یادداشت
محمد عسلی
شور حسینی کجا، نور حسینی کجا؟
روایت تاریخ نهضت عاشورا از هر زبان و در هر زمان حزن‌آور است، گویی حماسه‌ای است که در همه زمان‌ها و زبان‌ها اتفاق می‌افتد و با ذهن و زبان آدمی رابطه‌ای عاطفی برقرار می‌کند و تا به خود آیی اشک است که سرازیر می‌شود از چشمانی که با دل قرابتی نزدیک دارند.
به قول باباطاهر:
«ز دست دیده و دل هر دو فریاد
که هر چه دیده بیند، دل کند یاد…»
حماسه عاشورا را نه گذشتگان دیدند و نه امروزیان، چرا که در جریان آن حماسه همه شهید شدند جز هر آنکس که از اهل‌بیت امام (ع) و همراهان ناتوان از جنگ نظامی شاهد بودند از جمله امام زین‌العابدین (ع) و حضرت زینب (س) خواهر امام حسین (ع) که به حق خواهری کرد و خود نهضتی دیگر بود.
و اما بعد. (ادامه…)