• print
سرمقاله سردبیر “اسماعیل عسلی” ۳۰ مرداد ۱۴۰۰

سرمقاله سردبیر “اسماعیل عسلی” ۳۰ مرداد ۱۴۰۰
آرزو بر جوانان عیب نیست

با واکسینه شدن گروه های سنی افراد مسن و پرخطر و کسانی که دارای بیماری های زمینه ای بودند ، نمودار سنی مرگ و میرها تغییراتی را نشان می دهد و افراد آگاه که چند و چون مرگ و میرها را در ایران رصد می کنند از مرگ افراد زیر ۶۰ سال نیز خبر می دهند که نشانه ی خوبی نیست چرا که حرکت جمعیت ایران به سمت پیر شدن ایجاب می کند که برای حفظ جان کودکان و نوجوانان بیش از پیش برنامه ریزی داشته باشیم . در حال حاضر مردم ایران که در جریان جنگ ۸ ساله آسیب های جانی و روانی فراوانی را تجربه کرده اند و بیشترین صدمه ها را ظرف این ۸ سال دیده اند ، در حال از سر گذراندن کرونا هستند که تلفاتی چند برابر ی را از آنها می گیرد ! آن گونه که از مصاحبه های گوناگون برداشت می شود گویا مسئولین در ابتدای ورود کرونا به ایران از آمادگی بالایی برای برخورد با این پدیده ی ناشناخته برخوردار نبودند و اصرار زیادی هم به همراهی با جامعه ی جهانی در ابتدای شیوع کرونا وجود نداشت به همین دلیل شاهد قرنطینه نقاط آلوده ای نظیر قم آن گونه که در ووهان چین به عنوان خاستگاه این بیماری اتفاق افتاد نبودیم . متعاقب آن نیز تولید واکسن داخلی با اما و اگرهایی مواجه شد که قابل پیش بینی نبود و کمتر کسی از قابلیت های ویروس کرونا برای جهش و تغییر سمت و سوی اثر گذاری خبر داشت . دیدگاه برخی از افراد مسئول و مرتبط با برخورد با این بیماری این بود که شاید با همه گیری آن شاهد مصونیت عمومی باشیم اما رفتاری که این ویروس حتی در جوامعی که واکسیناسیون هم صورت گرفته از خود نشان داد بیانگر این واقعیت است که همراهی با توصیه های بهداشت جهانی و تبعیت از پروتکل هایی که پزشکان و متخصصین بر آن تاکید دارند باید صرف نظر از برخی پیش داوری ها دنبال شود به طوری که مسئولین بتوانند پاسخگوی پرسش هایی که بعدها تاریخ مطرح خواهد کرد باشند .
وظیفه ی مسئولین خصوصا مسئولین بهداشت و درمان در حال حاضر این است که هر گونه تصمیم گیری در باره ی نحوه برخورد با کرونا را به متخصصین علوم پزشکی واگذار کنند چرا که این ویروس هر خاستگاهی هم که داشته باشد ویروس است و عامل بیماری لذا راهکارهایی که تاکنون جوامع علمی برای مبارزه با آن در نظر گرفته اند باید مطمح نظر باشد .
دعوای آمار مرگ و میر و بحث چگونگی ساخت واکسن و مسایل حاشیه ای آن اگر چه می تواند روی سرعت عمل مسئولین برای جبران مافات تاثیر گذار باشد ولی در شرایط کنونی که فضای سیاسی کاملا غبارآلود است خروجی قابل اتکایی ندارد . تردیدی نیست که با شفاف شدن فضا و تغییر نسبی شرایط و فاصله گرفتن مسئولین قبلی از دایره ی قدرت ، می توان به تمامی جزئیات از جمله آمار مرگ و میرها و ابتلاها و بحث واکسن ورود کرد و پیرامون آن به بررسی پرداخت . موضوع کرونا هم مانند سایر مسایل همین که به سیاست پیوند خورده از معنا تهی گردیده و آنچنان که در موارد زیادی تجربه شده از حیز انتفاع ساقط شده و دیگر چیزی از آن نمانده است . گویا سیاست کیمیایی است که هر چیز ارزشمندی با آن مخطوط و یکسو شود را به ضد خودش تبدیل می کند .
این گونه که قابل پیش بینی است بعید به نظر می رسد سال تحصیلی آینده شاهد گشایش مدارس و دانشگاه ها باشیم چرا که گروه های سنی شاغل به تحصیل هنوز واکس نزده اند و رفتار ویروس هایی که قرار است جهش داشته باشند نیز روشن نیست از این رو خانواده ها باید از هم اکنون فرزندان خود را در ۶ ماه آینده برای پذیرش شرایط تحمیلی کرونایی آماده کنند تا تحصیل فرزندانشان در فضای مجازی و آنلاین دنبال شود . متولدین دهه ی ۳۰ و ۴۰ آبدیده ترین نسلی هستند که این مرز و بوم به یاد دارد . این نسل قهوه ای ، انقلاب و جنگ و تحریم و سیل و زلزله و ستاره دنباله دار هالی و کرونا و تغییرات آب و هوایی و تاثیرات مخرب همه این رویدادها را به چشم خود دیده اند و امید می رود که همین نسل به اندازه ای زنده بمانند که روی صلح منطقه ای و آسایش و رشد و پیشرفت را هم ببینند . آرزو بر جوانان عیب نیست.

Comments are closed.