سرمقاله
اسماعیل عسلی
روزی که رازها آشکار می شود
معمول است که کارخانجات و شرکت ها و سازمان ها در روزهای پایانی سال مبادرت به انبار گردانی می کنند به این معنا که با محاسبه ی کالاهای ورودی و خروجی و بدهی ها و بستانکاری ها تکلیف بستانکاران و بدهکاران و نهایتاً سود و یا زیان حاصل شده را محاسبه می کنند. انبارگردانی سالیانه برای شرکت هایی که چینش کالاها در انبار با نظم و ترتیب همراه باشد آسان است و در انبارهایی که کالاها دسته بندی نشده باشند و میزان ورودی و خروجی با ذکر تاریخ و ارزش ریالی در آن ثبت نشده باشد بسیار دشوار است و جالب اینجاست که برخی از چنین بی نظمی هایی سود می برند زیرا کار انبارگردانی به اما و اگر می کشد و نهایتاً نتیجه ی قابل تحلیلی به دست نمی آید.
انبارگردانی را رها کنیم و برویم سراغ اخبار گردانی. حالا چرا اخبار گردانی عرض می کنم! مدیران در طول سال کاری خود سخنرانی ها، مصاحبه ها، کنفرانس ها، بازدیدها، اظهارنظرها، وعده ها، افتتاح ها، کلنگ زنی ها، تشویق ها و تنبیه ها و تهدیدها و هشدارها و نشست های کاری زیادی برگزار می کنند و ظرف این مدت عکس و خبر و مصاحبه های آنها زینت بخش شبکه های تلوزیونی، رادیویی، فضای مجازی و رسانه های مکتوب است به طوری که اگر بخواهیم برای هر مدیری یک پرونده ی کاری بر اساس اخباری که در پیوند با موضوع کاری او منتشر و پخش گردیده و یا به چاپ رسیده است درست کنیم چنین پرونده ای قطر و حجم قابل ملاحظه ای پیدا می کند لذا اگر خبرنگاران و اصحاب رسانه بخواهند تحلیلی سالیانه از عملکرد او ارائه کنند کار چندان دشواری نخواهند داشت. همچنین برگزاری یک نشست داغ با هر مدیری در پایان سال کاری می تواند به منزله ی یک ارزیابی شفاف باشد. به این ترتیب که همه رو به روی مدیر بنشینند و بگویند یک سال تمام هر چه شما گفتی ما نوشتیم و به سمع و نظر مردم رسانیدیم حالا نوبت شماست که بنشینی و به سؤالات گوناگون ما پیرامون برخی شائبه ها، مشکلات و نارسایی ها، فرجام کلنگ زنی ها و وعده ها، تخلفات احتمالی و موفقیت ها پاسخ دهی و از دلایل عدم تحقق برخی ایده ها و وعده ها و مصوبه ها سخن بگویی و مشخص کنی که برای جذب بودجه های اختصاص داده شده چه برنامه ای داشته ای و چند درصد از بودجه های مصوب را جذب کرده و به سرانجام رسانیده ای. (ادامه…)