یادداشت الف – بیدار
همزیستی مسالمت آمیز، هدف بعثت انبیاء الهی

بعثت انبیاء همواره به عنوان نقطه عطفی در ارتقاء معنوی زندگی انسان ها مطرح بوده و بخشی از دست نایافتنی ترین آگاهی ها توسط پیامبران به جوامع بشری در ادوار گوناگون رسیده است‏‏‏. هدف پیامبران که همگی مسیر مشترکی را دنبال می کرده اند خرافه زدایی از رفتارها‏‏، ترویج یکتاپرستی و بازداشتن انسان ها از پرستش و روی آوردن به غیر خدا‏‏، تنظیم مناسبات اجتماعی بر اساس ارزش های الهی و پرهیز از اعمال بیهوده ای بوده که نه تنها هیچ نقشی در پرورش و رشد انسان ها نداشته بلکه آنها را به سمت ذلت و خواری سوق می داده است‏‏‏. بی گمان اکنون که پیامبران از عالم بالا به رفتار پیروان خود در زمین می نگرند احساس خوبی از این همه تفرقه‏‏، تحمیق انسان ها و خشونت هایی که به نام دین صورت می گیرد ندارند‏‏‏.
پیامبران ابراهیمی که حامل پیام های مشترکی برای تمامی انسان ها بوده اند و یکدیگر را تصدیق کرده و پیروان خود را به مسابقه در خوبی ها دعوت نموده اند اکنون شاهد مشاجرات و منازعات لفظی و فیزیکی خونباری هستند که ظاهراً با هدف اعتلای دین صورت می گیرد‏‏‏. در این میان هیچ کس از خود نمی پرسد که در کدام یک از ادیان توحیدی سخنی بر خلاف ارزش های والای انسانی آورده شده و چرا در حالی که مبلغان دینی منتسب به ادیان و مذاهب گوناگون از توحید و برابری و راستی و نیکی و پرهیز از خشونت و مبارزه با دزدی و ناپاکی و بی حیایی دم می زنند‏‏، چگونه است که خود نمی توانند در سایه ی همگرایی و هم افزایی الگویی قابل تأسی برای انسان ها در مشارکت برای نیکوکاری باشند‏‏‏.
آیا پیامبران برانگیخته شده اند که پیروانشان با یکدیگر جدال داشته باشند‏‏‏. آنها که یکی پس از دیگری به تصدیق هم برخاسته اند و یا آمدن پیامبر پس از خود را بشارت داده اند که با یکدیگر دعوایی نداشته اند‏‏‏. پیامبرانی که همگی انواری از یک سرچشمه ی نور هستند و اگر با یکدیگر مبعوث می شدند اختلافی بین آنها نبود چرا باید شاهد جدال پیروان خود با یکدیگر باشند؟! اگر آن موعودی که تمامی ادیان در انتظار ظهورش هستند بیاید و همه را به راهی مشترک بخواند چه اتفاقی می افتد و چه دکان هایی تخته می شود؟! (ادامه…)