سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی ۲۶ فروردین ۱۴۰۰
شایسته ها و بایسته ها

از جمله نشانه های جاافتادگی و نهادینه بودن جایگاه رسانه ها این است که قادر به باز کردن گره های ایجاد شده پیرامون رویدادهایی باشند که مسئولین تمایلی به آشکار کردن سرچشمه آن ندارند . متاسفانه در بحث چرایی خیز اخیر کرونایی و موج چهارم و مقصران اصلی آن سررشته ای که قابل دنبال کردن و رسیدن به اصل مطلب باشد وجود ندارد و معلوم نیست در ستاد کرونا پیش از نوروز چه تصمیماتی اتخاذ شده است ؟! افرادی که در دسترس خبرنگاران بودند و خردک اظهار نظری می کردند گفته اند که کسانی مانع از لغو سفرها شده اند و نام آنها را هم نمی برند ! کسی هم نیست که در شرایط عدم دسترسی مردم عادی به واکسن مسئولیت بپذیرد و برای ایجاد شرایطی که در آن قرار داریم توضیح دهد . اداره ی کشور به این شیوه راه به جایی نمی برد چرا که تعیین مسئول با هدف جلوگیری از بلبشو و بی نظمی است و مسئولین موظف به برنامه ریزی و اجرا هستند . این که به مردم گفتیم به مسافرت نروند برای متقاعد کردن افکار عمومی کافی نیست زیرا رویکرد مردم به کار و فعالیت و تفریح و دید و بازدید با زندگی آنها گره خورده و اگر بناست کرونا مهار شود جز با اعمال قانون و ممنوعیت قانونی سفر و منع عملی رفت و آمد امکان پذیر نمی باشد . البته ما در بحث اقتصاد و اداره ی جامعه و مسائل سیاسی هم شرایط مشابهی داریم و در واقع همه چیزمان به یکدیگر شباهت دارد . این که با اوج گیری کرونا در کشور اخبار مربوط به همه گیری در سرتاسر جهان و تلفات انسانی آن پررنگ تر می شود در واقع تلاشی در جهت متقاعد کردن مردم برای پذیرش این مسئله است که کرونا بلایی جهانگیر است و کاری جز تسلیم محض در برابر آن از ما برنمی آید . در حال حاضر جایگاه وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی در ستاد کرونا مبهم است زیرا اگر تصمیمات ستاد بر اساس گزارش های بهداشتی و پزشکی و توصیه های کارشناسانه است چرا کسی مطابق نظر وزیر بهداشت و درمان مانع رفت و آمدهای نوروزی نشد ؟ اگر تصمیم را دیگران می گیرند چرا وزیر بهداشت را مورد هجمه قرار می دهند؟ اگر بناست از این ماجرا بهره گیری انتخاباتی شود و به قول وزیر بهداشت از این نمد کهنه بخواهند کلاهی درست کرده و بر سر مردم بگذارند چرا کسانی که مسلوب الاختیار شده اند را مسئول می دانند ؟ وقتی بحث جان مردم در میان است همه بدون استثناء باید تابع پروتکل های بهداشتی که توصیه شده از سوی کارشناسان است باشند ! اگر کسانی وانمود می کنند پیرو پیشنهادهای کارشناسانه هستند چرا پیش بینی های علمی را مبنای تصمیم خود قرارنمی دهند و اگر قرار است همان گونه که در اقتصاد و فرهنگ و …. دخالت می کنند و همه چیز را از مدار خود خارج می سازند می خواهند در امر بهداشت و درمان مردم هم دخالت کنند با صراحت و شجاعت اعلام نمایند !
خیلی شگفت انگیز است که بعضی ها با اعتماد به نفسی عجیب هنگامی که بعضی افراد در حوزه ی تخصصی آنها وارد شده و اظهار نظر می کنند ، برمی آشوبند و واویلا سر می دهند اما خودشان در اغلب اموری که در آن تخصص ندارند دخالت می کنند ؟ در حال حاضر چه کسی باید پاسخگوی شرایط فعلی باشد ؟ بی گمان اگر سفرهای نورزوی ممنوع می شد و مردم نه با حرف بلکه در عمل ناگزیر به رعایت پروتکل ها می شدند ، نوروز بهترین فرصت برای سرکوب کردن کرونا بود و به تهدیدی برای فراگیری آن تبدیل نمی شد. دلخوش بودن به جریمه های نیم میلیونی به عنوان ابزار بازدارنده صرفا به معنای هموار کردن راه سفر برای پولدارها ست همراه با نیم نگاهی به پر کردن سوراخ سنبه های ایجاد شده در امور مالی !! .کار به جایی کشیده که جز مشاغل مرتبط به غذا و برخی از امور جزیی دیگر سایر مشاغل تعطیل شده اند . معلوم نیست دولت بر چه مبنایی می تواند در راستای فاصله گرفتن از اتکا به درآمدهای نفتی از اصناف و بازاریان مالیات بگیرد ؟
اگر گردانندگان کشور دانشمندان و فعالان حوزه ی پزشکی را از صلاحیت های لازم علمی برخوردار می دانند ، باید همه ی تصمیم گیری های مرتبط با بحث کرونا را به آنها واگذار کنند تا قبول مسئولیت از سوی آنان امکان پذیر باشد. وقتی وزیر بهداشت و درمان آشکارا در رسانه ی ملی اعلام می کند که به توصیه های او توجه نکرده اند ، مردم دلشان می خواهد بدانند دقیقا چه کسانی در برابر وزیر بهداشت ایستاده اند ! معلوم نیست چرا تا در جایی زلزله می آید یا سیل به راه می افتد و بحرانی مردم را تهدید می کند صدها متولی برای جلب کمک های مردمی و دخالت در مدیریت و مهندسی بحران با هدف بهره برداری تبلیغاتی از آن پیدا می شوند در حالی که قاعدتا پس از وقوع هر بحرانی باید شاهد تشکیل ستاد مرتبط و متشکل از افراد متخصص و صاحب تجربه باشیم و تمامی کسانی که قصد کمک دارند نیز باید خود را با چنین ستادی هماهنگ کنند و کمک های مالی و غذایی و دارویی و هر گونه امداد رسانی تحت هر عنوان و طرحی باید از کانال ستاد مرتبط با آن دنبال شود . این که فلان نهاد یا سازمان قصد تبلیغ و اظهار وجود دارد منجر به شکل گیری کانون های متعدد و ناهماهنگ می شود و ابتدا غوغایی به راه می افتد و تبلیغاتی صورت می گیرد که مردم تصور می کنند همه چیز روی ریل است اما پس از مدتی معلوم می شود که کار آنچنانی هم صورت نگرفته و سیل زدگان و زلزله زدگان و آسیب دیدگان از توفان و کرونا همچنان با انواع مشکلات دست و پنجه نرم می کنند . وقتی همه چیز رنگ سیاسی به خود می گیرد و نگاه ابزاری به بحران ها به یک اصل برای بهره برداری تبلیغاتی تبدیل می شود حتی به قول رئیس جمهور مذاکره را هم به انتخابات وصل می کنند . از منظر مردم ابتدا به نظر می رسد که همه چیز تحت کنترل است و شایسته ها به دنبال بایسته ها هستند اما پس از مدتی معلوم می شود که نه از شایسته ای خبری هست و نه از بایسته ای !!