سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
اگر فرزند باید، باید اینسان
این لقمه اندازه‌ی دهان تو نبود آقای ترامپ. هر چند شنیده بودیم قماربازها در پایان کار “دست به خون” می‌زنند و بر سر هستی خود دار و ندارشان را در میان می‌گذارند! از این پس مراقب سنگ‌های آسمانی که با بهره‌گیری از انرژی نهان کهکشانی به سمت کانون‌های زر و زور و تزویر هدف‌گیری می‌شوند باش! تو اینک باید در دادگاه تاریخ پاسخگوی خطای راهبردی خویش باشی. اکنون سرنوشت هزینه‌های میلیاردی استقرار پایگاه‌های نظامی را باید هدر رفته تصور کنی. خیلی‌ها شاکی تو هستند. اکنون دیگر پلوسی و رقبای انتخاباتی‌ات به اسناد جدیدی دست یافته‌اند که نشان‌دهنده خیانت تو به آمریکاست. آمریکایی که از آن دم میزنی. حتی دوستان صهیونیست و منطقه‌ای‌ات نیز شاکی تو هستند که آنها را در تیررس نگاه خشم‌آلود جهانیان قرار دادی. خسارت شبکه‌هایی که شبانه روز در شیپور تفرقه و لجن‌پراکنی می‌دمیدند را چه کسی می‌پردازد؟ با عراق چه می‌کنی که تا دیروز عده‌ای را با دلارافشانی بر علیه ایران به خیابان‌های بغداد کشانیدی و اکنون با گره خوردن پرچم ایران و عراق و مصوبه‌ی مجلس این کشور با ایرانیان هم شعار شده‌اند. آن همه خرج کردی تا نیروهای آمریکایی را ضد تروریسم معرفی کنی اما با به شهادت رسانیدن جنگجویان مقدم در خط مبارزه با تروریسم نقاب از چهره برداشتی. گلبول‌های خون شهدای راه مقاومت به رگ‌های مردم منطقه تزریق شد و انرژی بی‌پایانی تولید کرد. اکنون همه کسانی که زورشان به تو نمی‌رسید اعتماد به نفس خود را مدیون خون سردار سلیمانی هستند. این خون پاک کار خود را کرد و اکنون تو اگر می‌توانستی که پیکر قطعه قطعه شده‌ی سردار سلیمانی را به هم بدوزی و او را به زندگی برگردانی دریغ نمی‌کردی چرا که با تمام وجود به ژرفای خطای راهبردی خویش پی برده‌ای. چه نیرو و هزینه‌ای می‌توانست این همه جمعیت را در خیابان‌های اهواز، مشهد، تهران و سایر شهرهای ایران و عراق جاری کند. بدان می‌ماند که تو تاوان چندین سال تحریم و بلوکه کردن دارایی‌های ایران را یکجا پرداختی و اینک مردم ایران مانده‌اند و ادای دین نسبت به آن خون پاک. همه بدانند که شهید سلیمانی پاداش صداقت، عملگرایی، فداکاری و لیاقت خودش را گرفت. مردم ایران حق مأموریت‌هایی که سلیمانی نمی‌گرفت را یکجا به حساب او واریز کردند. مردم ایران به احترام نماز شب های سردار سلیمانی به پا ایستادند و بر راستگویی و صداقت او مهر تأیید زدند. سرباز وطن بودن بالاترین درجه سلیمانی بود. کسی که همه چیزش را به خدا داد، همه چیز از خدا می‌گیرد. کسانی که به بیت‌المال دست‌درازی کردند اگر میلیاردها تومان هم خرج کنند نمی‌توانند هزار نفر را پشت جنازه‌ی خود به راه بیندازند. از این پس همه بدانند که فردای قیامت باید پاسخگوی سردار سلیمانی باشند. آنهایی که از هر جهت به خطا رفته‌اند و به بیت‌المال دست‌درازی کرده‌اند باید به احترام خون شهدای سیزدهم دی ماه ، خود را در محکمه‌ی وجدان به چالش بکشند و تصور نکنند که اگر سردار سلیمانی برای حراست از امنیت مردم و اعتلا و عظمت اسلام سینه سپر کرد، مدافع غلط‌کاری‌های آنها نیز خواهد بود. خون سردار سلیمانی شیپور بیدار باش بود تا همگان بدانند هر کس خالص، متواضع، فداکار و با تمام وجود در خدمت مردم بود اینگونه از او تجلیل می‌شود. اگر می‌خواهیم