سرمقاله محمد عسلی
به شکرانه آنچه داریم
به شکرانه سرزمینی با اقلیم های متنوع جغرافیایی کم نظیر از آب و درخت و جنگل و کشتزارهای گسترده گرفته تا کوههای سر به فلک کشیده غنی از گیاهان و رستنی ها و ذخائر آبی که در دل خود پنهان و پیدا دارند.
به شکرانه دریاها و دریاچه ها، سدها و آبگیرهای زیبا و پرمنفعت و نظراندازی که مرغان هوا را در چهار فصل میزبانند و گردشگاه های بسیاری که دل مردم مسافر را از زادگاه می کنند
به شکرانه مردمی که با قومیت ها و گویش ها و فرهنگ های دلبرانه و قابلیت های بی دریغ بالاترین هوش و استعداد را در جهان به نمایش گذاشته اند و هر کدام به هر دیار قدم گذاشته اند منشأ خیر و خوبی و توان کاری و استعدادهای بی نظیر بوده اند.
به شکرانه مردمی ستم ستیز و مبارز که گنجینه های باارزشی را در زیر خاک و روی آن پرورانده اند که آنها را شهید نامیده ایم به بهای دلاوری ها، شجاعت ها و ایثار و مجاهدت هایی که استقلال و آزادی و حفظ تمامیت ارضی ما به همت آنان میسر شده است به شکرانه مقاومت های مبارزانی که از جان و خوان و مال گذشتند تا ما در آرامش و اقتدار باافتخار به زندگی شرافتمندانه خود ادامه دهیم.
به شکرانه تاریخی گهربار از دلاوری ها، جنگ و ستیزها، مقاومت ها و شکست و پیروزی هایی که موقعیت کنونی ما را تضمین کرده اند.
به شکرانه میراث های کهن و نو ماندگار از دستاوردهای فرهنگی و ملی و فنآوری های غیرقابل انکار علمی و دستاوردهای بی نظیر تمدن چند هزار ساله ای که در در و دیوار و کوه و دشت کشورمان متجلی اند و بسیار گردشگران خارجی و داخلی را به دیارهای پرافتخارمان کشانده اند.
به شکرانه معادن سرمایه ساز و پرمنفعتی که از نفت و گاز و آهن و مس و طلا و نقره گرفته تا سنگ های قیمتی و بسیار خاک های زرخیزی که در اختیار داریم و از آنها بهره مند شده یا کم و بیش به هر دلیل بهره مند نشده ایم.
به شکرانه آفتاب درخشان و آسمان پرستاره ای که روزها و شب های ما را به نعمت نور خدادادی آراسته اند.
به شکرانه صنعتگران، فنآوران، کشاورزان، پزشکان و مهندسان و معلمان جان سختی که در این آب و خاک خدمتگزاران صدیق و با همتی هستند که تمامی مردم ما از خدمات آنان بهره مندند.
به شکرانه باورهای دینی و فرهنگی که ما را در راه راست مشوق بوده اند و زشتی ها و پلیدی ها و هوس-های شیطانی را از ما دور کرده اند.
به شکرانه آن عده از مسئولان با غیرتی که مخلصانه در تلاشند تا دشواری ها را آسان و سختی ها را سهل نمایند و در این آشفته بازار جهانی در برابر زیاده خواهی های دشمنان همیشگی که هر زمان با فشارها، جنگ ها و ترفندهایشان ما را رنجانده و گاه سرزمین ما را اشغال کرده و یا کشورمان را به استعمار خود درآورده اند ایستاده اند.
به شکرانه ارتش و سپاه نیرومند و بااقتداری که امپریالیسم جهانی را به خوف و خطر انداخته و راه سوءاستفاده آنان را سد کرده اند.
و نهایتاً به شکرانه تمامی نعمت های ریز و درشتی که بعضا بیش از دیگر کشورها نصیب ما شده و گاه و بیگاه قدر آنها را نمی دانیم، شاکریم به درگاه خدای ایران، خدای ایرانیان و خدای مسلمانان که همه جز یک خدای قادر و متعال نیست.
خدایی که در طول تاریخ یاور و راهنمای همیشگی ما بوده و هر زمان به او نزدیک شدیم نعمت های فراوان نصیبمان کرده و دمی از هدایت و حمایت ما دریغ نکرده است.
آری، به شکرانه چهار فصل با اعتباری که شرافت، غیرت و قدرت ورزشکارانمان را به جهانیان اثبات نموده و پهلوانان نامی و قهرمانان جهانی را به ما ارزانی داشته است.
به شکرانه زنان، مادران و دختران باعفتی که سرزمین ما را از آلودگی ها حفظ کرده اند و زمینه ساز رشد و پرورش جوانان غیور و قهرمان شدند
و به شکرانه ذوق و احساسات پاکی که از این همه نعمت خدادادی برخورداریم و در فقر و غنا عزت نفس، قناعت و شرافتمندی خود را به اثبات رسانده ایم خدای را شاکریم و بر محمد و آل او درود می فرستیم و لذت عبادت صادقانه و بی ریا را با هیچ فرصت دیگری تعویض نمی کنیم.
امید که پس از خلاصی از کمند ویروس هشداردهنده کرونا قدر سلامتی و آزادی هایی که فعلاً از ما گرفته است را بیشتر و بیشتر بدانیم و بقیت عمر را به آرامش بگذرانیم.
با این وصف راستی ما در این ایران عزیز و زیبا و دوست داشتنی و غنی از هر چیز، چه کم داریم؟
بیاندیشیم به روز واقعه، به روزهای سخت و قیاس کنیم حال و روز مردمان دیگر را تا بیشتر شکرگذار باشیم از آنچه داریم و برای آنچه نداریم و باید داشته باشیم، تلاش کنیم.
هوشمند باشیم، هوای یکدیگر را داشته باشیم و عشق به زندگی پاک و بی ریا را به ذائقه یکدیگر بچشانیم و دست بیچارگان و فقرا را بگیریم و یادمان باشد که ما وارث تمدنی عظیم و بزرگ هستیم و آیندگانی که می آیند و می روند ما را به قضاوت تاریخ خواهند سپرد و اگر خوب بوده باشیم مطمئن باشید بر گورمان نماز خواهند خواند و یادمان را به فراموشی نخواهند برد.
والسلام
- جمعه ۲۹ فروردین ۱۳۹۹
- سرمقاله

سرمقاله “محمد عسلی” ۳۰ فروردین ۱۳۹۸