سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی ۳ مهر ۱۴۰۰
از ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴

وقتی از بلندی های پیرامونی کلان شهرها و شهرستان ها به خانه های تراس دار ساخته شده برای زندگی نگاه می کنیم درمی یابیم که تفاوت هایی اساسی با خانه های واقع شده در بافت های تاریخی دارند . این تفاوت ها در کلان شهرها بیشتر خود را نشان می دهند . در بافت های قدیمی محله محوری برجستگی بیشتری دارد . فاصله ی محله ها از بازار اصلی شهر ، فاصله خانه ها با مساجد و همچنین آب انبارها ، سقاخانه ها ، بازارچه های محلی ، تکیه ها ، نانوایی و بقالی ، باریکی کوچه ها و هم سطحی پشت بام ها و همه و همه نشان دهنده ی ویژگی هایی است که اکنون دیگر خبری از آنها نیست . ارتباط داشتن خانه ها از پشت بام به یکدیگر نشانه ای از همزیستی کم چالش و تاب آوری بالا و هواداری یا زندگی خویش محله ای بود . خانه های بزرگ با اتاق های فراوان نماد رواج پدرسالاری است . وجود مسجد در نقطه ی کانونی محله ها بیانگر بهره گیری از مسجد برای تجمع به مناسبت های گوناگون از جمله نیایش و نمازگزاری است . (ادامه…)