سرمقاله
محمد عسلی
بیثباتی خاورمیانه جدید تا کی؟
اگر زمین آنطور میچرخد که نقطه ثقل آن عربستان باشد و این چرخش مسیر نفت و گاز را به سمت جنوب غربی آسیا متمرکز کند جنگ نفت ادامه مییابد و نگاه غرب و شرق پیوسته به این قسمت از کره زمین دوخته خواهد شد. زیرا حرکت اتومبیلها، هواپیماها، کشتیها، تحرک و کارایی کارخانجات و گرمایش و پخت و پز غذاها همه و همه فعلاً در گرو وجود نفت است که اگر چنین نمیبود این همه جنگ و کشتار و غارت و تهاجم و تهدید را شاهد نبودیم.
آری نفت. همان که برای بسیاری طلاست و برای ما مسلمانها بلا.
و اما بعد:
هر چند محمد مصدق نفت را ملی کرد و به ظاهر دست استعمار پیر انگلیس را از چاهها و تأسیسات نفتی ایران کوتاه نمود اما محمدرضا پهلوی میراث نفت ملی را به همان شکل هزینه کرد که آمریکا و انگلیس در پی آن بودند. اسلحه بخر تا در امان بمانی. کارشناس خارجی بیاور تا از تو حق توحش بگیرد.
کشور را در اختیار بیگانه قرار ده تا تمامی تواناییهای معدن و ذخایر کانی تو را شناسایی کند و به نام عمران و آبادی و تجددخواهی هویت ایرانیات را خدشهدار نماید و چنان دستت زیر سنگ آنها باشد که وقتی تاریخ مصرفت تمام شد با پای خود کشور را ترک کنی و بروی آنجا که عرب نی انداخت.
آری خاورمیانه جدید بعد از انباشت ذخایر ارزی کشورهای نفتخیز عربی و ما میباید به انبار باروتی تبدیل شود که فقط یک شعله کبریت برای انفجار آن کافی باشد.
وقتی در اینترنت میزان ذخایر ارزی چین، عربستان و امارات به عنوان سه کشور ثروتمند جهان ثبت شد آمریکا و کشورهای غربی در اندیشهای سیر کردند که چگونه میتوان این گنجهای آشکار و پنهان را از آن خود کرد.
طرح یک جنگ فرسایشی با دامن زدن به اختلافات قومی، دینی و مذهبی بین ملتها و تحریک سران گماشته و مزدور برای مقابله با اعتراضات به نام حفظ امنیت و موقعیت همان شد که آنها سالها در پی آن بودند. «تفرقه بیانداز و حکومت کن»
بدین نام و نشان که وقتی حاکمیتهای غیر مردمی به نام پادشاهی و یا جمهوری بر کشورها تحمیل شود بیشترین بودجههای برآمده از فروش نفت، مالیات و درآمدهای گمرکی و غیره صرف خرید اسلحه میشود برای دفاع یا حمله و یا حفظ موقعیتی که بیشتر دولتمردان را باثبات میکند و ملتها را ضعیف، کمسواد و مستأصل نگه میدارد.
جنگافروزی آمریکا برای تضعیف کشورهای اسلامی از لیبی گرفته تا سوریه و مصر و عراق و یمن و افغانستان و ایران و عربستان و فراتر از آن اینک ترکیه همه یک هدف را دنبال میکنند و آن هدف این است هیچ کشور اسلامی نباید دارای توان اقتصادی، سیاسی و نظامی باشد که منافع آمریکا و کشورهای غربی را به خطر بیاندازد و از وابستگی و استثمار رها شود. اما برای هزینهکرد درآمدها هیچ اشکالی ندارد که سیل تکنولوژی، نوآوریهای علمی، احداث راهها و فرودگاهها و داشتن هواپیماهای پیشرفته مسافربری و نظامی سهم عمدهای برای ورود سرمایهگذاران خارجی ایجاد کند. زیرا به هر میزان سیستمهای پیشرفته مخابراتی، صنعتی و خدماتی ناشی از واردات کالاهای غربی و یا شرقی وارد شود وابستگیها و دلبستگیها به کشورهای صنعتی افزون میشود و استعمار نو جای پای خود را سفت میکند و ارتش و امکانات و تجهیزات نظامی کشورها را نیز به بهانههای مختلف در اختیار میگیرد که یا آنها را به جنگهای نیابتی ترغیب کند و یا در شرایطی قرار دهد که برای حفظ امنیت خود داوطلبانه دست به اقدامات نظامی در کشورهای همسایه و یا دورتر بزنند.
خاورمیانه جدید یعنی همانکه ترامپ به صراحت آن را به یک گاو شیرده رام تعبیر کرد هم جنبه سیاسی دارد هم جنبه اقتصادی و هم فرهنگی.
گاوها فقط نشخوار میکنند، میخورند و میزایند و فهمی برای تغییر موقعیت خود ندارند.
