سرمقاله
محمد عسلی
نگاهی شفاف به حجاب
انسان اجتماعی و مدنی بالطبع به علت اراده آزاد معمولاً قانون‌گریز و قانون‌ستیز است به ویژه وقتی که قوانین را با معیارهای فرهنگی، اخلاقی و علائق خود همسو و هماهنگ نمی‌بیند.
یکی از موارد چالش برانگیز در جامعه ما مسأله حجاب است. قبل از پیروزی انقلاب اسلامی که رژیم پهلوی سعی در ترویج فرهنگ بی‌حجابی و آزاد گذاشتن زنان برای انتخاب هر مدل از لباس با هر نوع حضور و رفتاری در اجتماعات و تعاملات اجتماعی داشت زنده‌یاد شهید مطهری در کتاب مسأله حجاب سعی بر آن داشت حجاب را به عنوان یک ارزش در جوامع انسانی به منظور پرهیز از تحریک احساسات جنسی و حفظ عفت زنان مطرح کند و عواقب نامطلوب فرهنگ برهنگی را گوشزد نماید.
در آن زمان جو غالب بر آن بود که حضور زنان در محیط‌های کاری و شغلی بدون رعایت حجاب پذیرفته‌تر جلوه کند. از جمله تمایلات دختران و زنان به منظور جذب شدن در محیط کار و حضور در مراودات اجتماعی با تأسی به مد و مدگرایی که بیشتر از طریق رسانه‌های داخلی به تقلید از تبلیغات و فرهنگ کشورهای اروپایی تشویق و تبلیغ می‌شد، فرهنگ بی‌حجابی و بدحجابی بود که نهایتاً با نمایش تصاویر سینمایی و فیلم‌های مبتذل به «پذیرش برهنگی و تن نیمه عریان» انجامید.
از آنجا که معمولاً یکی از ویژگی‌های بسیاری از زنان و بیشتر دختران جوان خودنمایی است، تقلید کورکورانه از مد و مدگرایی به عنوان یک ارزش مبتنی بر تجددخواهی در میان مردان و زنان رواج یافت به گونه‌ای که زنان باحجاب و چادری را اُمل، فناتیک، خرمقدس و غیراجتماعی قلمداد می‌کردند مضافاً اینکه مدارس دخترانه هم فرم لباس مدرسه‌ای دختران را بعضاً دامن کوتاه، یقه باز با آستین بلند یا کوتاه بدون روسری و جوراب سفید طراحی و اعلام می‌کردند. (ادامه…)