سرمقاله
اسماعیل عسلی
علوم انسانی و نفس های به شماره افتاده
یکی از نشانه های توسعه ی متوازن رشد تمامی ظرفیت ها و قابلیت ها و رشته های علمی و هنری و نیروهای انسانی و بخش های اقتصادی به موازات یکدیگر است. متأسفانه ظرف دهه های گذشته شاهد تنزل جایگاه علوم انسانی در جامعه، مدرسه و دانشگاه هستیم. شواهدی که بر این مدعا صحه می گذارند عبارتند از:
۱- کاهش چشمگیر آثار و تأثیرگذار ادبی
۲- پایین آمدن کیفیت دانشگاه ها در زیربخش های علوم انسانی علیرغم افزایش تعداد دانشجویان در حال تحصیل
۳- بی رغبتی نخبگان علمی و دانش آموزان به تحصیل در رشته های مرتبط با علوم انسانی
۴- کاهش آثار فاخر در زمینه ی فیلمنامه نویسی و نمایشنامه نویسی
۵- تنزل کیفی ترانه ها و سرودها و فاصله گرفتن متون ادبی از فخامت و ژرفایی
۶- انگشت شمار بودن تعداد سخنوران تأثیرگذار و برخوردار از پشتوانه مطالعاتی
۷- کم رونقی مطالعه آثار ادبی و تیراژ پایین کتاب های شعر
۸- ورود ترجمه های بی کیفیت به بازار کتاب (ادامه…)