سرمقاله
محمد عسلی
۲۲ بهمن میراث ماندگار
انقلاب امری و دستوری نیست. این سخن مارکس است. اما وقتی در قرآن کریم می‌خوانیم: «ان الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم» [خداوند سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمی‌دهد مگر آنکه از درون تغییر کنند] در واقع مارکس تعریف خود را از قرآن وام گرفته است.
ساده‌تر بگویم. انقلاب یک تحول بنیادین مردمی است که تحقق آن منوط به خواست مردمی است که در راه تغییر و تحول مصمم و مقاومند در صورتی که شرایط آن فراهم باشد.
انقلاب اسلامی ایران و پیروزی آن برای هیچ یک از صاحب‌نظران مسایل سیاسی جهانی قابل پیش‌بینی و پذیرفتنی نبود. زیرا پیوسته این تصور می‌رفت که مذهب و دین قدرت انقلابی خود را از دست داده و اگر در کشوری توسط ملتی، انقلابی صورت بگیرد یا انقلاب از نوع مارکسیستی است و یا ناسیونالیستی.
اما در ایران چنین نشد زیرا اکثریت قریب به اتفاق مردم ایران در قیام اولیه خرداد ۴۲ و قیام ثانویه‌ای که منجر به انقلاب شد. با رهبری مذهبی باسابقه در مبارزه با رژیم سلطنتی شاه سابق انقلاب ایران محتوای اسلامی گرفت هر چند شکل و فرم آن جمهوری بود.
هر چند در طول ۴۱ سال تلاش مسئولان و مدیران نظام برای اسلامی شدن انقلاب چندان موفق نبود و به طور کامل انقلاب ایران نتوانست تمامی مقررات و ضوابط اسلامی را در عمل پیاده کند اما هویت اسلامی نظام و جمهوریت آن استمرار یافت و اینک علیرغم تلاش‌های همه‌ جانبه مخالفان نظام به ویژه دولت‌های آمریکا و بالاخص دولت فعلی ترامپ که اسلام‌زدایی از نظام جمهوری اسلامی ایران را هدف اولیه خود قرار داده‌اند اما کم و بیش نظام و سیستم حکومتی ایران هویت اسلامی خود را حفظ کرده و تلاش دارد کلیه قوانین کشور که ملهم از قرآن، سنت، اجماع و عقل است را اجرایی نماید.
آنچه در این میان مهم است تغییر رفتار مردمی سرلوحه اهداف حکومت اسلامی بوده که با توجه به ویژگی‌های زندگی ماشینی و روند تعاملات و ارتباطات جهانی ملت‌ها کار چندان ساده‌ای نیست. و اگر هنوز بعد از گذشت ۴۱ سال از پیروزی انقلاب اسلامی شاهد بداخلاقی‌هایی در بین مدیران و رفتار بعضی از مردمان هستیم ناشی از خرده فرهنگ‌های قبیله‌ای و نیز غرب‌زدگی بی‌‌ در و پیکر است که الزامات خاص خود را دارد. به عنوان مثال نمی‌توان سوار هواپیما شد و یا با قطار و اتومبیل به سفر رفت و به فرهنگ متناسب با صنعت آن بی‌اعتنایی کرد.
نمی‌توان قوانین بیمه و کار را پذیرفت و به دنبال آن در جستجوی قوانین اسلامی برای تطبیق بود.
نمی‌توان از صنعت جهانگردی دفاع کرد اما جهانگردان را ملزم به رعایت شئونات اسلامی در گشت و گذارهای شهری و دیداری با مردم کرد.
نمی‌توان مردم‌سالاری دینی را با مردم‌سالاری دموکراتیک در یک ترازو قرار داد و آزادی اسلامی به معنای ظهور اراده مشروع را با آزادی در فرهنگ غرب مقایسه نمود.
