سرمقاله محمد عسلی ۱۰ مرداد ۱۴۰۰
انتخاب اصلح با کدام معیار؟

رئیس جمهور جدید با کوهی از مشکلات اقتصادی و چالش های سیاسی به زودی کار خود را شروع می کند. مشکلاتی که قطعا یک شبه حل نخواهند شد. گرانی و تورم ناشی از مدیریت های اقتصادی ناکارآمد و تحریم های کمرشکن ۴۰ ساله، آثار و عواقب نامطلوب جنگ تحمیلی که فقط خسارات مالی آن بیش از هزار میلیارد دلار برآورد شد. خشکسالی های پی در پی که کمبود آب کشاورزی و مصرفی را در اقصی نقاط کشور در پی داشت. خسارات ناشی از سیل های ویرانگر، زلزله ها و حوادث ناشی از تصادفات رانندگی که بسیاری را از سرپرست نان آور خانواده محروم کرد و بار سنگینی از هزینه های معضلات اجتماعی را روی دوش مردم و دولت گذاشت.
سودجویی و سوءاستفاده از شرایط تحریم توسط سوداگران مرگ اقتصادی که زمینه ها و شرایط قاچاق کالاها و دامن زدن به نظام گسیختگی اقتصادی را در پی داشت، دخالت مستقیم نظامی آمریکا در کشورهای همسایه که امنیت مرزی ما را تهدید می کرد و از دل آن داعش و طالبان و القاعده بیرون آمدند و دو همسایه مسلمان ما را در مرزهای شرقی و جنوبی به جنگ و فقر و نظام گسیختگی سیاسی کشاند و ایران مجبور شد برای پیشگیری از قوت گرفتن داعش برای حمله به ایران به آنها کمک کند و مستقیما در عراق و سوریه به دفاع بپردازد و نهایتا امروز که حدود دو سال است کشور درگیر بیماری همه گیری کروناست، بیماری مسری جهانی که در دفعات، بسیاری از کسب و کارها را به تعطیلی کشانده و همانند خوره به جان اقتصاد کشور افتاده و دولت را مجبور کرده برای جبران خسارت ها از خزانه کم جان مایه گذارد.
آری اگر انصاف داشته باشیم و مخالفان و دشمنان نظام جمهوری اسلامی کمی عادلانه به قضاوت نشینند متوجه می شوند که اگر هر کشور قدرتمندی این همه زخم در تن و جان می داشت سالیانی بود که به دار فنا رفته بود.
اما در همین شرایط سخت نظام توانست با حمایت مردم در مواضع سیاسی و اقتصادی ضد استعماری و استکباری خود بایستد و بیش از آنچه تصور دشمنان بود دست به اقدامات محیرالعقولی هم بزند. چه در تحول آفرینی صنعتی و چه در ارتقاء سطح آمادگی نظامی، با همان اقتصاد بیمار ضربه پذیر.
و اینک که مثلث دولت جدید، سپاه و ارتش و مجلس به صورت یکدست برای مقابله با همه معضلات و مشکلات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی بدون اختلاف نظر به پای کار آمده اند می توان به مرور موانع را از جلو پای برداشت و با استفاده صحیح از منابع با مدیریت صادق و شفاف به جبران کاستی ها و ناراستی ها همت نمود مشروط بر آنکه نخست ریاست محترم جمهور منتخب مردم، وزرا و مدیران خود را از بین کسانی انتخاب کند که کارنامه ای پاک و توان تخصصی بالایی داشته باشند و نتوان نقطه ابهامی در زندگی و عملکرد آنها پیدا کرد و آنها را ملزم نمود که حتما از مشاوره افراد خبره و آگاه و باتجربه در تصمیم گیری ها استفاده کنند.
دوم دست واسطه ها، قاچاقچیان، رانت خواران و مفسدین اقتصادی و سیاسی را قطع کرد که مستلزم داشتن سازمان بازرسی قوی و قسم خورده ای است.
سوم اعمال سیاستی که همسایه های ما را از ما نترساند در مواردی که نباید بترسند و آن با شفاف سازی و دیپلماسی قوی امکانپذیر است.
چهارم ترتیبی داده شود تا توصیه طلبی، چانه زنی های معمول، قوم گرایی در بدنه سازمان و ساختار حکومتی و تعارفات و تکلفات جای خود را به احساس مسئولیت، قاطع بودن در ایفای وظایف و زدودن توقعات ناشایست دهد.
پنجم که یکی از مهماتی است که بسیار در آن غفلت شده، فرهنگ سازی برای رفع عادات ناشاست و زیان بار است.
فرهنگ سازی برای پیشگیری از جرائم کیفری، تخلفات رانندگی، داد و ستدهای بازاری، استفاده مطلوب از اوقات اداری، کاهش مکاتبات اداری و مقابله با بوروکراسی وقت گیر.
فرهنگ سازی با هزینه کرد مورد نیاز از طریق ارتقاء دادن سطح خبررسانی و ترویج فرهنگ شهروندی توسط روزنامه ها و رسانه های مکتوب و مهم تر آنکه به نظر می رسد نظام جمهوری اسلامی و دولت به نحو مطلوب از رسانه ها برای ارتباط معقول و شفاف سازی استفاده نمی کنند و دست از حمایت برداشته اند به گونه ای که بسیاری از روزنامه ها و دیگر نشریات مکتوب تعطیل یا نیمه تعطیل شده اند. در واقع رکن چهارم مشروطیت تعطیل شده است. در صورتی که می تواند موتور محرکه دولت و آینه تمام نمای جامعه باشد و به موقع زنگ های خطر را به صدا درآورد. این خواسته ها جز با انتخاب اصلح و اعمال معیارهای عالمانه میسر نمی شود.
والسلام