سرمقاله سردبیر “اسماعیل عسلی” ۳۱ تیر ۱۴۰۰
صدای پای تغییرات اساسی

یکی از نشانه های شایسته سالاری این است که هر کسی فراخور جایگاهی که دارد ، کار خودش را بکند و به حریم کاری دیگران وارد نشود . این که شخصی در یک زمینه مهارت دارد ، توجیه کننده ی دخالت او در زمینه های دیگر نیست . برخی از افراد در جامعه ی ما هیچ حد ومرزی برای اظهار نظر و دخالت در امور گوناگون برای خود قایل نیستند و تصور می کنند همین که یک جمله در باره ی موضوعی در جایی شنیده اند با بر زبان آوردن آن می توانند حق مطلب را ادا کنند و بسیار علاقمندند که برای حفظ هژمونی خود همه را خاضع و منقاد بار بیاورند و به سادگی هم زیر بار پذیرش برتری دیگران و مسئولیت پذیری آنها در زمینه ای که تخصص دارند نمی روند . خوشبختانه با خرابکاری های صورت گرفته و بی نتیجه ماندن بسیاری از ایده ها و برنامه های تخیلی مورد نظر چنین افرادی ، دیگر از آن هژمونی خودساخته خبری نیست !
اصولا وجود رشته های گوناگون در دانشگاه های سراسر جهان برای تحصیل بیانگر این واقعیت است که هر کسی برای مفید واقع شدن ، همت خود را به تحصیل در رشته ای خاص به کار گیرد و سالها کسب تجربه و مطالعه کند تا با تعمق در جزئیات و اشراف بر کلیات یک رشته ی کاری ، بتواند ذوق را با دانش همراه سازد و کارهای محوله را پیش ببرد . یکی از دلایل موفقیت بسیاری از کشورهای توسعه یافته این است که به زیر شاخه های علمی و تقسیم وظایف بین افراد بر اساس دانش و تجربه توجه ویژه ای دارند اما در جامعه ما اگر بخواهیم رگ وریشه مسئولین را در بیاوریم اغلب قوم و خویش سببی و نسبی هستند و در خوشبینانه ترین حالت به حزب و گروهی خاص تعلق دارند .چینش هرم مسئولیت ها از بالا به پایین به گونه ای است که وقتی دست یک نفر می سوزد فریاد دیگری به آسمان بلند می شود و به همین دلیل است که مبارزه با فساد در مسلخ چنین مناسباتی هرگز راه به جایی نخواهد برد و هر کسی به دنبال آن است که وابستگان قومی و جزبی و جناحی خود جایگیر کند ! غافل از این که زمانه ی چنین تقسیم وظایفی به سر آمده و مردم را جز با شایسته سالاری نمی توان به همراهی واداشت . زیرا شایسته سالاری موجب نهادینه شدن قانون و ایجاد احساس هم سرنوشتی بین آحاد مردم می شود و شکاف های ایجاد شده ی طبقاتی را که به نفرت پراکنی و سرکشی مدنی انجامیده از بین می برد ! این روزها برای مردم سر سوزنی اهمیت ندارد که مسئولین در پس و پیش اسم خود چه عناوینی ردیف کرده باشند زیرا به این نتیجه رسیده اند که از نام ها کاری برنمی آید بلکه آنچه برای مردم مهم است این که افرادی که متصدی انجام کاری می شوند از توانایی لازم برای به سامان رسانیدن امور برخوردار باشند و تنها در اندیشه اعتلای نام ایران و رفاه مردم خودشان باشند ! امور
حاشیه ای دیگر هم به تبع چنین رویکردی حاصل خواهد شد !
شاید زمان آن فرارسیده باشد که حوزه های علمیه هم برای ارتقای سطح توانایی
فارغ التحصیلان علوم دینی و پذیرش شدن توسط افکار عمومی به زیرشاخه ها توجه کنند تا طلابی که اشتیاق فراوانی برای پذیرش مسئولیت های اداری و سازمانی و حقوقی دارند ، پس از فراغت از مقدمات و سطح و گذراندن دوره هایی که به آنها تشخص می بخشد ، با بهره گیری از علوم روز دانشگاهی در زمینه های روانشناسی ، اقتصاد ، حقوق ، جامعه شناسی و … صاحب تخصص شوند و در جریان نیازهای روزمره و واقعیت های جهان پیرامون قرار گیرند و نگاهی روزآمد به امور زندگی و مطالبات مردمی داشته باشند . به هر حال هر چه مسئولین کشور به جزئیات امور آگاه تر باشند درک واقع بینانه تری از منافع ملی خواهند داشت .
زمانی که سیل مطالبات مسکوت مانده پشت سد بی تدبیری و غفلت از آنچه در جهان می گذرد انباشته می گردد احتمال آسیب وارد شدن به چنین سدی و
رها شدن حجم عظیمی از آب ویرانگر وجود دارد . هم این روزها برخی از متولیان امور از لزوم همدردی با مردم و عذرخواهی از آنها و توجه به عدالت و محاکمه ی افراد خیانتکار سخن به میان می آورند که دستاورد تحلیل های صورت گرفته روی کم و کیف انتخابات اخیر است . گویا صدای مردم شنیده شده و قرار است شاهد
رخ دادن اتفاقات خوب باشیم . با این وضع میتوان امیدوار بود که تغییراتی اساسی در راه باشد .