طنزواره
اسماعیل عسلی
باقی بقایتان
همان گونه که بین طنز و تراژدی فاصله ی چندانی وجود ندارد‏،‏ صلح و جنگ نیز از دل یکدیگر بیرون می آیند‏.‏ کافی است خاطرات اعتمادالسلطنه و تنی چند از مستشرقین عهد قاجار را در باره برخی مناسبات درباری بخوانید تا ضمن نقش بستن تبسم بر لب هایتان به حال یک ملت چند هزار ساله های های گریه کنید! تا یادم نرفته بگویم که میان بلاهت و نبوغ در عرصه ی سیاست نیز رابطه ای مرموز وجود دارد که کشف آن حتی برای افراد عادی نیز امکان پذیر است‏.‏ پژوهشگرانی که به زوایای زندگی خصوصی کسانی چون ژولیوس سزار‏،‏ نرون‏،‏ هیتلر و صدام ورود کرده اند یا از طریق مطالعه ی زندگی های خودنوشت آنها کسب اطلاع نموده اند به نحو خوش بینانه ای بر این باورند که تمرکز ذهن چنین افرادی روی قدرت طلبی و چنگ انداختن بر مال و جان انسان ها در راستای تحقق بخشیدن به رویاهای کودکانه‏،‏ امکان سلوک در چارچوب زندگی متعارف و رعایت ملاحظات و مناسبات معمول اجتماعی را از آنها سلب می کند به طوری که تدریجاً از مردم فاصله می گیرند و اغلب انسان ها تصور می کنند که آنها حداقل یک تخته کم دارند! سیاستمدارانی از این دست ظرفیت بسیار بالایی برای تحمل شنیدن حرف های خارج از محدوده و اخبار مربوط به قتل عام ها و کشتارها و گرسنگی ها و جنایت ها دارند بدون آن که کک شان بگزد! اگرکتاب طنزآمیز «چنین کنند بزرگان» اثر ویل کاپی ترجمه نجف دریا بندری که پیرامون چنین شخصیت هایی نوشته شده است را بخوانید با این حقیر سراپا تقصیر همداستان خواهید شد و انگشت حیرت به دهان خواهید گرفت که عجب!! طنازی می گفت: کسی چه می داند‏،‏ شاید توفیقات و درخشش های مقطعی در برخی از بازه های زمانی شخصیت آنها را در هاله ای اغوا کننده قرار می دهد که همه را مات و مبهوت و سحر و جادو می کنند و بر دهان مردم عادی در برابر لغزش ها و گاف های آشکار مهر سکوت می زنند‏.‏ همین ترامپ را به عنوان یک نمونه زنده در نظر بگیرید که با تمامی گندکاری ها و تناقض گویی ها و ناشی گری ها هنوز هم میلیون ها طرفدار پر و پا قرص در آمریکا دارد که برایش سر و دست می شکنند‏. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
تضادها و مشترکات حقوق بشر اسلامی با حقوق بشر آمریکایی
۱۲ تیرماه ۱۳۶۷ مصادف است با حمله ناوگان آمریکا در خلیج فارس به هواپیمای مسافربری ایران که در تقویم این روز را روز افشای حقوق بشر آمریکایی نام نهاده¬اند.
بعد از جنگ جهانی دوم تاکنون آمریکا خود را مدافع حقوق بشر وانمود کرده و بسیاری از کشورها و دولت¬ها به ویژه دولت¬های کشورهای اسلامی را متهم به زیر پا گذاشتن حقوق بشر می¬کند و به همین بهانه جنگ، تحریم، انزوای سیاسی و دشمنی را بر آنها تحمیل نموده است.
برای روشن شدن مطلب ابتدا باید به طور مختصر اصول و مواد اعلامیه جهانی حقوق بشر را مرور کنیم و یادآور شویم که بر سر این اعلامیه چه آمده است.
و اما بعد:
بر طبق ماده یک اعلامیه جهانی حقوق بشر:
«تمامی ابنای بشر آزاد به دنیا می¬آیند و از لحاظ منزلت و حقوق با هم برابرند. به آنها، موهبت عقل و وجدان عطا شده و باید نسبت به یکدیگر روحیه برادری داشته باشند.»
ناگفته پیداست که روح حقوق بشر و آیاتی که در قرآن اهمیت انسان را یادآور شده در هیچیک از ادیان الهی مشاهده نمی¬شود.
کلماتی که در وصف انسان در قرآن آمده مانند: اشرف مخلوقات، خلیفه¬الله، لقد کرّمنا بنی¬آدم و موارد دیگر ارزش و اهمیت انسان را نسبت به سایر موجودات اعم از زن و مرد به وضوح بیان می¬کنند که نیاز به توضیح بیشتر ندارد. (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی
مأموریت ویژه شورای پنجم
برخی از واژه ها و اصطلاحات در گوش مردم طنین اغوا کننده ای دارد اما وقتی مصادیق آن را از نزدیک مورد بررسی قرار می دهی متوجه می شوی که: از دور می برد دل و نزدیک زهره را
همین اصطلاح کلانشهر را در نظر بگیرید که در برخورد اول غرورآمیز به نظر می رسد و هر شهروند ساکن در آن را به وجد می آورد که مثلاً ساکن کلانشهری مانند شیراز است. اما اگر همین اصطلاح کلانشهر را زیر ذره بین ببریم و موشکافی کنیم در می یابیم که از دو واژه ی کلان و شهر تشکیل شده است که هر واژه مفهومی خاص را به ذهن تداعی می کند. بر این اساس کلانشهر جایی است که به هر نقطه اش قدم بگذاری باید با نماد ها و نمودهایی مواجه شوی که بار معنایی شهر را بر دوش می کشد و از اعتبار چنین نامی دفاع می کند. طبیعتاً انتظار داری که خدمات و امکاناتی که برای یک مرکز استان تعریف شده در همه جای آن به چشم بیاید و تفاوت ها به گونه ای نباشد که تصور شود در اطراف و یا در دل چنین شهری منطقه ای وجود دارد که حتی از امکانات یک روستا هم برخوردار نیست.
قاعدتاً تمامی خانه هایی که در محدوده ی تعریف شده ی کلانشهر شیراز ساخته می شوند قبل از هر چیز باید پروانه ی ساخت داشته باشند که سازندگان آن بتوانند بر اساس همان مجوز نسبت به اخذ انشعاب آب و برق و گاز و تلفن اقدام نمایند تا شاهد پدیده ی برق دزدی و انشعاب غیرمجاز آب و گاز نباشیم که پیامدهای آن تنها اقتصادی نیست بلکه با استنانداردهایی که برای ایمنی در نظر گرفته شده نیز همخوانی ندارد.
شیرازی که ما اکنون در آن زندگی می کنیم و حکم یک کلانشهر را دارد یک دست نیست. با وجود تلاش درخور تحسین شهردار و شورای اسلامی شهر ظرف چند سال گذشته چه از لحاظ فضای سبز و امکانات تفریحی و ورزشی و فعالیت های فرهنگی و چه از جهت بهره مندی از سایر خدمات عمومی نظیر امنیت، بهداشت و مسیرهای مناسب دسترسی خصوصا در شرایط اضطراری. (ادامه…)