سرمقاله
محمد عسلی
وجه تشابه معرکه‌گیرها و ترامپ
شخصی در شیراز به چشم‌بندی و مرتاض‌گری معروف بود. او در محلات و میادین معرکه می‌گرفت و از این راه امرار معاش می‌کرد.
یک روز که من از دبیرستان تعطیل شدم سال ۴۴ داخل کوچه عده‌ای را جمع کرده بود و می‌گفت: «اگر هر کس پنج ریال به من بدهد، می‌روم داخل این آفتابه. یک آفتابه در وسط بود و او دور آفتابه می‌چرخید و رجزخوانی می‌کرد و مدام به تماشاچیان می‌گفت: صلوات بفرستید. چند نفر پولی ندادند و او مدام می‌گفت تا این چند نفر پنج ریال ندهند من داخل آفتابه نمی‌روم. بالاخره وقتی حوصله حضار سر رفت یک داش مشتی جلو آمد و گفت: این هم پول این چند نفر. حالا برو توی آفتابه ببینم، چطوری می‌روی؟ آن شخص که راه گریزی نداشت دوباره شروع کرد به رجزخوانی و تماشاچیان را مشغول کردن و چون همه اصرار می‌کردند که یا پولمان را بده و یا برو داخل آفتابه او آفتابه را برداشت و به سر کشید و گفت: از سر که نمی‌شود رفت. حالا از پا می‌روم. از پا هم نتوانست و وقتی دید همه او را هو کردند، این جملات را سرهم کرد و گفت: شما به عقلتان! راستی فکر کردید من می‌توانم داخل این آفتابه بروم؟ شب جمعه است می‌روم چاه مرتاض علی دعایتان می‌کنم.
و اما بعد:
این حکایت مرا به یاد سخنان ترامپ انداخت که مدام از اعراب باجخواهی می‌کند تا برود داخل آفتابه که عقلاً محال است.
حالا کارش به جایی رسیده که وزیر امور خارجه خردمند ما را که به شهادت دوست دشمن یک دیپلمات کارکشته است تحریم کرده و تاب سخنان و مصاحبه‌های وی را ندارد. گویی او هم وقتی نتوانسته با ایران گلاویز شود باید برود و دعا کند به جان کج‌فهم‌هایی که به او رأی دادند و برایش بر سر و سینه می‌زنند.
و اما بعدتر:
ترامپ از همان زمانی که از برجام خارج شد تحلیلگران و صاحب‌نظران علم سیاست هشدار دادند که او نه از تاریخ چیزی می‌داند و نه اهل سیاست است. بلکه فقط به پول و درآمد فکر می‌کند و باجخواهی از کشورهای خاورمیانه، ژاپن، کره و امثالهم…
ترامپ اخیراً عنوان کرده: ایرانیان در هیچ جنگی پیروز نشده‌اند، از این سخنان دو نظر متصور است.
یکم اینکه تاریخ نخوانده و نمی‌داند در دوران‌های باستان شاهان ایران بسیاری از مرزهایی که اینک کشورهای بزرگی هستند را درنوردیده‌اند از کوروش و خشایارشاه تا شاهپور ساسانی که والرین امپراطور روم را شکست داد تا او به پای وی زانو بزند تا نادرشاه افشار که هندوستان را فتح کرد و تا دیگران که به نوعی پیروزی‌های بزرگی را به دست آوردند در بسیاری از جنگ‌ها فاتح بوده‌اند.
و مهمتر از آن پیروزی ایرانیان در انقلاب شکوهمند اسلامی سال ۵۷ بود که علی‌رغم خواست بسیاری از شاهان و امیران به ویژه آمریکایی‌ها، مردم ایران به آن پیروزی رسیدند که بتوانند ادعای استقلال سیاسی و فرهنگی کنند.
