سرمقاله
محمد عسلی
ترامپ در دوراهی باخت
در میان رؤسای جمهور آمریکا که همگی برای منافع آمریکا جنگیدند، ترامپ با خطاها، قلدری‌ها و کج‌فهمی‌ها، مشابه هیچ یک از آنها نبوده هر چند شباهت‌های بسیاری با بوش پسر داشته است. وقتی سرمایه‌داری می‌تواند هزینه‌های سرسام‌آور تبلیغات انتخاباتی آمریکا را تأمین کند و شعارهای نان و آبدار از جمله کاهش نرخ مالیات مطرح کند ذائقه مخاطبان تحریک شده و مدیریت گروه‌های هدف برای جلب اعتماد در یک رقابت نه چندان سالم جواب می‌دهد.
انتخاب ترامپ از نخستین روزهای رأی‌گیری و بعد از اعلام نتایج با اما و اگرها و اعتراضات طرفداران رقیب مواجه بود و مهر بدنامی تقلب بر پیشانی او زده شد تا جایی که پای دخالت روسیه نیز در انتخابات و نتایج آن به میان آمد.
ترامپ از همان آغاز شرکت در انتخابات با ابراز حس ناسیونالیستی افراطی که آیینه تمام‌نمای نژادپرستی است به میدان آمد و همه چیز را در آمریکا خلاصه کرد و گفت: باید در امتداد مرز مکزیک یک دیوار بکشیم تا از ورود پناهجویان و مهاجران به آمریکا پیشگیری کنیم.
ترامپ اهداف اصولی خود را صرفاً منافع آمریکا قرار داد بدون در نظر گرفتن سهم معتمدین و شرکایش لذا از توافقنامه برجام خارج شد و شمشیرش را بر علیه ایران از رو کشید و گفت: این توافق به نفع آمریکا تنظیم نشده و ایران بعد از پایان مهلت مقرر به بمب اتم دست خواهد یافت. او که تحت تأثیر تحریک‌های نخست وزیر اسرائیل «نتانیاهو» و دخترش بود که با یک یهودی صهیونیست ازدواج کرده چشم و گوش بسته تمام تخم‌مرغ‌هایش را در سبد صهیونیست‌ها ریخت و دستور داد سفارتخانه آمریکا را در قدس اشغالی دایر کنند و اعلام کرد بلندی‌های جولان به خاک اسرائیل ملحق شود تا آن کشور در امنیت بیشتر قرار گیرد.
دشمنی ترامپ با مسلمانان به ویژه مسلمانان ایران، عراق، افغانستان، یمن، لیبی و سوریه به گونه‌ای رقم خورد که از ورود آنان به خاک آمریکا جلوگیری کرد و احساس مسلمان‌ستیزی را در آمریکا تشدید و تبلیغ نمود. هدفی که سالیانی است اسرائیلی‌ها دنبال می‌کنند.
دشمنی ترامپ با ایران روز به روز تشدید شد و علی‌رغم دعوت به مذاکره فشار تحریم‌ها را به حدی رساند که به قول خودش سخت‌ترین و بالاترین تحریم‌ها را بر علیه ایران اعمال کرد تا جایی که ایران نتواند حتی یک بشکه نفت بفروشد.
ایران‌هراسی ترامپ چند هدف را دنبال می‌کند.
یکم اینکه ایران را به عنوان یک قدرت نظامی برتر در منطقه مقابل کشورهای نفت‌خیز حوزه خلیج فارس قرار دهد و آنها را به گونه‌ای از ایران بترساند که چاره‌ای جز تقاضای حمایت از آمریکا برای حفظ امنیت و موقعیت خود نداشته باشند و آمریکا در طول این مدت با باجخواهی و اعمال فشار تاکنون میلیاردها دلار از آنها تیغ زده و بارها اعلام نموده: چون نمی‌توانید در برابر ایران از خود دفاع کنید و امنیت کشورتان را حفظ کنید باید پول پرداخت کنید تا ما و ارتش ما امنیت شما را حفظ کنیم. این روند نه فقط جیب اعراب را خالی نموده بلکه دشمنی آنها را با ایران تشدید کرده و آنها هر روزه میلیون‌ها دلار صرف راه‌اندازی شبکه‌های رسانه‌ای می‌کنند تا بر علیه ایران و عملکرد دولت ایران سمپاشی کنند که تاکنون نه تنها نتایج مثبتی به بار نیاورده، بلکه مردم شریف ایران را در برابر آنها مقاوم‌تر و متحدتر کرده است.
هم اینک که ترامپ در آستانه استیضاح قرار گرفته و انتخابات دومین دوره ریاست جمهوری وی نزدیک است بازنده شرایطی است که خود و همکاران کج‌فهمش در آن مؤثر بوده‌اند.
