سرمقاله
اسماعیل عسلی
ویژگی های جامعه ی معنوی
دلبستگی نوجوانان و جوانان و حتی میانسالان به گشت و گذار در فضای مجازی، ضرورت جدی گرفتن چنین عرصه ای را برای اطلاع از آنچه در ذهن و زبان مردم جریان دارد بیش از پیش می نمایاند. اگر به اصطلاحات رایج شده مرتبط با فضای مجازی و بسامد و فراوانی آنها در محاورات روزمره توجه کنیم متوجه شدت گرفتن رویکرد به فضای مجازی خواهیم شد. جذابیت فضای مجازی در تنوع خدماتی که به کاربران ارائه می دهد به اندازه ای است که ایجاد محدودیت برای آن اعتراض همگانی را در پی خواهد داشت. بی گمان می توان اذعان داشت که گاه تأثیر و بازخورد یک صفحه شخصی در تلفن همراه از میزان تأثیرگذاری یک شبکه تلوزیونی که برنامه ها و پیام هایش را با صرف هزینه های فراوان به سمع و نظر مخاطبان می رساند بیشتر است و از آنجایی که خوشایندی و مهر تأیید مخاطبان بر چنین پیام هایی به انتشار و روایی مضاعف آن می انجامد، سمت بخشیدن به افکار عمومی با بهره گیری از فضای مجازی کار چندان پر هزینه ای نیست! ناگفته نماند که پیش از رواج فضای مجازی و رویکرد عمومی به آن، رسانه ی ملی و حتی روزنامه ها و مجلات با گزینش و اولویت بندی اخبار، آثار و اشعار و پیام ها و عکس ها فراخور مخاطبی که برای خود دست و پا کرده بودند، نقش فیلتر را در ممانعت از انتشار هرزنامه ها، تصاویر تحریک کننده یا مهیج و همچنین نوشته هایی با پیام های خارج از چارچوب های پذیرفته شده ایفا می کردند، ضمن این که نحوه ی دسترسی آحاد مردم اعم از کودک و نوجوان و جوان و میانسال و پیر و زن و مرد به رسانه های مکتوب و شنیداری و دیداری در گذشته با صلاحدید افراد ذی نفوذ خانواده ها و محافل اجتماعی و محیط های کاری مدیریت می شد. (ادامه…)