سرمقاله “اسماعیل عسلی” ۱۳ آذر ۱۴۰۰
تورم مطالبات

بزرگترین معظلی که دولت سیزدهم با آن مواجه است ، تورم مطالبات است . دمل چرکین خشکسالی و بحران آب سر باز کرده ، عوارض کاهش نرخ جمعیت شروع به خودنمایی نموده ، مشکل مسکن بیش از هر زمان دیگری به عنوان مانع شکل گیری خانواده مطرح است و از همه مهمتر این که رفت و آمد دولت ها با کارایی قابل تامل موجب گردیده که مردم به جای امید بستن به تغییر مسئولین ، امیدوار به تغییرات ساختاری باشند که همین امر تمامی قوا و دست اندرکاران اداره کشور را درگیر پاسخگویی به مطالبات می کند . وقتی حتی ایثارگران هم برای مطالبه حقوق خود به خیابان می آیند از فراگیری دامنه مطالبات و همچنین تاثیر تورم بر کاهش قدرت خرید اقشار حقوق بگیر حکایت دارد . به گوش رسیدن اخبار زنجیره ای پیرامون اختلاس ها و حیف و میل بیت المال ظرف سالهای گذشته خصوصا چند سال اخیر، اعتماد عمومی را به محاق برده و آستانه تحمل مردم را پایین آورده است ؛ لذا به کارگیری شیوه های مرسوم و گفتاری برای انتظار آفرینی در مردم با هدف ایجاد امید به بهبود وضعیت ، راه به جایی نمی برد چرا که بسیاری از صاحبان تریبون هم ناگزیر به خیل منتقدین از وضعیت موجود پیوسته اند و حفظ وجاهت اجتماعی خود را در گرو همراهی با افکار عمومی می دانند . کوچ جمعیتی قابل توجه از تحصیلکرده و نخبگان ظرف سال های اخیر برای خانواده هایشان بار عاطفی داشته و از همه مهمتر این که ساز و کار تعاملات کلامی با توجه به فرصت ایجاد شده توسط فضای مجازی ، قابل مقایسه با گذشته نیست . تنها راه عبور از این تنگنای تاریخی تزریق ارز خارجی به بدنه اقتصاد است که با مذاکرات وین گره خورده و بدون تردید آنچه می تواند تا حدودی به ایجاد موازنه بیانجامد و برای دولت در راستای ترمیم ساختار بودجه و پر کردن سوراخ سنبه ها کارساز باشد ، خروجی مذاکرات وین در شرایطی است که ایران بتواند با جامعه ی جهانی به توافقی عقلانی و در عین حال همسو با منافع ملی دست پیدا کند . (ادامه…)