سرمقاله محمد عسلی ۱۵ تیر ۱۴۰۰
کار ملک است آنکه تدبیر و تأمل بایدش

در حکومت های مردم سالار پل ارتباطی بین دولت و ملت پلی یک طرفه نیست، داد و ستدها هم فقط داد و ستدهای مادی نیست، تبیین راهکارها و گره گشایی های سیاسی و اقتصادی توسط خبرگان و صاحب نظران کشورها از طریق مطبوعات و رسانه ها خطاب به هیأت دولت انتشار می یابد. احزاب در رقابتی تنگاتنگ سکاندار دیدگاه های مختلف در ابعاد سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی اند.
تضارب آراء و تنویر افکار عمومی به مردم کمک می کند تا رشد فکری پیدا کنند و خود را در حمایت از دولت موظف و مسئولیت پذیر بدانند. احزاب تشریفاتی و فرمایشی دوران سلطنت محمدرضا شاه سابق به تعارف و تکلف خنثی و بی خاصیت و بیشتر نمایشی کاری از پیش نبرد چه حزب ایران نوین که در رأس آن فریدون هویدا بود و چه حزب مردم که روزنامه توفیق نام آن را به حزب کژدم تغییر داده بود.
احزاب خرده پای دیگر هم بود و نبودشان چندان تفاوتی نداشت یکی از دلائل اعتراضاتی که به قیام و سپس به انقلاب بر علیه سلطنت منجر شد حکومت استبدادی شاه و خفقان سیاسی رژیم سلطنتی بود که خلاء آزادی سیاسی موجب گردید افشاگری های امام خمینی(ره) و اتحاد روحانیت بر علیه عملکرد شاه و نفوذ سیاسی و نظامی آمریکا و فعالیت زیرزمینی گروه های چپ و التقاطی نارضایتی عمومی را دامن زند و هیچ یک از دست اندرکاران نظام نتوانند از پس انقلاب بر آیند.
بعد از پیروزی انقلاب شکوهمند انقلاب اسلامی حزب جمهوری اسلامی تأسیس شد و فعالیت خود را از سر گرفت که اعضاء اصلی آن حضرات آیت ا… هاشمی، آیت ا… علی خامنه ای و میرحسین موسوی بودند به قرار اطلاع دو تن از این آقایان به حضور حضرت امام رسیدند و تقاضا نمودند که یک حزب دیگری توسط یکی از آقایان در رقابت با حزب جمهوری اسلامی تأسیس شود تا دو طیف یا دو گروه از مردم با دیدگاه های متفاوت بتوانند با هم رقابت داشته باشند.
امام فرموده بودند: «حزب در ایران سابقه خوبی نداشته و نتایج مثبتی به نفع مردم به بار نیاورده است شما اگر بتوانید همین نماز جمعه را که عبادی، سیاسی است با حضور مردم اداره کنید به نتیجه مطلوب خواهید رسید. «نقل به مضمون»
نتیجه آنکه حزب جمهوری اسلامی هم نتوانست به اهداف خود برسد مضافا آنکه دفتر تشکیل جلسات آن توسط منافقین بمب گذاری شد و اکثریت اعضاء کلیدی آن به ویژه شهید عالی مقام بهشتی به شهادت رسیدند. بعد از مدت کوتاهی حزب عملاً غیرفعال و تعطیل شد.
احزاب دیگری هم مجوز تأسیس گرفتند که فقط در ایام انتخابات گهگاهی فعال شدند و اظهار وجودی کردند اما مردم به آنان رویکردی نداشتند. ائمه جمعه و جماعات اگرچه توانستند جمعیت قابل توجهی از نمازگزاران و طرفداران نظام را ترغیب کنند و حضور جمع کثیری از مردم را مغتنم شمارند اما خطبه ها بیشتر در تأیید عملکرد نظام و مسئولان خوانده شد و کمتر به نقد و انتقاد از عملکرد مدیران و مشکلات و معضلات اقتصادی پرداخته شد.
نتیجه آنکه حضور مردم در نمازهای جمعه و جماعات هم کم کم کمرنگ شد و دیگر از آن جمعیت چند صد هزار نفری خبری نشد.