این چالش‌ها را ۴۱ سال است پشت سر گذاشته‌ایم و با تناقضات بسیاری در رفتار، اندیشه‌ها و گفتارهای این و آن روبه‌رو بوده‌ایم به هر حال انقلاب اسلامی ایران به گونه‌ای دوام آورده و قصد دارد استمرار داشته باشد و بر دیگر کشورهای اسلامی هم تأثیر گذارد که دشمنان قدری به لحاظ نظامی، سیاسی و اقتصادی مانند آمریکا و کشورهای متحد غربی را روبه‌روی خود داشته، دارد و خواهد داشت.
نتیجه آنکه برای حفظ این انقلاب بیش و بیشتر از آنکه خسارت‌های مالی داشته‌ایم، خسارت‌های جانی شهدایی را در تضمین داشته‌ایم که جبران حیات از دست رفته آنان امکانپذیر نیست.
این نتیجه ما را به نتایج بیشتری در عقبه و پیشقراول خود راهبر است. عقبه آن شهدا، خانواده‌های نجیب، شریف، باغیرت و مسئولیت‌پذیری هستند که همواره رایت عزتمند کشور و انقلاب را به اهتزاز در آورده و در مصاف‌های سخت پیوسته در میدان مبارزه و دفاع حضوری جدی داشته‌اند.
آنچه در مورد انقلاب اسلامی ایران نادیده گرفته شده و کمتر کسی به آن اندیشیده است جمع زندگان و مردگان و شهدایی است که همه ما وامدار تلاش‌های مجدانه آنها بوده‌ایم و اگر نازشی و افتخاری به انقلاب و دستاوردهای آن است حاصل مجاهدت‌ها، ایثارگری‌ها و مقاومت‌های عزیزانی است که روی در نقاب خاک دارند و یا کسانی که هم اکنون به دور از شایعات و شائبه‌های مفسده‌دار با چشمی تیزبین و قدرتی معنوی علیرغم فشارهای سخت اقتصادی در حفظ و حراست از انقلاب، کشور و امنیت شبانه روز در تلاشند.
۲۲ بهمن ماه نقطه عطفی در تاریخ کشور و ملت ماست و این روز تاریخی میراث ماندگار تمامی ملت ایران است. حتی کسانی که در این انقلاب سهم نداشته‌اند و یا مقابل آن ایستاده‌اند و یا برای خوشگذرانی و خوش‌باشی راهی دیارهای از ما بهتران شده‌اند تا زمانی که نام ایران در شناسنامه پیوست وطنی آنهاست انقلاب اسلامی با نام و نشان آنان گره خورده است چون ایرانی‌اند و اگر این انقلاب جهانی شده باشد با نام ایران شناخته می‌شود.
انقلاب همانند اعتماد یک سرمایه است. سرمایه‌ای مادی و معنوی که با دو بال پرواز آن می‌توان تا دورتر مرزها پرواز کرد. حتی اگر شاخ و برگ‌های آن با خیانت‌ها و فرصت‌طلبی‌های از خدا بی‌خبران دچار آفت شده باشد. ریشه‌های ستبر آن درون این خاک زرخیز محکم و استوار از خون شهدا تغذیه می‌کنند بدیهی است سرنوشت هر انقلابی در فراز و نشیب‌های تاریخی و انحراف از معیارها، گاه به مویی بند است مانند انقلاب کمونیستی در روسیه، چین، کوبا و ویتنام اما انقلاب اسلامی ایران همانند نهضت امام حسین(ع) با اعتقادات و معنویت مردم گره خورده است و با کودتای نظامی، توصیه‌های دیکته شده از خارج و یا تحریم‌های جانفرسای اقتصادی نمی‌میرد. می‌ماند، همانند درختی کهن ریشه می‌دواند، جوانه می‌زند و از پس خشکسالی‌ها باز هم شکوفه می‌دهد و به بار می‌نشیند.
۲۲ بهمن از آن رو یوم‌الله است که روح انقلابی آن با حضور مردم قهرمان ایران تجلی حضور می‌یابد و این میراث به هر سال جلوه‌های مردمی خود را به نمایش می‌گذارد. چه آنان که می‌آیند و چه آنان که نمی‌آیند این جلوه‌ها را تماشاگر خواهند بود چه بهتر که همه بیایند.
والسلام