سرمقاله
محمد عسلی
از اسلام چه خبر؟
وقتی انقلاب اسلامی ایران پیروز شد؛ جهان با شگفتی اسلام سیاسی را باور کرد مثل یک سونامی عظیم که مرزها را درنوردید. کمونیسم و لیبرالیسم دو بازوی امید رجال سیاسی داخل و خارج آنچنان ناکارآمد شدند که زمینه¬های ظهور و بروز انقلاب کمونیستی و یا ماتریالیستی را در محاق برد و معیارهای سیاسی و عقیدتی را ناباورانه به انزوا کشاند تا آنجا که احسان طبری برجسته¬ترین تئوریسین و تحلیلگر ماتریالیستی را از کج¬راهه بازگرداند و اعترافات خود را در کتابی به همین نام قلمی کرد و ترجیح داد در زندان اوین بماند تا بمیرد.
در چنین شرایطی بود که وقتی آمریکایی¬ها از تغییر ذائقه ایرانیان در پذیرش انقلاب اسلامی ناامید شدند و کمونیست¬ها هم از ناکامی حزب توده در تشکیل حکومت بعد از شاه مأیوس گشتند؛ دولتمردان انقلاب اسلامی به ناچار در دو جبهه جنگ ایدئولوژیک تمام¬عیار نه فقط به دفاع پرداختند؛ بلکه هر آنچه از انقلاب با نام اسلام و شعائر اسلامی حاصل شده بود را به رخ کشیدند و انقلاب خود را به جامعه جهانی باوراندند.
وقتی می¬گوییم آمریکا، صرفاً سخن از یک کشور امپریالیستی سرمایه¬دار و قلدر و زورمند نظامی و تبلیغاتی نگفته¬ایم بلکه سخن از یک فرهنگ سیاسی عظیم است که همانند ستاره دنباله¬دار، عقبه وسیعی از کشورهای غربی و تمایلات سیاسی و اقتصادی اقمار و وابستگان آمریکا و سیاست جهانی آن را یدک می¬کشند به میان آورده¬ایم زیرا بعضی از کشورهای همسایه¬مان هم مانند عربستان، امارات، کویت، پاکستان، ترکیه و امثالهم چندان مستقل و آزاد و بدون تأسی به سیاست¬های جهانی و منطقه¬ای آمریکا نیستند. (ادامه…)