سرمقاله محمد عسلی ۱۰ اسفند ۱۳۹۹
به شکرانه آنچه داریم و دریغ از آنچه نداریم

مثل مشهوری است که: «قدر عافیت کسی داند که به عقوبتی گرفتار آید»
سرزمین آباء و اجدادی ما چند کشور را با آب و هوای متغیری در خود جای داده و فقط در استان فارس شمال تا جنوب صفر تا ۳۵ درجه اختلاف درجه هوا دارند. یعنی در بوانات گردو به عمل می آید و در لارستان خرما.
سرزمین ما در شمال آب و هوای مدیترانه ای دارد و در جنوب کوهستانی است و صحرائی.
ما هم استان های جنگل خیز داریم، هم کویر، هیچ درختی نیست که در مناطقی از ایران قابل رشد و روئیدن نباشد.
ایران سرزمین زبانها و گویش های محلی مختلفی است هرچند زبان رسمی زبان فارسی است. اصالتاً نژاد اصیل ایرانی آریایی است اما ترکیبی از نژادهای هند و اروپایی، سامی و غیره هم داریم.
لباس های سنتی و زیبای استان های مرزی و مرکزی، حکایت ها از زیبائی های آمیخته و برآمده از طبیعت جاندار کشور دارند.
میوه ها و محصولات متنوع، فرآورده های غذایی متنوع، آسمان باز، آفتاب زر و دشت های بی در و پیکر همه و همه میراث های کهنی هستند که به نام ایران در جغرافیای گیتی ثبت و ضبط شده اند.
دریاها، رودها، رودخانه ها، که در آنها انواع جانوران دریایی بخشی از نیازهای غذایی ما را تأمین می کنند نعمت های خدادادی رایگانی هستند که انگیزه های ما را در طول تاریخ برای سدسازی ظهور و بروز داده اند.
ایران به لحاظ میراث های طبیعی و باستانی یکی از شاخص ترین و قوی ترین کشورهای دنیاست.
۲۵۰۰ سال در طول دوران های پادشاهی آثاری دیدنی و اعجاب آور دارد. هخامنشیان، اشکانیان، ساسانیان و دیگر سلسله های تاریخی همه و همه از خود آثار و بناهای شکوهمند تاریخی به جای گذاشته اند که اعجاب جهانیان و گردشگران را برمی¬انگیزند. کدام فلز و دیگر مواد معدنی قابل تصور است که در کشور ما نباشد؟
معادن نفت و گاز، روی و آهن و مس و منگنز و طلا و نقره و هم اورانیوم که استحصال می شوند و دیگر معادنی که بعضا بکر و ناشناخته مانده اند.
فقط کافی است به جزیره هرمز و خاک های رنگی آن توجه کنیم که مدتی توسط افراد فرصت طلب و سودجو به خارج از کشور صادر می شدند!
زمین های کشاورزی و قابلیت های خاکی که همه نوع محصول را می توان از آن برداشت کرد.
هنرها و هنرمندان با ذوقی که دستمایه های احساس بکر آنان و توانایی هایشان در هنرهای سنتی مانند قالی بافی، گلیم بافی، حصیربافی، شال بافی، رنگرزی، سفال کاری، پارچه بافی، نقاشی، موسیقی، سینما و تئاتر و دیگر هنرها از جمله شاعری و نویسندگی و تحقیق و پژوهش زبانزد جهانیان است. ثروت های بی بدیلی هستند که در طول تاریخ رو به کمال و تکامل بوده اند.
و مهم تر از همه، هوش سرشار ایرانیان، استعدادها و توانمندی های روحی، ذوقی؛ معنوی، هنری و بدنی آنها که نمونه های بسیاری از آنها را می توان حتی در کشورهای دیگر و در مصدر امورات مهم دید چه آنان که در ناسا «مرکز فضایی» آمریکا مشغول کار و تحقیقند و چه آنان که در دانشگاه های کشور به تدریس و مطالعه و پژوهش مشغولند و یا در صنایع هسته ای، نانو، نظامی و علوم پزشکی و غیره کارآمد و مفیدند همه سرمایه های ارزشمندی هستند که جهانیان را به حیرت و تعجب وا داشته اند.