آنچه مسلم است آنکه نارضایتی عمومی مردم از عملکرد رژیم سلطنتی و دولت وقت و قبل ایران را به سمت یک انقلاب تمام عیار سوق داد.
قانون اساسی نظام جمهوری اسلامی با اصول و موادی مترقی تصویب و به آراء عمومی گذاشته شد.
اما این قانون همانند قانون اساسی دوران های گذشته در بعضی از اصول و مفاد به سایه رفت به ویژه درخصوص آزادی های سیاسی و مدنی یکی از دلائل نفوذ رسانه های معاند خارجی پر کردن خلاء مطبوعات آزاد بود. مطبوعاتی که یا به خودسانسوری مشغول شدند و یا مورد بی مهری مدیران کلیدی قرار گرفتند. گویی نقد عملکرد هر مدیری تعبیر مخالفت با نظام از آن تشخیص داده می شد. هرچند روزنامه هایی هم بعضا به مطالبی پرداختند که اصالتا با هویت انقلاب سر جنگ داشتند. نمونه آن روزنامه جامعه بود که در آن زمان اثبات شد آمریکائی ها روی آن سرمایه گذاری کرده بودند و بعدها یکی از دست اندرکاران آن سخنگوی مخالفان نظام در شبکه های تلویزیونی VOAو BBC شد.
به هر تقدیر شرایط زمانی که همراه با فشارهای سیاسی آمریکا، اشغال لانه جاسوسی، جنگ ۸ ساله تحمیلی، تحریم های ظالمانه آمریکا و متحدان اروپایی آن بود بسیاری از مدیران روزنامه ها را به علت همصدا نشدن با رسانه های خارجی به خودسانسوری کشید تا به اصطلاح دشمن شاد نشویم.
اما امروز که نظام جمهوری اسلامی با گذشت ۴۲ سال مبارزه و مقابله با دشمنان سرسخت توانسته شاخ آمریکا را در منطقه بشکند و به قدرتی تأثیرگذار در جهان تبدیل شود وقت آن است که مسئولان نظام به معضلات و مشکلات معیشتی، فرهنگی و اجتماعی مردم بپردازند.
برای تشخیص درد و نحوه درمان آن روزنامه ها، رسانه های مجازی مسئولیت پذیر، رادیو و سیمای جمهوری اسلامی از تعارف و تشریفات خارج شوند و به بیان مسائل و راهکارهای رفع آنها رو بیاورند.
نخبگان، نویسندگان، پژوهشگران و هنرمندان کشور همه باید به میدان آیند و به جای گله و شکایت و نقدهای محفلی، دیدگاه ها، نقدها و راهکارهای خود را رسانه ای کنند و یا مستقیما برای رئیس جمهور جدید ارسال نمایند.
آنچه نباید از آن غافل شویم کشوری است که دارای توانمندی های بالقوه و بالفعلی است و ما در آن زندگی می کنیم. شرایط خوب، یا بد زمانه همه را در یک کشتی نشانده و به هم سرنوشتی کشانده است. کوچک ترین خللی در بدنه یا کف کشتی، همه را غرق می کند.
دشمنی ها را کنار گذاریم. بر عقده ها سرپوش گذاریم، جهان حریص و گرگ صفت پیش رو را به خوبی نظاره کنیم و بدانیم که هیچ کس و هیچ کشور و دولتی دایه دلسوزتر از مادر نیست. همسایگان ما چه آنان که فقیرند و بیچاره و چه آنان که ثروتمندند و حامی های گردن کلفت دارند، همه در جنگی ناخواسته یا مستقیم و یا غیرمستقیم و به واسطه در جنگی تحمیلی به نفع کشورهای تولیدکننده اسلحه درگیرند و آسیب پذیر شده اند در میانه این جهان پرآشوب و تروریست پرور اول برای حفظ و تثبیت امنیت جانی و دوم برای آب و نان و حفظ هر آنچه داریم تلاش کنیم که اگر روش کهنه تفرقه بیانداز و حکومت کن به ثمر نشیند نه از تاک، نشان ماند و نه از تاک نشان.
والسلام