شهادت سردار سلیمانی بیش از حیات او برای مردم ایران مفید باشد که تاکنون چنین بوده، باید به خود نهیب بزنیم و آگاه باشیم که هر که به دنبال قدرت، ثروت و فریب مردم رفت همه چیز را از دست می‌دهد و هر که به خاطر خدا و مردم به دنیا و فریبندگی‌های آن پشت کرد، هم عزت دنیایی را خواهد داشت و هم در آخرت روسفید خواهد بود. مردم ما این روزها مردی را بزرگ می‌دارند که به خاطر مأموریت‌های شبانه‌روزی و بی‌خوابی‌ها، به دنبال درجه نبود و برای صعود بر بام دل‌ها از نردبان فروتنی بالا رفت. مردی را پاس می‌دارند که وزنی برای بازی‌های جناحی قائل نبود و تنها به اعتلای ایران می‌اندیشید. مراقب قداست خون قاسم سلیمانی باشید و آن را در رقابت‌های جناحی خرج نکنید و برخوردی فرصت‌طلبانه با این هدیه‌ی الهی نداشته باشید. خونی که بتواند بر تمامی مرزبندی‌های سیاسی و دنیایی و گلایه‌ها و دلمویه‌ها خط بطلان بکشد و همه را پشت جنازه‌ی خود به خط کند و همه‌ی اشک‌ها را به یک دریا بریزد نباید دستخوش بازی‌های سیاسی گردد و حتی کسانی بخواهند از آن در جهت کسب آرا در انتخابات بهره‌گیری کنند. اجازه بدهید سردار سلیمانی همچنان که تا لحظه‌ی شهادت در خدمت مستضعفان جهان بود در قالب تنگ نگاه‌های جناحی محصور نشود. اجازه بدهید سلیمانی پس از مرگ نیز از آن همه باشد و کسانی او را مال خود نکنند. هر کسی باید در انتخابات پیش رو تنها از خودش و توانایی‌های خودش مایه بگذارد. پس از آنکه انتخاب شدید مانند سلیمانی مرد عمل باشید. ولی پیش از برگزاری انتخابات فقط از خودتان بگویید و این عزیز را واسطه قرار ندهید چون مردم هوشیارند. اجازه بدهید دیپلماسی کار خودش را بکند. اجازه بدهید همه‌ی رویدادها در مسیر منافع ملی دنبال شود. در سایه‌سار خون سردار سلیمانی از ظرفیت‌های معطل مانده قانون اساسی بهره‌گیری کنید. مردمی که شهادت مظلومانه سردار سلیمانی خون آنها را به جوش آورده کالاهای خارجی که مشابه ایرانی دارد را تحریم کنند به پاس خون شهدای سیزدهم دیماه کارگاه‌های تعطیل شده را راه‌اندازی کنیم. انرژی تولید شده از شهادت سردار سلیمانی به اندازه‌ای قوی است که می‌تواند برای به حرکت درآوردن چرخ‌های اقتصادی، دفاع از منافع ملی و نزدیکی بیشتر به همسایگان منطقه‌ای کارساز باشد. ما اگر هزار میلیارد دلار هم خرج می‌کردیم نمی‌توانستیم پارلمان عراق را متقاعد کنیم که حکم اخراج نظامیان آمریکایی را صادر کند. با چه منطقی غیر از قداست خون شهدا می‌توان مردم کرمان را متقاعد کرد خانه‌های خود را برای پذیرایی از مردم سایر شهرها مهیا کنند. از این انرژی باید برای جلو رفتن استفاده کرد نه عقب‌گرد. با هشتک قاسم سلیمانی می‌توان از گردنه‌ی تحریم‌ها عبور کرد. خون سلیمانی گفتمان و آشتی ملی و همگرایی منطقه‌ای را کلید زد. سلام بر او روزی که زاده شد، روزی که رفت و روزی که برانگیخته می‌شود.
یکی از شاهکارهای قاسم سلیمانی در آخرین گام این بود که وصیت‌نامه‌اش به واژه‌ی “سربازی” روحی تازه دمید تا همه آرزو کنند بتوانند سربازی فداکار برای کشور خود و فراتر از آن خدمتگزار لایقی برای جامعه انسانی باشند. از کارگر و مهندس و پزشک و مدیر و کارمند و کشاورز و دامپرور همه باید سرباز باشند.
بزرگی روح سلیمانی حتی دشمنان قسم‌خورده‌اش را نیز به کرنش و ستایش او وادار کرد. او فرزند ایران بود و به راستی اگر فرزند باید، باید اینسان.