آری همه چیز داریم. همه آنان که بیشترشان هدیه خداوند و حاصل تلاش مرزداران و مجاهدان کشور است و به پای هر وجب خاک پاک میهن خون جوانانی ریخته که برای حفظ کشور از جان مایه گذاشته اند.
ما سرمایه های معنوی بسیاری را از فلسفه و حکمت و علوم انسانی و تجربی و ریاضی و هم نجوم و شعر و ادب به دنیا عرضه کرده ایم و غول های بزرگی را که تا قله طی کرده اند به دنیا ارزانی داشته ایم. آثار دانشمندان ما از جمله کتاب قانون در طب به زبان های زنده دنیا ترجمه شده و چهارصد سال در دانشگاه های اروپا تدریس شده است.
خیام، سعدی، حافظ، مولانا، فردوسی، ملاصدرا و بسیاری دیگر به شهرت جهانی رسیده اند و هنوز فارسی زبانان تاجیکستان، افغانستان، چین، هند، کشمیر، ترکیه و بسیاری کشورهای دیگر حافظ می خوانند.
انقلاب اسلامی ما جهان را درنوردید و معادلات سیاسی و اقتصادی دنیا را تغییر داد.
و اما بعد؛
حال این سئوال پیش می آید با این همه دستاوردهای علمی، صنعتی، معنوی و خاک خوب کهن وطن چه کرده ایم که بسیاری از مردم ما زیر خط فقر زندگی می کنند؟
ارائه طرح اقتصاد اسلامی نتیجه مثبتی برای رشد اقتصادی کشور به بار نیاورد و ما را با یک اقتصاد شتر، گاو، پلنگ مواجه کرد. تلفیقی از اقتصاد سوسیالیستی، سرمایه¬داری و عقود اسلامی که عملا اسلامیت آن کمرنگ بود و انطباق عقود اسلامی با معیارهای سرمایه داری و بانکی که به دنبال سود بیشتر هستند همخوانی نداشت و ندارد. زیرا ربا در اسلام حرام است و قرض الحسنه به معنای قرض به خداست که با هیچ معیار بانکی توازن و تطابق ندارد. نتیجه آنکه از همان پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون از یک مدیریت اقتصادی جامع و مطلوب و روزآمد برخوردار نبوده ایم.
دوم به علت ناکارآمدی بعضی مدیران در حوزه های فرهنگی، اقتصادی و سیاسی نتوانستیم با دنیا تعاملات اقتصادی و داد و ستدهای بازرگانی مقبول داشته باشیم مضافا اینکه ۸ سال جنگ تحمیلی و تحریم و تهدیدهای نظامی ما را در انزوای داد و ستدهای اقتصادی قرار داده و دور زدن تحریم ها خسارت های جبران ناپذیری برای کشور و ملت به بار آورده و دزدی ها، اختلاس ها و فریب و نیرنگ های فرصت طلبان که بعضا از مدیران کلیدی بانک ها و یا واسطه های خرید بوده اند از دل همین راهکارهای عبور از تحریم بیرون آمده است.
سوم عدم نظارت صحیح و بدون واسطه و رانت از عملکرد اقتصادی تولیدکنندگان و فروشندگان موجب شده کالاهای اساسی و مورد نیاز مردم هم در بازار آزاد با نرخ های کاذب و گرانی های لحظه ای ارائه شوند.
دریغ از آنچه که داشتیم و دریغ بیشتر از آنکه هنوز هم درس نگرفته ایم و مصلحت کشور را وجه المصالحه بعضی تصمیمات اقتصادی محفلی کرده ایم و این مسیر را در طول سالیان ادامه داده و دولت و بازار را در منگنه تحریم ها گذاشته ایم.
اگر بناست فردا و یا فرداهای نیامده تن به تغییری دهیم که بتواند ما را از این اقتصاد بیمار و فلاکت بار نجات دهد چه بهتر که از همین امروز در اندیشه اصلاح ساختار اقتصادی کشور برآئیم تا بیش از این نرخ بیکاری، اعتیاد، طلاق و عصبیت ها روند صعودی طی نکنند.
والسلام