امیران عربستان، امارات، بحرین و … که از آغاز حیاتشان تا کنون وابسته و دلبسته به حمایت استعمارگران بودهاند بر گنجی تکیه زدهاند که بدون حمایت نظامی و پشتوانه سیاسی امپریالیستها قادر به ادامه حیات نیستند و این موضوع را همه میدانند و خودشان نیز به آن اعتراف دارند. هر وقت شیرشان زیاد شد باید دوشیده شوند و وقتی شیر ندارند زمان کشتن آنهاست تا از گوشت و پوست و استخوانشان استفاده شود.
جنگ بهترین گزینه آسیبشناسی است و بهترین وسیله استثمار و استعمار یک ملت در شرایط فعلی. زیرا هر کشور خاورمیانه چه در موضع حمله و چه در موضع دفاع ورود به جنگ کند سهم عمدهای از بودجه را الزاماً برای عملیات نظامی در نظر میگیرد.
نتیجه آن میشود که آموزش و پرورش، بهداشت و مسکن سه رکن عمده نیازهای عمومی از پشتوانه مالی مورد نیاز برای رشد و ارتقا محروم میشوند و این همان هدفی است که کشورهای استعماری و امپریالیستها دنبال میکنند تا ملتها را از پیشرفت، رفاه و اقتصاد قوی باز دارند زیرا یک کشور ضعیف و عقب مانده لقمه چربی است برای بلعیدن و شرایطی را فراهم میکند تا مردم این کشورها برای رهایی از فقر به اسارت داوطلبانه تن دهند و سیل مهاجرتها موجب رشد و شکوفایی صنایع و کشاورزی کشورهای اروپایی شود که از داشتن جمعیت جوان کارآمد محرومند. نتیجه جنگ سوریه، عراق، لیبی و هم ایران سیل مهاجرت جوانان تحصیل کرده به کشورهای غربی است برای اشتغال به هر کاری که آنها در پی آنند و در کشور خودشان نمییابند.
این همان هدفی است که استعمارگران برای بکارگیری نیروی ارزان دنبال میکنند. به عنوان مثال آلمان ۱۲۰ هزار مهاجر را ابتدا میپذیرد و همانند بردههای داوطلب از قد و قیافه و توان جسمی آنها گرفته تا توان علمیشان در آزمونی سخت دست به انتخاب میزند و ناتوانها را جدا کرده باز میگرداند. آه و ناله و فریاد هیچکس هم در تصمیم آنها تأثیر نمیگذارد.
حال به این وضعیت دقت کنیم که اگر لیبی، سوریه، عراق، یمن و افغانستان بخواهند دوباره کشورشان را از نو آباد کنند و این آزادی را هم داشته باشند تا دست به انتخاب افراد بزنند چه تعداد از مهاجران و فراریان ساکن در کشورهای اروپایی و آمریکایی حاضرند به کشورشان باز گردند؟ شاید درصد کمی و شاید هیچکس زیرا ثبات سیاسی، اقتصادی و حتی نظامی یک شبه به دست نمیآید و چند نسل میآیند و میروند تا کشور جنگ زده و شکست خوردهای به استقلال برسد و سر پا بایستد.
بلی! خاورمیانه جدید یعنی کوه یخی که فعلاً نوک آن از زیر آب هویداست اما عمق آن ناپیدا مگر آنکه عقبه سیاستها آشکار شوند.
داعش، طالبان، القاعده، تکفیریها، وهابیها، شیخیها و بهاییها تخم و ریشههایشان را استعمارگران غرب و شرق کاشتهاند و محصولشان را اینک درو میکنند.
علفهای هرزی که گلستانها را تخریب میکنند و زمینه نفوذ و ظهور و تجاوز استعمارگران را فراهم میکنند تا به نام حقوق بشر، آبادی و عمران و رهایی از چنگال استبداد داخلی، استبداد خارجی را رقم زنند و از اسارتی به اسارتی دیگر ملت را به بند کشند.
و اما بعدتر:
راه گریز فهم سیاسی، فهم اقتصادی، فهم انتخاب و باور به اتحاد است.
اتحادی خللناپذیر که راه توطئه، ترفند و نفوذ خارجی را سد کند.
اگر این فهم به کمال برسد، رفاه و آسایش، امنیت و کار و اشتغال و قدرت دفاعی را به ارمغان میآورد و آن زمانی است که دین و باورهای مذهبی در عمل نتایج خود را نشان دهند و از شعار و پیرایهها و حاشیههای سنگین رها شوند.
دین نشاطآور اسلام و حافظ طبیعت سالم جای تعصبات کور داعشی و شیوههای انتقامجویی را بگیرد و همانند آب آبشاران کوهستانها زلال باشد و رفع تشنگی کند و مزارع را سرسبز و آباد نماید. آن روز مسلمانان در امانند و زیر بار نمیروند.
والسلام
- جمعه ۷ دی ۱۳۹۷
- سرمقاله

سرمقاله “محمد عسلی” ۸ دی ۱۳۹۷