراضات مردمی بر علیه گر انی و نابرابری¬های اقتصادی» دولت چه تدبیری می¬اندیشد؟»
به نظر می¬رسد نخست باید از افزایش بهای انرژی¬های حامل به گونه¬ای اجتناب کرد که اقشار فقیر، محروم و ناتوان به علت افزایش بهای این¬گونه انرژی¬ها آسیب بیشتری نبینند؛ زیرا فقط توجه به میزان مصرف ملاک ارزیابی راهکارهای چه کنم نیست؛ بلکه تأثیر افزایش حامل¬های انرژی از جمله بنزین و گازوییل بر مواد خوراکی، آشامیدنی، بهداشتی و خدمات حمل و نقل و فرهنگی است که بر هزینه سبد خانوارها تأثیر مستقیم می¬گذارد.
و نیز تأثیر افزایش بهای این حامل¬ها بر بخش کشاورزی و خدمات و هم صنعت می¬باید مطمح توجه باشد زیرا به هر میزان افزایش قیمت هر چند توان مالی دولت را در پاسخگویی به هزینه¬ها افزایش می¬دهد، اما اعتبار و اعتماد عمومی دولت را در جامعه کاهش می¬دهد و موجب تورم، گرانی و رکود بیشتر می¬شود و بر کاهش ارزش پول ملی تأثیر می¬گذارد.
سؤال: چه باید کرد؟
از یک طرف دولت با کاهش بودجه مواجه است و درآمد دولت پاسخگوی برنامه¬هایش نیست از طرفی هر میزان افزایش اقلام ضروری نارضایتی مردم را به دنبال خواهد داشت؟ (ادامه…)