سرمقاله
محمد عسلی
انتخابات ریاست جمهوری و ناگفته¬هایی که دستمایه تبلیغات شده است
سه نامزد از ۶ نامزد ریاست جمهوری در جدال برای کسب آرای بیشتر هر چه به ذهنشان می¬رسد برای تحریک احساسات و جلب قلوب مردم بر زبان می¬آورند؛ که تقریباً بسیاری از گفته¬ها با واقعیت¬ها همخوانی ندارند، اما اینکه چگونه و با چه نیروی انسانی و توان مالی می¬توان در رفع معضلات و مشکلات مطرح شده که همگی قول آن را به مردم می¬دهند اقدام کرد و به موفقیت رسید جای تردید و بحث فراوان دارد.
هم¬اینک همه ۶ نامزد ریاست جمهوری انگشت بر روی فقر و مسایل مالی گذاشته¬اند که یک واقعیت غیرقابل انکار است. و هر کدام وعده وعیدهایی می¬دهند و نمایشی از فقر و نداری بیچارگان و مساکین را در شبکه¬های رادیو تلویزیونی و فضاهای مجازی راه انداخته¬اند.
یکی عنوان می¬کند که یارانه¬ها را تا سقف ۵ برابر افزایش می¬دهد و همزمان تورم را مهار کرده و کاهش می¬دهد که در واقع دو عمل متضاد است و همان رئیس جمهوری که بنای یارانه را گذاشت مملکت را گرفتار تورم و افزایش قیمت¬ها از جمله بهای فرآورده¬های نفتی کرد که برای جبران کمبود نقدینگی با ۴ برابر کردن نرخ دلار در برابر پول ملی به فروش دلارهای نفتی روی آورد و همه¬ی کالاها و اجناس را تا سقف ۴ یا ۵ برابر افزایش داد که شرح آن در حوصله این نوشتار نیست.
دیگری حرف از سازندگی و ایجاد اشتغال تا سقف پنج میلیون می¬زند بدون آنکه بگوید این اقدام با چه میزان سرمایه در چه زمانی؛ با چه کسانی و چگونه تحقق می¬یابد.
دیگری از کارهای انجام شده و فعالیت¬هایی سخن به میان می¬آورد که با واقعیت¬ها چندان همخوانی ندارد هر چند بسیاری از آنها نیازهای کشور بوده اما در رونق بازار و کسب و کار تأثیر که نداشته به جای خود، رکود و توقف هم ایجاد کرده است.
سه نامزد دیگر هم کم و بیش بیشتر به تحلیل و تفسیر وقایع و پاسخ به گفته¬ها و ناگفته¬ها پرداخته¬اند.
و اما بعد: (ادامه…)