سرمقاله
محمد عسلی
چراغی است مر تیره شب را بسیج ….
تاریخ را حافظه‌ای است که مرور زمان بر آن غبار فراموشی می‌افکند و حاشیه‌های روزآمد بر متن آن چتر فراموشی پهن می‌کند مانند فطرت آدمی که در مواقع سختی و عسرت بیدار می‌شود تا از نیازها و خستگی‌ها پلکانی به سمت آسمان برافرازد و چون از همه کس و همه چیز مأیوس می‌شود به خدا پناه می‌برد اما با تمامی فراموشی‌هایی که یکی پس از دیگری مسیر رفته را از خاطر می‌زدایند عشق بر بال نشسته به چراغی می‌ماند که اگر کمسو شود خاموش نمی‌گردد.
انقلاب اسلامی مردم ایران روی دوش همگان به یک میزان سنگین نبوده است. افرادی بوده و هستند که تماشاگر وقایع تاریخی‌اند به هر دلیل و به علت ناتوانی یا ناباوری و یا مصلحت‌طلبی مطرح‌اند. این گروه به علف‌های هرز بی‌خاصیتی می‌مانند که از شرایط پیش آمده بهره‌مند و به دنبال منافع خویش‌اند و گاه به دور درختان سروقامت هم می‌پیچند و سایه بر ساقه و برگ آنها می‌افکنند. گروه بعدی دشمنان و مخالفان انقلاب‌اند که اگر دستشان برسد و چیره شوند همانند سرطان عمل می‌کنند به قصد نابودی انقلاب و کشور.
اما اکثریت مردم بوده و هستند که بار سنگین اهداف اصولی انقلاب را بر دوش می‌کشند و از مراحل دفاع گرفته تا جهاد و قبول سختی‌های معیشتی در عرصه‌های مختلف حضور پیدا کرده و در میدان مبارزه حاضرند. یکی از این گروه انسان‌های جان بر کف بسیجیان غیرتمند و جوانان شریفی هستند که هم در جنگ تحمیلی هشت ساله و هم در عرصه‌های دیگر جانفشانی کرده و حماسه‌ها آفریدند.
ایمان و باورهای انقلابی بسیجیان آنها را تا پای شهادت پیروزمندانه به پیش برده است به قول امام راحل این پابرهنه‌ها که انقلاب روی دوش آنان مانده است اگر نبودند کشور هم نبود.
بسیجیان بواقع پاسداران امنیت‌اند که در مواقع سختی و بحرانی به صورت خودجوش ایستاده‌اند و اجازه نداده‌اند دشمنان مردم و کشور نفس تازه کنند برای توطئه، فریب، غارت و تهاجم‌های سازمان‌یافته. به همین دلیل در تیررس حملات دشمنان قرار دارند و به هر بهانه‌ای برای تخریب شخصیت و توانمندی‌های آنان متولیان رسانه‌های دست‌آموز آمریکا و متحدان تسلیم شده‌اش به ترفندهای نو به نو دست می‌زنند. نیروهای بسیجی ما سربازان خریداری شده و اجیر شده نیروهای وارداتی عربستان و امارات برای جنگ‌های نیابتی نیستند بلکه فرزندان مردم شریف و قهرمان ایرانند که به صورت خودجوش با باورهای اسلامی و شجاعت ایرانی داوطلبانه برای حفظ ارزش‌های انقلابی و اسلامی و حراست از مرزهای گسترده میهن به میدان می‌آیند. بسیج میدان سوداگری و سودآوری نبوده و هیچ انگیزه‌ای جز ایمان به اسلام و دوستی و مهر به میهن و هم‌میهنان، آنان را تا پای شهادت نمی‌برد کافی است مروری داشته باشیم به تعداد شهدای بسیجی و زندگینامه آنان.
کافی است وصیت‌نامه شهدای بسیجی را حداقل به صورت موردی از حافظه بگذرانیم.
کافی است به بازماندگان و خانواده‌های آنان فکر کنیم.
به راستی اگر بسیجیان چراغ راه نیستند چه کسانی به این تعداد و با این باورها چراغند؟
آیا اگر آنان به میدان رزم دشمن وارد نمی‌شدند ما چه سرنوشتی می‌داشتیم؟
بعد از گذشت ۴۰ سال از پیروزی انقلاب اسلامی بسیاری از کشورهای تحت سلطه امپریالیزم غرب دریافته‌اند که بسیجیانی همانند بسیجیان ایران تربیت کنند تا با انگیزه‌ها و باورهای دینی و ملی مقابل دشمنان بایستند.
تاریخ انقلاب اسلامی را دوباره بخوانیم و غبارهای فراموشی را از صفحات آن بزداییم.
والسلام