سرمقاله
اسماعیل عسلی
هبوط
مواجهه ی حکومت عربستان با بحران مشروعیت داخلی و بین المللی، گردانندگان این کشور را متقاعد و در واقع ناگزیر کرده تا به نوعی شیمی درمانی سیاسی روی خوش نشان دهند؛ چرا که می دانند وقتی خبرگزاری های پرمخاطب دنیا تحت سیطره ی آمریکاست و سازمان ملل و شورای امنیت نیز سر در همین آبشخور دارند و نیروی نظامی و از همه مهمتر دستاویز حقوق بشری هم دارد و بالاتر از آن مدارکی در اختیار دارد که نشان می دهد برخی از مقامات عربستان در جریان ماجرای ۱۱ سپتامبر بوده و مخارج آن را نیز تأمین کرده اند‏‏،‏ به گوشه ی رینگ بردن حکام سعودی و مشت باران آنها توسط آمریکا کار دشواری نیست‏‏.‏ بنابر این آنها دست و دلبازی به خرج دادند و چند صد میلیارد دلار خرج خرید اسلحه و تقدیم هدایا کردند‏‏،‏ غافل از این که اگر چه ممکن است در کوتاه مدت احساس امنیتی نسبی به آنها دست دهد و امپراتوری های رسانه ای تطمیع شده با دلارهای نفتی دست از سرشان بردارند اما بحران مشروعیت حکومت آل سعود تمام شدنی نیست زیرا از یک سو مردم این کشور که در عصر ارتباطات در معرض بمباران اطلاعاتی قرار دارند‏‏،‏ مطالبات جدیدی پیدا کرده اند که پاسخگویی به آنها در گرو اعمال برخی اصلاحات ساختاری است و از دیگر سو موقعیت این کشور در منطقه خصوصاً در میان کشورهای عربی‏‏،‏ تضعیف شده و آل سعود حتی در بخش هایی از یمن که زمانی حیاط خلوت این کشور محسوب می شد نیز رانده شده است‏‏.‏ از طرفی عراقی ها و سوری¬ ها نیز پس از رهایی از تشنجات داخلی و دفع داعش در مسیری متفاوت با گذشته به دنبال ایفای نقش منطقه ای خود خواهند بود و مصر که نمی تواند نسبت به چشمداشت های مردم خود بی تفاوت باشد نخواهد توانست مانند گذشته به عنوان یک متحد پر و پا قرص در کنار عربستان بایستد‏‏.‏ (ادامه…)