سرمقاله
محمد عسلی
فرهنگ عاشورا از نقطه شروع تا به امروز
وقایع تاریخی از آن جهت مهم جلوه می‌کنند که بر اعمال و افکار مردم جهان تأثیرگذارند.
تأثیری که گاه بر سیاست، گاه بر دیانت و گاهی هم بر فرهنگ و اقتصاد دارند.
از میان تمامی جنگ‌هایی که در جهان اتفاق افتاده و نتایجی به بار آورده تنها جنگ مطرحی که به هر سال و ماه و روز در میان شیعیان جهان مهم و تأثیرگذار است واقعه عاشورا است.
جنگی نابرابر که در آن حق و ناحق مقابل هم ایستادند. جنگی که در زورآزمایی کفه عشق، سنگین‌تر از کفه هوس بود و شاقول حقیقت وزن دینداری را نشان داد.
تاریکی و جهل در برابر روشنایی و عقل قرار گرفت و چونان ابر تیره می‌خواست خورشید آسمان امامت را بپوشاند.
طوفانی به پا شد و تیرگی آن غبار فراموشی‌ها را در برابر دیدگان لشکریان ابن سعد افزون کرد در این گیر و دار، چشم‌های یزیدیان جز سیاهی و ظلمت ندیدند و برق شمشیرها و نیزه‌ها خورشید را خجل کردند. ندای هل من ناصر ینصرنی امام حسین(ع) فقط یک نفر از لشکریان کفر و نفاق را منقلب کرد و آن آزاده‌ای بود که حر نام گرفت.
جنگ تحمیلی نی‌نوا باران نیزه‌ها را بر سر مظلومان تاریخ اسلام فرو ریخت چنانکه سایه آنها روز را به شب تبدیل کرد و اتفاق افتاد هر آنچه نباید اما آثار آن دیر پاید.
و اما بعد:
از نام حسین گرفته تا اسامی شهدای کربلا و اسرا همه باری فرهنگی در قالب باورهای دینی گرفتند.
باری که به سنگینی و صلابت یک شهید جاوید است و توانست در شبی فراموش نشدنی ۷۲ نفر را به تسلیم جان داوطلب کند.
روح‌باوری که اوج عرفان و خداباوری را در طول سالیان تجربه کرده بود ظلم‌ستیزی و یاری مظلوم را چونان شربتی گوارا در شهادتی می‌دید که داوطلبانه صف در صف شجاعان و باورمندان مسلمان را با الهام از آنچه بسیار به میدان‌های نبرد کشاند تا ظلم و ستم ناپایدار نمایند و حق‌طلبی و حق‌جویی حتی به بهای جان به یک باور همیشگی و فرهنگ در آید.
اینکه از پی قرن‌های بسیار ما شیعیان به یک باور تاریخی رسیده‌ایم که فرهنگ عاشورا از آن سیراب است.
و اما بعدتر:
تأثرات و نمایشی از احساسات پاک و بی‌ریا در لباسی سیاه به حرمت حماسه کربلا نشانه‌ای در فرهنگ عاشوراست. فرهنگی که آزادی و آزادگی را در مدرسه حق‌طلبی در باور ما مهم می‌نماید و ما را برای دفاع از آنچه باور داریم آماده می‌سازد.
آماده برای مقابله با زورگویی، ستمگری و زیاده‌خواهی.
آماده برای ایستادگی در مقابل متجاوزین به خاک و زادگاهمان.
و آماده برای مقابله با استعمارگران و استثمارگران مدعی قدرت مالی و نظامی و مقابله با استبداد داخلی و خارجی.
آری فرهنگ عاشورا از همان نقطه شروع که نمایشی از باورمندی خونین را در کربلا رقم زد تا به اینک که ما را مصصم به دفاع و مقابله با ظلم می‌کند میراثی است که امام حسین و یاران باوفایش چونان گنجی آشکار برای ما به جا گذاشتند تا آزادیخواهانی چون جواهر لعل نهرو و گاندی از آن درس بگیرند و یاد کنند هر چند مسلمان نبودند.
فرهنگ عاشورا وظایف مردان، زنان، کودکان و نوجوانان مسلمان را در برابر ستمگران تبیین کرده تا به آنجا که اگر در پیروزی و استمرار انقلاب اسلامی‌مان توفیقاتی داشته‌ایم بخش مهم آن نشأت گرفته از حماسه حسینی است حماسه‌ای که حکایت عشق را در قالب صداقت و امانتداری و شجاعت و پایداری به وضوح بیانگر است.
پس بکوشیم و بیاندیشیم به نتایجی که از این فرهنگ می‌باید ما را نصیبی باشد به حق که تکلیف ما را معین می‌کند در شرایط سخت کنونی که اولاً ما چگونه باید باشیم تا به قدر و بهای امام حسین(ع) پی ببریم و از آن اسوه حسنه درس بگیریم.
ثانیاً چه آمادگی‌هایی برای درک و عمل به این فرهنگ لازم است که ما باید داشته باشیم.
نمایش شکلی از عزاداری‌ها و بیان حماسه‌ها پوسته‌ای بیش نیستند که مغز آن می‌باید از چنان خاصیت و قدرتی برخوردار باشد که روح و جان ما را جلا دهد و ما را به آن حد از اطاعت و بندگی خدا برساند که در برابر ظلم، جان بر کف باشیم.
امید که چنین شود.
والسلام