دوم اینکه ۴۰ سال از پیروزی انقلاب اسلامی گذشته است. در طول این ۴۰ سال دولتمردان آمریکایی به ویژه رؤسای جمهور آنان اعم از جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها به هزاران ترفند سیاسی، نظامی، اقتصادی و حتی فرهنگی برای شکست انقلاب مردم ایران دست زده‌اند اما نه جنگ تحمیلی ۸ ساله و نه تهدیدهای گروهک‌های سیاسی بازیچه دستشان و نه تحریم‌های همه جانبه نتوانستند اراده ملت ایران، رهبر و دولتمردان ما را سست کنند که تسلیم شوند و دست از استقلال رأی بردارند تا به اینک که ترامپ با سخنان ضد و نقیض خود مضحکه خبرنگاران و روزنامه‌های آمریکا و اروپا شده و مثل یک گاو وحشی شاخدار می‌ماند که با حرکات سریع خود همه را هم رم می‌دهد.
تحریم‌های اقتصادی و نظامی ترامپ فقط شامل ایران نمی‌شود، بلکه او با روسیه و چین دو ابرقدرت نظامی و اقتصادی هم گلاویز شده و به بهانه‌های مختلف این دو کشور را هم در مواردی تحریم کرده است.
سوریه و حزب‌الله و عراق و لیبی و افغانستان هم که از قبل تحریم شده بودند هنوز هم که به اصطلاح به جز سوریه دست دوستی به آمریکا داده‌اند در مواردی تحریمند. گویی تحریم تنها وسیله‌ای است که ترامپ تصور می‌کند برای آمریکا هزینه‌ای ندارد و موجب جنگ و کشتار نیروهای نظامی‌اش نمی‌شود غافل از آنکه بنیان حقوق بین‌الملل را سست می‌کند. ساده‌تر بگویم: عربستان و امارات و قطر و کویت و امثالهم که بنیان تاریخی و سوابق، کشورگشایی و فتح و پیروزی ندارند و ترامپ مدام عنوان می‌کند که اگر ما از آنها حمایت نکنیم یک هفته هم دوام نمی‌آورند، مجبورند باج بدهند. اما ایران باج به کسی نمی‌دهد.
درست به یاد دارم وقتی آقای کرامتی در تلویزیون درس اخلاق می‌داد خطاب به منافقین سی سال قبل گفت: شما پنج ریال بدهید به آخوند اگر توانستید آن را بگیرید. می‌خواهید مملکت را از ما بگیری.
مرحوم دکتر علی شریعتی در یکی از سخنرانی‌ها و کتاب‌هایش عنوان نموده که ندیدم پای هیچ سند استعماری امضای یک روحانی باشد.
انقلاب مشروطه بر علیه شاه قاجار به همت روحانیان بزرگی مانند آیت‌ا… بهبهانی و امثاهم به پیروزی رسید.
بسیاری از دولتمردان گذشته ما حتی بزرگان و نویسندگانی چون جلال آل احمد روحانی زاده‌اند.
روحانیت ستون فضای باور مردم ماست و اگر امروز افرادی با لباس دین و به نام روحانیت خلاف، خیانت و یا با انقلاب مردم ایران مقابله می‌کنند بواقع باورمند و روحانی نیستند. خواه وزیر باشند، وکیل مجلس باشند و یا نماینده فلان و بهمان.
آنچه مهم است اقتدار نظامی، سیاسی و حتی اقتصادی جمهوری اسلامی است که نباید آن را دست کم گرفت.
ما باید به گذشته‌های خود و تاخت و تازهای استعمارگران در ایران بیاندیشیم و قدر امنیت فعلی خود را با همه سختی‌ها و مشکلاتش بدانیم.
و هوشیار باشیم که معرکه‌گیرها سر ما کلاه نگذارند. وضعیت دنیا به گونه‌ای است که ترامپ نمی‌تواند داخل آفتابه برود و فقط سر اعراب را شیره می‌مالد.
تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.
والسلام