سرمقاله
محمد عسلی
هفته خبرنگار را چگونه برگزار کنیم؟
شهادت شهید صارمی خبرنگار سازمان خبرگزاری ایرنا در افغانستان که به دست عمال طالبان به وقوع پیوست بهانه¬ای شد تا برای بزرگداشت آن شهید روزی هم به روز خبرنگار در سالنامه ما ایرانیان اختصاص یابد و همه سایت¬ها ضمن ذکر نام و یاد آن بزرگوار از زحمات و خدمات خبرنگاران کم و کمتر تجلیل به عمل آید.
این تجلیل بیشتر جنبه وصفی دارد تا مالی و نه فقط گرهی از مشکلات عدیده خبرنگاران باز نکرده بلکه برعکس بعضاً نوع و نحوه تجلیل به ویژه در مسایل مالی شأن و جایگاه خبرنگاران را نسبت به رسالت و زحمات شبانه¬روزی آنان تضعیف و مخدوش کرده است.
هر چند بر این باوریم که حرمت امامزاده به متولی است و بسیار شاهد بوده¬ایم که اصحاب رسانه به ویژه خبرنگاران نسبت به حفظ شأن و جایگاه خود در تنویر افکار عمومی همانند معلمان بعضاً کوتاهی کرده¬اند و به قول ملک¬الشعراء بهار:
«قدر استاد نکو دانستن
حیف استاد به من یاد نداد…»
و اما بعد:
اغراق¬آمیز نیست اگر بگوییم روزنامه¬نگاران بیشتر نردبان ترقی و معرفی مدیران ارشد نظامند، نه از آن جهت که دلبستگی شخصیتی به آنان دارند بلکه از این جهت که آنان را نمایندگان و مدیران نظام جمهوری اسلامی می¬دانند و برای حفظ و پاسداشت این نظام که حاصل خون شهداء و حمایت¬های مردمی است رسالت خود را انجام می¬دهند، هر چند نقد عملکرد آنان و روشنگری در این خصوص را نیز از وظایف خود می¬دانند.
متأسفانه بسیار اتفاق افتاده که هر چند مدیران و کارگزاران نظام از عملکرد اصحاب رسانه منتفع شده و بدینوسیله خود را به مردم و افکار عمومی معرفی کرده¬اند امّا التفاتی به زحمات این قشر زحمتکش جامعه نداشته و کوچک¬ترین نقدی را از جانب آنان بر عملکرد خود برنمی-تابند و گاه و بیگاه زبان به گله می¬گشایند که چرا فلان روزنامه زحمات آنان را زیر سؤال برده و یا فلان خبرنگار در کار آنان دخالت کرده است.
و اما بعدتر: (ادامه…)