سرمقاله محمد عسلی ۲۸ تیر ۱۴۰۰
اندر حکایت مدیریت بحران

تغییر شرایط در کشوری مانند ایران که هنوز موتور محرکه انقلاب در اعمال سیاست های داخلی و خارجی روشن است و راه رفته را بازگشتی متصور نیست بدون حضور و همکاری همه جانبه مردم اصلاح پذیر نیست.
جنگ اعم از نظامی و رسانه ای می تواند بحران ساز باشد. خشکسالی و کم آبی بویژه عدم تأمین آب آشامیدنی نیز بحران آفرین است، تورم مستمر و رو به افزایش و گرانی های لحظه ای و کاهش ارزش پول ملی اقتصاد را در سراشیبی سقوط قرار می دهد.
جمهوری اسلامی از ابتدای پیروزی انقلاب تاکنون پیوسته با بحران ها و تغییر شرایط زندگی مردم مواجه بوده و کم و بیش توانسته از آن بیرون آید، نهایت اینکه هزینه های سنگین آن را نیز پرداخته است. علت اصلی خروج از بحران های مختلف چه طبیعی مانند سیل ها و زلزله های ویرانگر و چه ناشی از عوامل خارجی و ضعف مدیریت های داخلی صرفا حمایت و حضور مردم انقلابی ایران بوده است.
به قول ژنرال دوگل در سفری که قبل از انقلاب به ایران داشت، می توان مردم را برای استقبال به خیابانها آورد و دانش آموزان را به پشت نرده ها پرچم به دست نگه داشت، اما نمی توان آنها را خنداند و یا به گریه وا داشت. (ادامه…)