ترامپ برای مغلوب کردن رقبای انتخاباتی خود دست به قماری بزرگ زد که در آن دو سر باخت شد. وقتی به نخست‌وزیر اوکراین وعده پرداخت وام را مشروط به تجسس در زندگی خصوصی فرزند رقیب انتخاباتی‌اش کرد، یعنی از روش کمونیست‌ها استفاده کرد که هدف وسیله را توجیه می‌کند.
وقتی موضع‌گیری دشمنانه‌اش در برابر ایران و کره شمالی با شکست مواجه شد و علی‌رغم تلاش‌هایش نتوانست ایران را به پای میز مذاکره بکشاند، شخصاً دستور ترور قهرمان مبارزه با تروریست‌های داعش را صادر کرد و با افتخار گفت: من دستور دادم. یعنی من او را ترور کردم و نهایتاً من یک تروریست هستم و چون مشاهده کرد که میلیون‌ها ایرانی سوگوار با چشم‌های گریان در عزای آن شهید بزرگوار گریستند و در حمایت از کشور و دولت خود به میدان آمدند راهی جز فریب پدافند هوایی نماند تا به اشتباه هواپیمای مسافربری اوکراین را که بیشتر مسافرانش ایرانی بودند مورد هدف قرار گیرد و شرایط به گونه‌ای رقم خورد که برخی از خانواده جان‌باختگان و شهدای هواپیمای مسافربری عملکرد سپاه پاسداران را زیر سؤال ببرند و به این بهانه عده‌ای شعار براندازی سر دهند. اما روزهای تلخ از پشت ابرهای تیره خیانت بیرون آمدند و دولت‌ها و ملت‌ها به خوبی آگاه شدند که جز اشتباه و خطای انسانی نبوده هر چند هنوز برای ورشکستگان سیاسی عرصه ترکتازی فراهم است.
ترامپ اگر از استیضاح هم جان سالم به در برد از لعنت و شماتت تاریخ جان سالم به در نخواهد برد.
اینک دوراهی باخت پیش روی ترامپ است نه اراده بازگشت به برجام دارد و نه به اهداف خود که تسلیم ایران است رسیده است. متحدینی که از ترس، اتحاد خود را با آمریکا حفظ کرده‌اند در آینده مطالبه‌گر دارایی‌های از دست رفته خود خواهند بود و دوستی با آمریکا را ریاکارانه ادامه می‌دهند.
به هر تقدیر آنچه مسلم است این است که آمریکا از طریق ترامپ خوی تروریستی خود را برملا کرد. اینک تمامی مردم جهان و حتی دولتمردان به خوبی می‌دانند که حقوق بشر فقط در حد یک حرف و چماق ارعاب است و قدرت پوشالی و نظامی آمریکا در منطقه فرو ریخته به گونه‌ای که سربازان و افسران ارتش آمریکا در برابر دوربین تلویزیون‌ها از ترس خود در برابر انفجار عظیم موشک‌های ایران می‌گویند و اینکه باور نداشتند که این چنین مورد حمله واقع شوند.
هر آنچه پنهان مانده آشکار خواهد شد هر چند اقتدار ایران امروز فقط به سلاح و مهمات و دستاوردهای نوین نظامی‌اش نیست. اقتدار ایران به ملتی است که در هر شرایطی ایستاده است تا درس مقاومت به جهانیان بدهد. درسی که اگر تا سطح دبیرستان نشان داده شده در زمان‌های آتی در سطح دانشگاه ارایه خواهد شد.
اختلاف نظر و شکوه از بعضی ندانم‌کاری‌ها که از طرف بعضی ناراضیان گهگاه نمود پیدا می‌کند به منزله قطع امید از نظام و توانمندی‌های ایران امروز نیست. نمونه‌های بارز آن را در شکوه برگزاری چند ده میلیونی مردم سوگوار در مراسم تشییع جنازه شهیدان سپهبد قاسم سلیمانی و مهدی المهندس در ایران و عراق دیدیم و انعکاس آن را در بسیاری از کشورهای دور و نزدیک شاهد بودیم.
اگر سقوط هواپیمای اوکراینی برای مدتی کوتاه سایه بر حملات موشکی سپاه به مقر نظامیان آمریکایی نیانداخته بود و اگر این واقعه تأسف‌بار و غم‌انگیز رخ نمی‌داد چه بسا در تأیید این جملات نظیر راهپیمایی‌های میلیونی در خیابان‌های شهرهای کشور همانند مراسم تشییع پیکر شهید سلیمانی خروش خود را نشان می‌داد. هر چند با گذشت چند روز در نمازجمعه دیروز که با حضور رهبر معظم انقلاب اسلامی تشکیل شد صدها هزار نفر تهرانی تجلی شکوهمند حق‌شناسی و سپاس خود را در برابر اصابت موشک‌های سپاه پاسداران در حمله به مقر نظامیان آمریکایی در العسد عراق به نمایش گذاشتند.
چشم‌ها را بازتر کنیم عینک بدبینی را از چشم برداریم و به فردا بیاندیشیم. فردایی که با ماست. انشاءا…
والسلام