سرمقاله
محمد عسلی
آثار تربیتی باور به ظهور امام زمان (عج)
نیمه شعبان هر سال که با برگزاری مراسمی شادی¬بخش به عنوان سالگرد تولد حضرت حجت (عج) همراه است دارای یک پیام اصولی است و آن اینکه کسی می¬آید. کسی که می¬تواند در زمین حکومت عدل و داد برقرار کند؛ با ستمگران و کافران بجنگد و فریادرس مظلومان تاریخ باشد.
در این نقل قول¬ها و احادیث دو چهره از امام زمان (عج) به نمایش گذاشته می¬شود. یک چهره جنگنده و خشن که بسیاری از گناهکاران و ظالمان را می¬کشد و جوی¬های خون جاری می¬شود از کشته¬ها و….
اما چهره دوم، چهره¬ای عدالت¬گستر و دادگر همراه با حمایت از محرومین و ستمدیدگان و کسی که می¬تواند حق را به حقدار برساند و….
با این دو باوری که به کرات نقل می¬شود چند آثار تربیتی مشهود و تأثیرگذار است.
یکم هر کس امام زمان خود را با اعمال و گفتار خود حاضر و شاهد می¬بیند و لذا با این باور سعی می¬کند ستمگر و ظالم و گناهکار نباشد.
دوم آنکه پیوسته یک امام عادل به او امید می¬دهد تا انتظاری هر چند طولانی را برای ظهور نسل به نسل به باور بنشاند.
سوم آنکه به انسان باورمند تفهیم می¬کند زیر بار ستم و فشار و بردگی نرود و آزاد و آزاده باشد چرا که امام زمان او این چنین است.
و نهایت اینکه سلسله امامت پایانی خوش دارد و امید و انتظارها تحقق می¬یابد و شیعیان و پیروان آن حضرت در کنار او به آرامش و عدالت می¬رسند و جهان در حکومت حضرت مهدی (عج) پر از عدل و داد و خالی از ستم و ستمگری می¬شود. (ادامه…)